Μια φορά κι έναν καιρό σε μια μεγάλη ξύλινη βιλβλιοθήκη ζούσαν ευτυχισμένα διάφορα βιβλία. Η ζωή τους κυλούσε όμορφα. Συζητούσαν, έπαιζαν και πολλές φορές για να μη βαριούνται έκαναν πάρτι!

Εκείνη τη μερά το πάρτι είχε ξεκινήσει από νωρίς. Χαρές, γέλια, τραγούδια ακούγονταν και η βιβλιοθήκη κουνιόταν στο ρυθμό της μουσικής. Τα βιβλία με πολύ κέφι χόρευαν και διασκέδαζαν.

Ξαφνικά, η μουσική σταμάτησε και τα βιβλία έμειναν ακίνητα.

Είχε μπει η Αννα για να τοποθετήσει ένα καινούριο βιβλίο, ένα χοντρό ξενόγλωσσο λεξικό.

"θα είσαι το αγαπημένο μου βιβλίο γιατί μόλις μου το' στειλαν οι παππούδες μου που ζουν μακριά. Καιρό έχω να πάρω ένα καινούριο βιβλίο",

είπε καθώς το τοποθετούσε στη βιβλιοθήκη...

Μόλις η Άννα έφυγε από το δωμάτιο τα βιβλία άρχισαν να κοιτούν το καινούριο με περιέργεια, να το κοροϊδεύουν και να το σπρώχνουν. "Δεν μπορείς να μείνεις σ' αυτή βιβλιοθήκη. Δεν είσαι γραμμένο στη δική μας γλώσσα. Δε σε καταλαβαίνει κανείς!" του είπε με αυστηρό ύφος το παραμύθι που βρισκόταν δίπλα του, και την ίδια στιγμή γύρισε και είπε στα δίδυμα κόμικς που ήταν πιο πέρα: "Αυτό δε μοιάζει με μας. Είναι χοντρό και γραμμένο σε μια άγνωστη γλώσσα."

Τα κόμικς συμφώνησαν και συμπλήρωσαν: "Την ακούσατε την Αννούλα που ειπε οτι αυτο θα είναι το αγαπήμενό της; Άρα εμάς μας βαρέθηκε και δε θα μας ξανάδιαβάσει...." Τοτε το μυθιστόρημα, πήρε το λόγο και πρότεινε να σκίσουν τις σελίδες του λεξικού, για να μην το θέλει πια η Αννούλα.

Όλα αυτά τ' άκουγε το Λεξικό, αλλά δεν καταλάβαινε τι έλεγαν, παρά μόνο έβλεπε το θυμό στα πρόσωπά τους.

Έτσι στενοχωριόταν και καθόταν μαζεμένο στη γωνία της βιβλιοθήκης. Κατάλαβε ότι δεν το ήθελαν ανάμεσά τους και γι'αυτό άρχισε να κλαίει.

Εκείνη τη στιγμή μπήκε στη μέση η σοφή γιαγιά Ιστορία και τους είπε θυμωμένη. "Σταματήστε !

Είναι κι αυτό βιβλίο σαν κι εμάς. Δείτε, κι εμείς δεν είμαστε ίδιοι. Οι σελίδες του κάθενος από εμας γράφουν διαφορετικά πραγματα. Επίσης έχουμε άλλο χρώμα, άλλο χαρτί και άλλο μέγεθος...

"Όμως όλους μας αγαπάει και μας διαβάζει η Άννα! Ένα βιβλίο ακόμα στη βιβλιοθήκη δε θα μας κάνει κακό!

Αντίθετα, θα ομορφύνει τη βιβλιοθήκη και η Άννα θα είναι ευχαριστημένη, γιατί μέχρι τώρα δεν είχε τέτοιο βιβλίο".

Η εγκυκλοπαίδεια που μέχρι τότε δεν είχε μιλήσει καθόλου συμπλήρωσε: "Θα μπορούσε να μας μάθει και καινούριες λέξεις κι εμείς να του μάθουμε τη δική μας γλώσσα", είπε δυνατά!

Τα λόγια της γιαγιάς Ιστορίας και της εγκυκλοπαίδειας έκαναν τα βιβλία να σκεφτούν και να καταλάβουν ότι όλα είναι ίδια, αλλά και διαφορετικά. Τότε, όλα μαζί τα βιβλία πλησίασαν το Λεξικό, το αγκάλιασαν και του ζήτησαν συγνώμη για τη συμπεριφορά τους.

Την ίδια στιγμή το πάρτι ξεκίνησε ξανά! Η μουσική άρχισε να παίζει και όλα μαζί τα βιβλία να χορεύουν χαρούμενα. Το λεξικό ενθουσιασμένο τραγουδούσε στη γλώσσα του και χόρευε πότε με το ένα βιβλίο και πότε με το άλλο. Η βιβλιοθήκη κουνιόταν και αυτή χαρούμενη

για την καινούρια της παρέα!

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, μπήκε η Άννα με τις φίλες της και τους έδειξε με καμάρι τη βιβλιοθήκη με τα βιβλία της. Αυτές ενθουσιάστηκαν και άρχισαν να τα ξεφυλλίζουν ένα - ένα. "Πω! Πω! Τι ωραία βιβλιοθήκη, με πολλά και ξεχωριστά βιβλία" , έλεγαν!

Αλλά και τα βιβλία ενθουσιάστηκαν, γιατί κατάλαβαν ότι άρεσαν πολύ

στην Άννα και στις φίλες της...

Από τότε, ό,τι βιβλίο έφερνε η Άννα στη βιβλιοθήκη το καλοδεχόταν και όλα μαζί τα βιβλία γινόταν μια χαρούμενη παρέα.

Αμπατζής Αριστείδης

Αυγουστάκης Κωνσταντίνος

Βαρδάκης Γεώργιος

Γρηγορούδη Ευαγγελία

Δρακωνάκη Εμμανουέλα

Ζαχαριουδάκη Ειρήνη

Ζερβάκης Νικόλαος

Καρατάσου Ελισάβετ

Κουγιουμουτζή Χριστίνα

Λευτέρης Ραφαήλ

Μαραθιανού Σμαρούλα

Μαράκη Πελαγία

Μαυρογιάννη Μαριάννα

Μπουρδαμής Χρυσοβαλάντης Μύρων

Παπαδάκης Μιχαήλ

Πατραμάνη Μαριλένα

Ροδιτάκης Στυλιανός

Σκιαδαρέσης Δημήτριος

Στρατουδάκη Στυλιανή Ελένη

Ταβλά Κωνσταντίνα

Τερζίδης Ηλίας

Συγγραφείς και εικονογράφοι οι μαθητές του Γ1

Η δασκάλα του Γ1: Στιβακτάκη Νεκταρία

Ο εκπαιδευτικός Πληροφορικής: Χουρδάκης Νίκος