Ο μύθος της Αρπαγής της Ευρώπης εκφράζει την κοινή κληρονομιά των Ευρωπαίων, το ελεύθερο κι ανήσυχο πνεύμα, την κινητικότητα και τα συναισθήματα, την συνάντηση πολιτισμών.

Σε χώρα μακρινή ζούσε μια πριγκίπισσα. Την έλεγαν Ευρώπη.
Στα πολύ παλιά χρόνια υπήρχε μια όμορφη κοπέλα, που την έλεγαν Ευρώπη.
Το όνομά της σήμαινε αυτήν που έχει μεγάλα μάτια ή αυτή που έχει στρογγυλό πρόσωπο.
Όταν ήταν μικρή είδε ένα όνειρο. Δύο γυναίκες η Δύση και η Ανατολή μάλωναν ποια θα την πάρει με το μέρος της.
Δύση


Ανατολή

ΔΥΣΗ
ΑΝΑΤΟΛΗ

Στο τέλος όμως την κέρδισε η Δύση.
Έτσι τα χρόνια πέρασαν και η Ευρώπη μεγάλωνε.
Δύση

Ο βασιλιάς Αγήνορας και η γυναίκα του, η βασίλισσα Τηλεφάεσσα, καμάρωναν την όμορφη κόρη τους, την Ευρώπη.
Τόσο ωραίο ήταν το πρόσωπό της και τόσο μεγάλη η ομορφιά της, που όλος ο κόσμος μιλούσε γι' αυτήν.

Η φήμη της ομορφιάς της έφτασε και στον Όλυμπο. Το άκουσε ο Δίας και σκεφτόταν πώς να την πλησιάσει.

Μια μέρα η Ευρώπη πήγε με τις φίλες της στην ακρογιαλιά για να μαζέψουν λουλούδια και να παίξουν όλες μαζί στην άκρη του γιαλού.




Τότε ο Δίας την είδε από ψηλά, που ήταν στεφανωμένη με αγριολούλουδα και θαύμασε την ομορφιά της.



Έτσι έβαλε στο μυαλό του να την πάρει γυναίκα του.
Μεταμορφώθηκε λοιπόν σε ταύρο άσπρο, κάτασπρο, αγέρωχο και ωραίο με χρυσά κέρατα.
Έτσι μεταμορφωμένος, πλησίασε τις κοπέλες κι έκανε τάχα πως βόσκει ανάμεσά τους ξένοιαστος. Τον είδαν εκείνες και τον περιτριγύρισαν.




— Καλέ, κοιτάξτε τι ωραίος ταύρος! Ελάτε! Προσέχετε κάτι;
Κι η ανάσα του μοσκοβολά σαν τριαντάφυλλο.

Τ' άκουσε αυτά και η Ευρώπη κι ήρθε γεμάτη περιέργεια κοντά του.
Την είδε ο ταύρος - Δίας και πήγε και γονάτισε μπροστά στα πόδια της.
— Θαύμα είναι, λέει κι η Ευρώπη.
Τον χαϊδεύει κι έτσι όπως τον βλέπει ήρεμο, πάει και κάθεται πάνω στη ράχη του.

Μα τότε ο ταύρος όρμησε μέσα στη θάλασσα και κολυμπώντας απομακρύνθηκε από το ακρογιάλι.
Η Ευρώπη πανικοβλήθηκε και άρχισε να φωνάζει και να κλαίει.
Όμως κανείς δεν την άκουσε γιατί ο ταύρος κολυμπούσε πολύ γρήγορα.
Τώρα έβλεπε γύρω της Νηρηίδες, Τρίτωνες, γλάρους και γλαροπούλια που χόρευαν και συνόδευαν τον Δία – ταύρο με την Ευρώπη.
Ακόμα κι ο θαλάσσιος θεός Ποσειδώνας βγήκε και χαιρέτησε την όμορφη πομπή.

Μπήκε
μπροστά και με την τρίαινά του,
γαλήνευε το κύμα και άνοιγε τον δρόμο.
Έτσι κολυμπώντας έφτασαν στην Κρήτη.
Αμέσως ο ταύρος πήρε την κανονική μορφή του Δία και οδήγησε την Ευρώπη στο Δικταίον άντρο.
Εκεί η Ευρώπη γέννησε τον Μίνωα, τον Ραδάμανθυ και τον Σαρπηδόνα. Κι από τότε η ήπειρος που είναι πάνω από την Κρήτη πήρε το όνομά της.
Αργότερα ο Μίνωας έγινε βασιλιάς της Κρήτης.
Από το Μίνωα πήρε την ονομασία του ο Μινωικός πολιτισμός, που αναπτύχθηκε στην Κρήτη από το 3000 έως το 1450 π.Χ..
Φρίντα Κριτσωτάκη: «Η Αρπαγή της Ευρώπης»
Στην Κρήτη χρόνια έζησε, η πάγκαλη Ευρώπη.
Χρόνια πολλά, χρόνια καλά, χρόνια ευλογημένα.
Κι οι Κρήτες τη λατρεύανε σα νάτανε Μητέρα.
Οι πιο παλιοί παππούδες μας για τούτη διηγούνται, για την καλή, την όμορφη, την άχραντη Ευρώπη.
Φρίντα Κριτσωτάκη: «Η Αρπαγή της Ευρώπης»
Αυτό ήτανε το πιο παλιό, του κόσμου παραμύθι, να ’ναι αλήθεια, ψέματα, κανείς δεν το γνωρίζει. Αυτό όμως που ξέρομε, σ’ Ανατολή και Δύση, είναι ότι μια ήπειρος, Ευρώπη εβαπτίσθη.
Φρίντα Κριτσωτάκη: «Η Αρπαγή της Ευρώπης»
ΠΗΓΕΣ :
Ανθολόγιο ΣΤ΄ τάξης: «Η Ευρώπη και ο ταύρος»
και
Το βιβλίο της Φρίντα Κριτσωτάκη: «Η Αρπαγή της Ευρώπης»
Συμμετείχαν οι μαθητές
του Τμήματος Ένταξης
της Γ΄΄ της Δ΄ και της ΣΤ΄ τάξης.
30ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών
