Niechaj wrośnie wszytek w płaczącą wierzbę

Więc poznaj władzę Goplany! Wrośnij w ziemię i z tej ziemi wrośnij korą odziany i liściami płaczącymi

cóż siostrzyczko, czy masz pełny dzbanek?

nie...!

nie zbliżaj się z takiema oczyma... nie wiem... ja sie ciebie boje

I ja się boję...położ się na ziemi..położ ha

Zródło łez moich... postać cudna

O mój aniele!ty śmierci kochanka!

Stój zabójco!

Ojcze! Znalazłem ją nieżywą!

Ach nie dosyć długi Noż twój był siostro

To nie moja wina

Goplana zastrasza Balladynę

Wdowa i Kirkor czekają na powrót Aliny i Balladyny

Lada chwila przyjdzie jedna po drugiej..

Długo ich nie ma...

Idzie Balladyna,

widzisz?

Gdzie?

O! nie widać...lecz matce wiadomo.

Patrz, panie! oto jaskółeczka sina

Dlaczegoż się nęcą

Ptaszki do młodszej córki?

Któż to zgadnie?...

Idzie Balladyna, widzisz?...

Jak jej ładnie

Z tym czarnym dzbankiem na głowie.

Dziewico!

Oddaj mi dzbanek, ja ci zaś nawzajem

Daję pierścionek...

Brylanciki świecą...

Och!

Czegoż wzdychasz? i coś niby blade

Usteczka ściskasz?...

Matko moja droga,

Nie wiem, jak wyznać?

Złego mam donieść...

Co?

Ale Alina...Ach... ta siostra młoda

I tak kochana... Ach, jaka jej szkoda!

Uciekła...

Gdzie... jak? z kim? - Boże! Matki się wyrzekła.

Jak oni grają smutnie i wesoło...

Ty teraz skarbem moim... daj mi czoło,

Niech pocałuję...

Słychać weselną muzykę.

Patrzcie, w pyłu chmurze

Błyska złota kareta, jedzie Kirkor z księdzem.

Pogardziła kwiatami, które ja przynoszę,

Ja, dawna przyjaciółka,