&

ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε ένας δράκος σε ένα δάσος. Ήταν φοβερός και τρομερός και έβγαζε από το στόμα του φλόγες, όταν θύμωνε.
'Ολοι έτρεμαν στη θέα του. Μόνο ένα κορίτσι, η Ελένη, δυνατό και θαρραλέο απορούσε με τους άλλους και σκεφτόταν:
"είναι δυνατό να φοβούνται το δράκο με τη δυσάρεστη αναπνοή, ενώ η δική τους είναι βρωμερότερη;"

Μια μέρα ο δράκος κατέβηκε στο χωριό και όλοι έτρεξαν να κρυφτούν φοβισμένοι. Μόνο η Ελένη, αντί να πάει με τους άλλους να κρυφτεί, οπλίστηκε με θάρρος και αποφασιστικότητα και πήγε να συναντήσει το δράκο, για να του θέσει κάποια ερωτήματα.
Όταν η Ελένη συνάντησε το δράκο, τον ρώτησε: "γιατί δεν προσέχεις λίγο αυτή τη δυσάρεστη αναπνοή και κάνεις όλους τους άλλους να σε αποφεύγουν, τρέχοντας.
Ο δράκος έβγαλε ένα μαντήλι και άρχισε να κλαίει απαρηγόρητος. Μήπως νομίζεις ότι το θέλω αυτό να με αποφεύγουν όλοι; Δεν ξέρω απλά πως να το αντιμετωπίσω. Μήπως θα μπορούσες να με βοηθήσεις;
Λένε επίσης ότι καίω τα κάστρα και τα σπίτια τους με τις φλόγες που βγαίνουν από το στόμα μου. Ποτέ δεν έκανα κάτι τέτοιο οι κεραυνοί κατά τη διάρκεια των βροχερών ημερών φέρνουν καταστροφές και συμφορές και μετά ρίχνουν όλες τις ευθύνες σε μένα.
Η Ελένη τότε σκέφτηκε μια λύση που θα έσωζε το δράκο από τις παρεξηγήσεις και θα τον έκανε αγαπητό στους άλλους.
"Θέλω να πας και φυσήξεις το καλαμπόκι στα χωράφια και να δεις πως όλα θα αλλάξουν στη ζωή σου".
Ο δράκος, αν και δεν καταλάβαινε το νόημα της ενέργειας, ακολούθησε τη συμβουλή της φίλης του.
Μόλις ο δράκος φύσηξε το καλαμπόκι έγινε ποκ-κορν και σχηματίστηκαν βουνά από το αγαπημένο snack των ανθρώπων.
Οι άνθρωποι στην αρχή τρόμαξαν, όταν είδαν την Ελένη με το δράκο. Εκείνη προσπάθησε να τους καθησυχάσει, αλλά μάταια.
Όλοι έτρεχαν έντρομοι να κρυφτούν, γιατί πίστευαν ότι ακόμα κινδυνεύουν.


Τα παιδιά όμως σύντομα ανακάλυψαν το ποπ-κορν και άρχισαν να τρώνε και να παίζουν χαρούμενα.
Η Ελένη τους φώναζε: "Αυτός δεν είναι ένας τρομακτικός δράκος, αυτός είναι ένας δράκος του ποπ-κορν και θέλει αγάπη και παρέα, όπως όλοι μας. Ελάτε να παίξουμε μαζί του και να μην τον αφήσουμε ποτέ πια μόνο του.

