" Όταν οι εργασίες στο μάθημα της Γλώσσας συναντώνται με τις ψηφιακές δημιουργίες του μαθήματος των ΤΠΕ, οι μικροί μας μαθητές γίνονται μικροί συγγραφείς αλλά και εικονογράφοι και μας εκπλήσσουν ευχάριστα.

Το ψηφιακό αυτό βιβλίο είναι το αποτέλεσμα της διαθεματικής συνεργασίας μεταξύ των δύο μαθημάτων.

Με πρωτοβουλία της δασκάλας τους, κυρίας Σοφίας Μαστορίδου και με στόχο την καλύτερη εμπέδωση του γραμματικού φαινομένου των αρσενικών ουσιαστικών σε -ης, οι μαθητές ανέλαβαν διαφορετικούς ρόλους, όπως χορευτής, ποδηλάτης, ακροβάτης κά. Με βάση το ρόλο που είχαν επιλέξει και με κεντρικό ήρωα έναν σκύλο, τον Κύωνα, συνέθεσαν ο καθένας μία μικρή φανταστική ιστορία. Οι ιστορίες αυτές συνενώθηκαν σε μία που αποτέλεσε και την τελική ιστορία του παραμυθιού τους.

Στη συνέχεια, στο μάθημα των ΤΠΕ, υπό την καθοδήγηση της εκπαιδευτικού κυρίας Κωνσταντινίδου Ελένης, οι μαθητές έκαναν χρήση του προγράμματος ζωγραφικής Tux Paint και δημιούργησαν τις ψηφιακές εικόνες που έκριναν κατάλληλες για να πλαισιώσουν την ιστορία τους και να την υποστηρίξουν αισθητικά.

Κείμενο και εικόνες συνδυάστηκαν ψηφιακά από την πληροφορικό του σχολείου κάνοντας χρήση της διαδικτυακής εφαρμογής www.storyumper.com και έδωσαν υπόσταση στο παρόν βιβλίο. Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό! Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά! ¨"

Κωνσταντινίδου Ελένη

Η πληροφορικός του σχολείου

Μια μέρα ήταν ένας σκυλάκος στα παλιά χρόνια. Ο σκυλάκος ταξίδευε κάθε μέρα. Ήταν επιβάτης του τρένου Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Ώσπου μια μέρα ξέχασε στο τρένο ένα σημαντικό δέμα.

Ο Κύων είχε βάλει στο δέμα ένα βιβλίο που του έδωσε ένας παπάς από τη Ρωσία. Αυτός πριν γίνει παπάς ήταν στη Ρωσία βιβλιοπώλης και είχε όλο παλιά βιβλία. Το πρόσεχε πολύ και το αγαπούσε.

Μια φορά που έπαθε ζημιά το τρένο ο Κύων κατέβηκε και πήγε στον καλό του φίλο, τον κύριο Αρτέμη, τον ράφτη. Εκεί βρήκε φαγητό και νερό. Ο κύριος Αρτέμης του έραψε ένα μάλλινο μαξιλάρι για να κοιμάται τον χειμώνα. Το πήρε και ανέβηκε ξανά στο τρένο. 

Ο Κύων πηγαίνοντας στη θέση του, πριν κάτσει, κοίταξε έξω από το παράθυρο. Προς μεγάλη του έκπληξη είδε ξαφνικά το δέμα που είχε χάσει. Αυτό το δέμα βρισκόταν πάνω στο αμάξι του μανάβη της γειτονιάς του, που ήταν σταματημένο.

Ο Κύων προσπάθησε αμέσως να τρέξει προς την έξοδο για να κατεβεί από το τρένο. Έτρεξε και μπήκε σε ένα σχολείο και είδε μια μαθήτρια μέσα. Η μαθήτρια αυτή αντέγραφε μια άσκηση από τον πίνακα, όπως όλα τα παιδιά. Μετά από 5 λεπτά χτύπησε το κουδούνι για να σχολάσουν. Έτσι όλα τα παιδιά έφυγαν από το σχολείο και το σχολείο έμεινε άδειο.

