Ο Σάμης Σουσάμης είναι η αξιόλογη προσπάθεια των παιδιών της Β1 3ου Δ.Σ. Αγίου Νικολάου στο πλαίσιο της ευέλικτης ζώνης. Όλα ξεκίνησαν στο μάθημα της Μουσικής με αφορμή το τραγούδι "ο ποντικούλης". Η προβολή σχετικών εικόνων έδωσε στα παιδια αφορμή για ερωτήσεις. Η μια ερώτηση έφερε την άλλη και ο διάλογος γέννησε τον ήρωα του παραμυθιού! Αποφασίσαμε να φτιάξουμε την ιστορία για τον δικό μας ποντικουλη. Αυθόρμητα κάποιοι μαθητές ακολουθούσαν την ιστορία καθώς προχωρούσαν με ζωγραφιές. Με την καθοδήγησή μου τα παιδιά συνοδοιπόροι στο φανταστικό τους ταξίδι, εκφράστηκαν δημιουργικά.
Ευχαριστώ την κ. Ελένη Ανδρουλάκη για την άψογη συνεργασία και την επιμέλεια του ψηφιακού μας βιβλίου. ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "ΤΑΞΙΔΙ"... Η Μουσικός - Μαριάννα Βαγενά-Αποστολάκη
Mια φορά κι έναν καιρό, ένας ποντικός
ζούσε σ' ένα χωριό πολύ μικρό...
Ήταν ο Σάμης Σουσάμης!
Μόνος περπατούσε και στο δρόμο τραγουδούσε.
Ψάχνω ένα φίλο να βρωωωω...
που μαζί του να παίζω κι εγώωωω...
Να κάνουμε τρέλλες πολλές...
και να τρώμε τυρένιες λιχουδιές...
Oι μέρες του ήταν τόσο βαρετές!
Έτρωγε τυριά...έτρωγε τυριά,
ώσπου δεν του φαινόταν νόστιμα πια, αφού τα έτρωγε μόνος του...
ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΦΙΛΟΥΣ!
Το σκοτάδι απλώθηκε...
Το μανάβικο στη γειτονιά είχε κλείσει. Ο κ. Χάρης, ο μανάβης, έβαλε λουκέτο στα ρολά του μαγαζιού.
Ένα βράδυ στο μικρό χωριό
O Σάμης σκαρφάλωσε στη σκεπή, από κει γλίστρισε πάνω στο καλώδιο της πρίζας και να!
Ένας ΠΟΝΤΙΚΟΣ μέσα στα φρούτα,τα λαχανικά και τα τυριά του κ.Χάρη!!!!
Mα πόσο θα ήθελε να είχε μια παρέα να διασκεδάζουν μαζί!
Κανένας όμως δεν τον ήθελε για φίλο του, γιατί ο Σάμης δεν έμπαινε στα σπίτια. Έμπαινε μόνο στα μαγαζιά. Βλέπετε, αγαπούσε πολύ τα παιδιά και δεν ήθελε να τα τρομάζει...
Εκείνο το βράδυ που ο Σάμης μπήκε στο μανάβικο, τα τυριά είχαν πάρτι!
Ο ανθότυρος χόρευε ταγκό με τη γραβιέρα και η φέτα, η μιζύθρα και το κίτρινο τυρί ξεφάντωναν με πεντοζάλη!
Ο Σάμης ζήλευε, αλλά ήταν μάταιο να τους εξηγήσει πως ήθε΄λε μόνο την παρέα τους...
Έτσι, κρύφτηκε πίσω από ένα βαρέλι και τους παρακολουθούσε...
Ονειρεύτηκε πως
χόρευε μαζί τους!
Δεν τον φοβόντουσαν...Έπαιζαν όλοι μαζί γύρω από το συντριβάνι της φιλίας. Ήταν τόσο χαρούμενος που βρήκε φίλους!
Η σκούπα του κ. Χάρη τον ξύπνησε.
Έτρεξε γρήγορα και τρύπωσε στη χαραμάδα του τοίχου που του είχε μάθει ο παππούς του.
Ο γεροποντικός του είχε πει πως "ευτυχισμένος είναι μόνο αυτός που ακολουθεί το δρόμο της πραγματικής φιλίας".
Μα πού ήταν αυτός ο δρόμος;
Αποφάσισε να τον βρει...
Tην επόμενη μέρα, ο κ. Χάρης ο μανάβης, έβαλε μια παγίδα με λίγο τυράκι, για να απαλλαγεί μια και καλή από τον ανεπιθύμητο επισκέπτη. Όταν νύχτωσε, ο Σάμης βρέθηκε μπροστά στη δυσάρεστη έκπληξη. Και τότε, ήρθε στο μυαλό του ο γεροποντικός παππούς, που του είχε μάθει πώς να τρώει το τυρί χωρίς να τον τσακώσει η παγίδα! Έτσι κι έκανε...
O κ. Χάρης είδε να λείπει το τυράκι, αλλά ο ποντικός άφαντος! Σκέφτηκε: "αυτός ο ποντικός είναι πολύ έξυπνος, δεν θέλω να πιαστεί στην παγίδα, έτσι κι αλλιώς δεν έχει αγγίξει τα φρούτα και τα λαχανικά μου... "
Έτσι άρχισε να του βάζει μόνο ένα κομμάτι τυρί και πέταξε την παγίδα στην αποθήκη.
Ο Σάμης ξαφνιάστηκε...
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι!
Κι εγώ δεν έχω συνηθίσει να μου φέρονται έτσι... Χμ! αυτή είναι η τελευταία μου μέρα στο μανάβικο.
Έτσι, η καλοσύνη του κ. Χάρη ήταν αιτία να απαλλαγεί από το Σάμη το Σουσάμη, που το μόνο που ήθελε ήταν να κάνει φίλους!
Μα πώς δεν το είχε σκεφτεί!
Ο Σάμης πήρε το δρόμο για το δάσος...
Μακριά απ'τους ανθρώπους που τον σιχαίνονταν και τα παιδιά που τρόμαζαν μόλις τον έβλεπαν!
Μόλις είχε βρει το δρόμο της πραγματικής φιλίας!
Στο δάσος έκανε πολλούς φίλους, που τον καταλάβαιναν κι έτσι δε χρειάστηκε να πάει ποτέ ξανά στην πόλη....
THE END...
- < BEGINNING
- END >
-
LIKE
-
COMMENT