Μια φορά κι έναν καιρό, πριν 65 εκατομμύρια χρόνια θαρρώ, ο Τρικεράτοπας έψαχνε παρέα...

Στο δάσος και τρώνε το πρωινό τους.

Μήπως ξέρεις που είναι οι φίλοι μας;

Τι λες  να παίξουμε ένα μπασκετάκι;

Να φωνάξουμε τους φίλους μας να φτιάξουμε ομάδα!

Στην άλλη άκρη του δάσους ...

Μπορώ να πάω να τους φωνάξω!!

Εκείνη τη στιγμή ένας πτεροδάχτυλος πετούσε από πάνω τους...

Σας θέλουν οι φίλοι μου για να παίξουμε μπάσκετ. Με εσάς θα γίνουμε 5 .

Καλή ιδέα! Μου αρέσει πολύ το μπάσκετ!

Χωρίς να χάσει καιρό ο πτεροδάχτυλος πήγε να τους βρει.

Πού πάτε;

Πάμε να παίξουμε μπάσκετ!

Κι έτσι ξεκίνησαν. Περνώντας από την παραλία ένας δεινόσαυρος της θάλασσας τους ρώτησε:

Προτιμώ το κολύμπι!

Φυσικό!

Πάμε πιο γρήγορα.

Κοίτα το ηφαίστειο...

είναι έτοιμο να εκραγεί

Συνέχισαν το δρόμο τους ώσπου...

...θα τους ακολουθώ σιγά - σιγά στις μύτες ... για να τους φάω όλους... κι έχω μια πείνα!

Όμως εκτός από το ηφαίστειο κι ένας ακόμη κίνδυνος εμφανίστηκε. Ένας τεράστιος τυραννόσαυρος ανακάλυψε τους φυτοφάγους φίλους.

Φίλοι μόλις έγινε έκρηξη στο ηφαίστειο. Ξεχάστε το μπάσκετ, ώρα για κυνηγητό... και άρχισαν όλοι να τρέχουν να σωθούν!

...όμως η φύση είχε τα δικά της σχέδια...

Όλα έγιναν μαύρα. Σκόνη και λάβα σκέπασαν τα πάντα. Οι αγαπημένοι μας δεινόσαυροι τις επόμενες μέρες δεν έβρισκαν πουθενά τροφή. Επιπλέον το κρύο ήταν τσουχτερό γιατί από την σκόνη είχε κρυφτεί ακόμα κι ο ήλιος.

Κι έτσι πέρασαν εκατομμύρια χρόνια ώσπου οι παλαιοντολόγοι να ανακαλύψουν τα απολιθώματα τους και να φωτίσουν τη θαυμαστή τους ιστορία!

44 Νηπιαγωγείο Περιστερίου

   Σχολικό έτος 2017 - 2018