Μετά ο Κύων πήγε σε ένα τσίρκο. Ήταν πολύ μεγάλο και είχε πολλούς ακροβάτες και πολλούς ζογκλέρ. Όλοι αυτοί φορούσαν πολύ όμορφες στολές. Ο ακροβάτης φορούσε μια κόκκινη μπλούζα, ένα πράσινο παντελόνι και έναν σκούφο. Ανέβηκε πάνω σε ένα ψηλό σκοινί και έκανε πολλές κολοτούμπες στον αέρα και τα παιδιά ενθουσιάστηκαν πολύ και χειροκρότησαν. Μετά βγήκε και ένας ζογκλέρ και άρχισε να πετάει στεφάνια με φωτιές. Ο Κύων χάρηκε πολύ και θα του μείνει αξέχαστο το τσίρκο και ο ακροβάτης. 

Όταν ο Κύων βγήκε από το τσίρκο η νύχτα είχε απλωθεί παντού. Άρχισε να περπατάει προς τον σταθμό των τρένων γιατί ήξερε ότι ήταν μακριά και έπρεπε να φτάσει έγκαιρα για την αναχώρηση.  Στο μεταξύ άρχισε να πεινάει. Θυμήθηκε πως απέναντι από τον σταθμό είχε δει έναν φούρνο. Ευτυχώς οι φούρνοι ανοίγουν νωρίς! Όταν έφτασε, ο κυρ-Βαγγέλης ο φούρναρης ήδη ξεφούρνιζε τα ζεστά ψωμάκια. Ο Κύων μόλις τον είδε τον αναγνώρισε αμέσως. Γαβ-γαβ φώναξε κουνώντας χαρούμενος την ουρά του και ο κυρ Βαγγέλης του έδωσε χαμογελώντας ένα ζεστό ψωμάκι. Ο Κύων το άρπαξε και έφυγε τρέχοντας. Σταμάτησε στην άκρη του δρόμου και το έφαγε αμέσως. 

Ξαφνικά άκουσε ένα κουδουνάκι να χτυπά. Πετάχτηκε τρομαγμένος. Ένα κορίτσι με ροζ καπέλο πάνω σε ένα όμορφο ροζ ποδήλατο ερχόταν κατά πάνω του. «Γεια σου Κύων, τι κάνεις εδώ;» του φώναξε. Ο Κύων αναγνώρισε τη φίλη του Θεοφανώ. Είχαν παίξει πολλές φορές κυνηγητό. «Έλα Κύων κυνήγα με!» του είπε η Θεοφανώ.

Από το πολύ κυνηγητό ο Κύων κουράστηκε. Κάθισε σε ένα παγκάκι να ξεκουραστεί, κοίταξε πίσω του και είδε μια γάτα. Ήταν άσπρη, φουντωτή και φορούσε ροζ παπούτσια χορού, με ροζ κορδέλες που έδεναν στα πίσω της πόδια. Την ρώτησε «Γάτα γιατί φοράς αυτά τα παπούτσια;» απάντησε «Γιατί είμαι γάτα χορεύτρια. Θα σου δείξω τον χορό μου». Χόρεψε στις μύτες των ποδιών της και έκανε πολλές σβούρες. Ο Κύων τη χειροκροτούσε. 

Εκείνη τη στιγμή πέρασε ένας στρατιώτης και του είπε: «Κύων, σε χρειαζόμαστε στο στρατό γιατί μας λείπει ένας φύλακας». Ο Κύων τον ακολούθησε με χαρά.

Ξαφνικά ο Κύων είδε έναν κλέφτη. Έκλεβε μια τράπεζα! Δεν ήξερε τι να κάνει. Να πάρει την αστυνομία τηλέφωνο ή να το κρατήσει για πάντα μυστικό! Φοβόταν πάρα πολύ για τη ζωή του. Τελικά αποφάσισε να τρέξει όσο πιο γρήγορα μπορούσε, να πάει στο σπίτι του και να κουκουλωθεί. Την άλλη μέρα ο Κύων άκουσε στην τηλεόραση για τη ληστεία που είδε. Τελικά αποφάσισε να γίνει πιο τολμηρός και να πάει στην αστυνομία να πει ότι ήταν μάρτυρας και είδε τον ληστή. 

Εκεί που πήγαινε στο αστυνομικό τμήμα ο Κύων περνούσε από ένα ωραίο πάρκο και εκεί είδε έναν αθλητή να προπονείται και να κάνει διάφορες ασκήσεις. Στον Κύων άρεσε τόσο πολύ να τον χαζεύει τόσο που ονειρεύτηκε ότι θα γίνει και αυτός κάποτε ένας καλός αθλητής. Ο Κύων αποφάσισε να συνεχίσει το δρόμο του. 

Έφυγε από το πάρκο και στο δρόμο για το αστυνομικό τμήμα φοβόταν λίγο και έλεγε από μέσα του ποιηματάκια. Τότε θυμήθηκε τον παππού του που του έλεγε πόσο καλός ποιητής ήταν όταν φοβόταν. Έτσι έφτασε έξω από την πόρτα του αστυνομικού τμήματος.

Μπαίνοντας στο αστυνομικό τμήμα συνάντησε έναν πολεμιστή και του είπε πως είδε και εκείνος τον ληστή της τράπεζας. Ο Κύων του είπε πως πρέπει να βρούνε τον ληστή σύντομα για να μην ξανακλέψει. Έτσι ο Κύων και ο γενναίος πολεμιστής με τα πολλά παράσημα βοήθησαν την αστυνομία. 

Τότε ο Κύων θυμήθηκε ότι πρέπει να φτάσει στο τρένο στην ώρα του. Μόλις έφτασε στον σταθμό είδε το τρένο να φεύγει σιγά-σιγά. Και πριν κλείσουν καλά-καλά οι πόρτες, ο Κύων πήδησε στο τρένο. Μόλις μπήκε μέσα είδε έναν άνθρωπο να παίζει στην κιθάρα ένα από τα αγαπημένα του τραγούδια. Ο Κύων τον πλησίασε και τον κοίταξε με γουρλωμένα μάτια, μετά ο τραγουδιστής του ’κανε νόημα να έρθει κοντά στα πόδια του και του χάιδεψε το κεφάλι.

Όταν έφτασε η ώρα να κατεβούν μαζί, ο Κύων ακολούθησε τον τραγουδιστή. Εκείνος μόλις τον είδε ξαφνιάστηκε και του είπε : «Θα ήθελες να έρθεις σπίτι μου;». Ο Κύων έδειξε χαρά και τον ακολούθησε. Έτσι ο Κύων βρήκε ένα ζεστό σπίτι. 

Ο Κύων μόλις ξύπνησε από το ζεστό σπίτι, είδε τον τραγουδιστή να πηγαίνει τον γιο του στο σχολείο. Ο Κύων πήγε μαζί με τον τραγουδιστή και τον γιο του. Στο δρόμο για το σχολείο ο Κύων ρώτησε το γιο του τραγουδιστή πώς τον λένε και αυτός απάντησε : «Βαγγέλη». Ο Βαγγέλης είδε τον καθηγητή του. Τον κύριο Μάκη. Ο κύριος Μάκης τον ρώτησε: «Γιατί άργησες;» και απάντησε « Κύριε Μάκη, δεν πρόλαβα το λεωφορείο». 

Στο μεταξύ ο Κύων είχε φτάσει στον καφετζή τον μπάρμπα Γιώργη που ήθελε να τον κεράσει λίγο νερό γιατί είχε διψάσει. Του έδωσε ένα μπισκοτάκι και έφυγε προς το τρένο. 

Στη θέση του βρήκε το δέμα που είχε χάσει, χάρηκε τόσο πολύ που ήταν έτοιμος να πάει στα σύννεφα. Έτσι που ήταν χαρούμενος έτρεξε, έτρεξε και βρέθηκε μπροστά σε ένα καράβι. Άκουγε φωνές και δεν ήξερε ποιος ήταν. Πλησίασε λίγο ακόμα και είδε τον κύριο Νίκο τον ναύτη να μιλάει με έναν κύριο. Άρχισε να γαβγίζει κα να κουνάει την ουρά του. Ο κύριος Νίκος και ο κύριος Γιώργος τον άκουσαν να γαβγίζει. Κατέβηκαν μέχρι να ησυχάσει. Ο Κύων τον ήξερε τον κύριο Νίκο και τον κύριο Γιώργο. 

