Το γαϊτανάκι έφεραν στην Ελλάδα από τον Πόντο και την Μικρά Ασία οι πρόσφυγες. Το γαϊτανάκι χρειάζεται 13 χορευτές. Ένας κρατάει τον μεσαίο στύλο και οι άλλοι κρατούν 12 χρωματιστές κορδέλες. Οι χορευτές σε ζευγάρια χορεύουν αντικριστά, περνώντας μία φορά από κάτω από τον συν-χορευτή τους και μια από πάνω. Τραγουδώντας ένα παραδοσιακό τραγούδι, οι κορδέλες μπλέκονται σχηματίζοντας ένα ωραίο σχέδιο. Αφού έρθουν όλοι πολύ κοντά, τότε χορεύουν με αντίθετη φορά και το γαϊτανάκι ξεμπλέκεται!

Το γατανάκι συμβολίζει την ομόνοια και την συναδέλφωση. Ο κυκλικός χορός κατά περίπτωση, υποδηλώνει τον κύκλο της ζωής, από την ζωή στον θάνατο, από την λύπη στην χαρά και από τον χειμώνα στην άνοιξη.

Τζαμάλες είναι ο ιδιότυπος συνοικιακός εορτασμός της αποκριάς που αναβιώνει κάθε χρόνο στα Γιάννενα. Στην πλατεία της κάθε συνοικίας μέσα σε έναν κύκλο από άμμο, τοποθετούνται κούτσουρα και μικροί κορμοί δέντρων και ανάβεται φωτιά που καίει μέχρι το πρωί της Καθαράς Δευτέρας. Γύρω από τις τζαμάλες, σύμφωνα με το έθιμο, στήνεται ένα μεγάλο ολονύκτιο γλέντι με χορό, κρασί και ζεστή φασολάδα. Οι μεταμφιεσμένοι χορεύουν γύρω τους, σε διπλές και τριπλές σειρές μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες 

Γενίτσαρος και

Μπούλα Νάουσα

Στο έθιμο λαμβάνουν μέρος μόνο νεαροί άνδρες, ανύπαντροι παλαιότερα. Ο Γενίτσαρος, ο περήφανος αυτός φουστανελοφόρος, με τα ασημικά στο στήθος και τη φουστανέλα, την μακριά πάλα (σπαθί) και την κέρινη μάσκα  είναι ο πρωταγωνιστής. Κύριο ρόλο έχει η Μπούλα, άνδρας που υποδύεται τη γυναίκα, με φαρδιά φουστάνια και μάσκα στολισμένη με τούλια και λουλούδια. Τα παιδιά που προπορεύονται του μπουλουκιού αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του δρώμενου. Στο τέλος της πομπής, η μουσική, ο ζουρνάςκαι το νταούλι.         

Σοχό

Θεσσαλονίκης

Οι Κουδουνοφόροι είναι ένα δρώμενο, που συνδέεται με την ευφορία της γης, και τελείται την περίοδο της Αποκριάς, με αποκορύφωμα το τριήμερο της Τυρινής και της Καθαρής Δευτέρας. Έθιμο πανάρχαιο, που τα χαρακτηριστικά του φανερώνουν καθαρά κατάλοιπα των εορτών της Άνοιξης, τα οποία είχαν σχέση με τη γονιμότητα και την καρποφορία της γης. Σύμβολο αυτής της διαδικασίας της φυσικής βλάστησης θεωρείται ο θεός Διόνυσος.

Η Μόστρα είναι ένα έθιμο το οποίο αναβιώνει στα Θυμιανά της Χίου και έρχεται από την εποχή του Μεσαίωνα. Κάποτε οι κάτοικοι του χωριού δέχτηκαν επίθεση από τους πειρατές με σκοπό να τους πάρουν την μαστίχα. Οι κάτοικοι πήραν τα όπλα τους και τους νίκησαν. Μετά την μάχη τους κρέμασαν, τους "μόστραραν" δηλαδή στην πλατεία του χωριού.

Από τότε οι κάτοικοι αναπαριστούν την νίκη τους, μεταμφιέζονται για να αναπαραστήσουν εκείνο το συμβάν. Μαζεύονται στην πλατεία και χορεύουν τον παραδοσιακό χορό ταλίμι - αναπαράσταση μάχης σώμα με σώμα με σπαθιά. Μετά τον χορό και με τη συνοδεία μουσικών οργάνων, τραγουδούν το πολεμικό άσμα και κατευθύνονται προς την κεντρική εκκλησία του Αγίου Ευστρατίου όπου δένουν στα κάγκελα χιώτικα λάβαρα με σημαίες.

Αλευροπόλεμος

Παραδοσιακό έθιμο του Γαλαξιδίου, όπου οι αλευρομαχητές περιερχόμενοι την πόλη αντιμάχονται με αλευριές με χρωματισμένες αλευρόσκονες (μπλε, κίτρινες, μαύρες, κόκκινες} σ΄ ένα καθολικό αλευρομουτζούρωμα!!

Το έθιμο αυτό ανάγεται από τουρκοκρατίας όχι ως πόλεμος αλλά ως κατευόδιο των συζύγων των ναυτικών που ράντιζαν την θάλασσα με αλεύρι κατά την καθέλκυση και απόπλου των πλοίων προκειμένου να συναντούν "χορτάτες" και ήρεμες θάλασσες. 

Το Πατρινό καρναβάλι είναι η μεγαλύτερη αποκριάτικη εκδήλωση στην Ελλάδα. Μετρά 180 χρόνια ιστορίας. Το καρναβάλι της Πάτρας δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός αλλά ένα σύνολο εκδηλώσεων που περιλαμβάνουν χορούς, παρελάσεις, κυνήγι κρυμμένου θησαυρού, καρναβάλι των μικρών κ.ά. Κορυφώνεται το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς με την νυχτερινή ποδαράτη παρέλαση των πληρωμάτων του Σαββάτου, τη φαντασμαγορική μεγάλη παρέλαση αρμάτων και πληρωμάτων της Κυριακής και τέλος το τελετουργικό κάψιμο του βασιλιά καρνάβαλου στο μώλο της Αγίου Νικολάου στο λιμάνι της Πάτρας.