Αφιερωμένο στην ομάδα του Νηπιαγωγείου μας....
με την ευχή να είμαστε σύντομα & πάλι όλοι μαζί!




Κάποτε σε ένα λιβάδι, ζούσε μία ομάδα δεινόσαυρων.

Είχαν μακριες ουρές και δέρμα σκληρό και ανθεκτικό.

Ένα βράδυ, οι δεινόσαυροι άκουσαν ένα δυνατό θόρυβο και τρομαγμένοι είδαν ένα διαστημόπλοιο να προσγειώνεται δίπλα τους.

Από το διαστημόπλοιο κατέβηκε ένας ρομποτοδεινόσαυρος.
Φώναξε όλους τους δεινόσαυρους να συγκεντρωθούν και τους ανακοίνωσε ότι θα είναι ο νέος αρχηγός τους!
Την επόμενη μέρα, τους είπε ότι ο πρώτος στόχος τους θα ήταν να επιτεθούν και να κατακτήσουν το σμαραγδένιο κόλπο.
Ένα πανέμορφο μέρος που ζούσαν τα δελφίνια.



Καθισμένος όμως σε ένα δέντρο, ένας σκίουρος άκουσε όλο το απαίσιο σχέδιο.


Πήρε γρήγορα τον ιπτάμενο δίσκο του και πήγε να ειδοποιήσει τα δελφίνια.


Τα δελφίνια έκαναν συμβούλιο και αποφάσισαν να ζητήσουν τη βοήθεια των γοργόνων.

Την ίδια ώρα ο ρομποτοδεινόσαυρος ετοίμασε μία μηχανή εκτόξευσης διχτυού για να παγιδέψει τα δελφίνια.

Όταν ήταν έτοιμος, πάτησε τον διακόπτη εκτόξευσης...
Το δίχτυ πέταξε στον αέρα, αλλά λίγο πριν προσθαλασσωθεί και παγιδέψει τα δελφίνια.....



Οι γοργόνες έφτασαν, έστριψαν τα μαγικά τους δαχτυλίδια και δημιούργησαν μία ασπίδα πάνω από το σμαραγδένιο κόλπο.
Αλλά και οι δεινόσαυροι δεν έμειναν άπραγοι. Αφού έφαγαν ένα μπολ δημητριακά για να δυναμώσουν, έστειλαν μήνυμα βοήθειας στους φίλους τους, τους δράκους.



Οι δράκοι έφτασαν και έφεραν μαζί τους....


ένα μηχανικό χέρι και με τα δάχτυλά του
γύρισαν τους δείκτες μιας χρονομηχανής
και έστειλαν τον ρομποτοδεινόσαυρο πολύ πολύ μακριά....
Και έζησαν από τότε καλά και επέστρεψε η γαλήνη και η ηρεμία σε όλη την περιοχή τους.