Μετά ο Κύων από το καράβι επέστρεψε στο σταθμό των τρένων. Είδε ένα άσπρο διαστημόπλοιο. Το πλησίασε και πριν καλά-καλά απογειωθεί ο Κύων πήδηξε μέσα. Λαχανιασμένος βλέπει έναν αστροναύτη. Ο Κύων παραξενεμένος ρωτάει τον κύριο Σταύρο τον αστροναύτη:

-Κύριε Σταύρο, αστροναύτη!

-Ναι, Κύων, πες μου.

-Πού πάμε;

-Στο φεγγάρι φυσικά!

Ο Κύων κούνησε την ουρά του και χαμογέλασε. Όταν έφτασαν στο φεγγάρι ο Κύων και ο κύριος Σταύρος είδαν πολλούς εξωγήινους, κατέβηκαν κάτω στη γη. 

Προχωρώντας ο Κύων για τον σταθμό των τρένων είδε έναν χτίστη να χτίζει ένα σπίτι. Κατευθείαν τον αναγνώρισε. Ήταν ο κύριος Μάριος. Ο Κύων προχωρούσε και έβλεπε τον κύριο Μάριο να χτίζει το σπίτι. Κατά λάθος ο Κύων δεν πρόσεξε και πάτησε μες στο κουτί με την μπογιά! Τα πόδια του λερώθηκαν από την ροζ μπογιά. Και άρχισε να τρέχει προσπαθώντας να βγάλει το κουτί από τα πόδια του. Στο τέλος το κατάφερε! 

Έτσι όπως περπατούσε του ήρθε στη μύτη μια ωραία μυρωδιά φαγητού. Ερχόταν από το απέναντι σπίτι. Ο Κύων πεινασμένος μπαίνει στο σπίτι. Εκεί τον είδε η νοικοκυρά του σπιτιού και τρόμαξε. Ήθελε να τον πετάξει έξω από το παράθυρο. Όμως τον λυπήθηκε και του έκανε μπάνιο και του έδωσε να φάει ζεστές νόστιμες κοτομπουκιές. 

Μετά ο Κύων έφυγε από το σπίτι και περπάτησε και περπάτησε, ώσπου βρέθηκε σε μια μεγάλη πλατεία. Εκεί είχε ένα μεγάλο άγαλμα τοξότη και δίπλα βρισκόταν μια όμορφη σκυλίτσα. Ο Κύων την πλησίασε και της είπε: «Θέλεις να παντρευτούμε;» και αυτή απάντησε: « Ναι». Ο Κύων είδε μια γιαγιά να κάθεται μόνη της σε ένα παγκάκι. Τότε είπε στη σκυλίτσα: «Έλα, Πάμε να της κάνουμε παρέα». Και πήγαν κοντά στη γιαγιά. Εκείνη τους είδε και τους χαμογέλασε, τους έκανε νόημα να έρθουν κοντά της. Ο Κύων και η σκυλίτσα πήγαν κοντά, κι άλλο πιο κοντά και πήδησαν πάνω στο παγκάκι. Κουνούσαν τις ουρίτσες τους χαρούμενα.

Η γιαγιά τα είδε που ήταν τόσο χαριτωμένα και τα πήρε στην αγκαλίτσα της. Τα λυπήθηκε επειδή δεν είχαν πού να μείνουν και τα πήρε στο σπίτι της. Το σπίτι της γιαγιά ήταν πολύ μεγάλο και είχε μια τεράστια αυλή. Έξω τους έφτιαξε ένα πολύ όμορφο σπιτάκι από ξύλο και τους έστρωσε μια κουβερτούλα για να ξαπλώνουν. Έτσι, η σκυλίτσα γέννησε οχτώ πανέμορφα κουταβάκια και....

... έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!!!