Περιεχόμενα

1)Ξενάγηση στην Ατλαντίδα-Εμμανουέλα

2)Ο προστάτης της Ατλαντίδα-Γιάννης Ζ.

3)Η προφητεία-Μαριτίνα

4) Ζω στην Ατλαντίδα-Σοφία

5)Ο πόλεμος-Αντώνης

6)Ημερολόγιο- Γαβριήλ

7)Μιχαήλ Λέοντας-Μιχάλης

Όλα ξεκίνησαν σαν μια κανονική μέρα στην Ατλαντίδα.Όμως δεν ήταν!!!

Ήμουν πολύ χαρούμενη όταν ξύπνησα γιατί είχα τα γενέθλιά μου.Πήγα να ανοίξω τις κουρτίνες και είδα τα σύννεφα ...ήταν γκρι και μπουμπούνιζε!!!Όλα αυτά είχαν κάνει τους κατοίκους της Ατλαντίδας να ανησυχήσουν. Υπάρχει μια προφητεία, όποτε βρέχει στην Ατλαντίδα το νησί να μπαίνει σιγά σιγά μέσα στη θάλασσα.

Η προφητεία λέει πως στις 20 του μήνα όταν οι κάτοικοι του νησιού φτάσουν 25.000 τότε το νησί θα βυθιστεί εντελώς.Θα σωθούμε μόνο αν η 14η πριγκίπισσα της Ατλαντίδας θυσιαστεί.Πριν πολύ καιρό η πριγκίπισσα είχε κάνει μια ανακοίνωση ότι αν χρειαστεί να θυσιαστεί θα το κάνει.

Παλιά ήμασταν πολύ σίγουροι όλοι μας ότι θα σωθούμε ,τώρα όμως δεν είμαστε...

Κάποιο από το κάστρο είπαν πως η πριγκίπισσα έχει υπερφυσικές δυνάμεις και πως μπορεί να πετάξει. Μάλιστα ένας δούλος είπε ότι την άκουσε να γελάει και να λέει ότι δεν θα κάτσει να σώσει εμάς... απλά θα πετάξει μακριά να σωθεί η ίδια.Όμως αυτός ο δούλος είναι λίγο χαζούλης γι αυτό δεν τον πιστέψαμε στην αρχή. Το απόγευμα άκουσα κάποιους να φωνάζουν και βγήκα στο

παράθυρο να κοιτάξω. Είχε πλημμυρίσει όλο το νησί!!!

Ένας θόρυβος ακούστηκε, ήταν η πριγκίπισσα που πέταγε ψηλά,μακριά για να φύγει να σωθεί.

Δεν ξέραμε τι να κάνουμε , ήμασταν απελπισμένοι. Κάποια στιγμή ένα φως φάνηκε από τον ουρανό. Όλοι μας δια μαγείας πετάξαμε.

Μας άφησαν στην Πελοπόννησο.Μετά από λίγο καιρό μάθαμε ότι η Ατλαντίδα βυθίστηκε.

Όλοι μας τώρα έχουμε γίνει ερευνητές κι προσπαθούμε να ξαναφτιάξουμε την όμορφη Ατλαντίδα.

 Σήμερα, είναι μια ηλιόλουστη όμορφη και ζεστή μέρα. Όλοι έχουν κατέβει στις παραλίες και κάνουν το μπάνιο τους. Σε λίγα λεπτά είναι ώρα για τη θυσία. Άκουσα πως είν’ ένας άντρας που θέλει να μας πει κάτι. Τι να ‘ναι άραγε;

  Μετά από τη θυσία

ένας άντρας ανέβηκε σε έναν βράχο στον ναό του Ποσειδώνα και μας είπε πως με τη δύναμη που έχουμε θα μπορούσαμε να κατακτήσουμε όλον τον κόσμο! Είναι δυνατόν να είναι τόσο αλαζόνας; Είμαστε αθάνατοι, παντογνώστες και ζούμε σε έναν παράδεισο.

. Τι άλλο να θέλει κανείς; Οι περισσότερες γυναίκες φάνηκαν να σκέφτονται το ίδιο, μα οι περισσότεροι άντρες φαίνονταν ενθουσιασμένοι στην ιδέα κι άλλης εξουσίας...

 Έγιναν όλα πολύ γρήγορα: την επόμενη κιόλας εβδομάδα οι άντρες αναχωρούσαν για τον πόλεμο. Όλες οι γυναίκες ήταν έτοιμες να βάλουν τα κλάματα που αποχωρίζονταν τους αγαπημένους τους.

 Κάποια στιγμή, λάβαμε ένα γράμμα που έλεγε ότι ρίξαμε την Αθήνα. Την επόμενη κιόλας μέρα είχαν επιστρέψει και γινόταν γλέντι τρικούβερτο. Ο άντρας ο οποίος πρότεινε τον

πόλεμο στέφτηκε βασιλιάς, μα, μόλις η κορόνα άγγιξε

το κεφάλι του, η Ατλαντίδα καταποντίστηκε στον βυθό της θάλασσας.

   Με λένε Μιχαήλ Λέοντα ,είμαι έντεκα ετών και ζω σ’ένα πανέμορφο νησί, την Ατλαντίδα ,που βρίσκεται στον Ατλαντικό Ωκεανό.

     Το νησί μου είναι πολύ πλούσιο και η πρωτεύουσά του βρίσκεται χτισμένη ψηλά σ’ έναν καταπράσινο λόφο. Υπάρχουν λωρίδες θάλασσας και ξηράς που επικοινωνούν μεταξύ τους με γέφυρες. Το σχήμα τους είναι στρογγυλό και πολύ όμορφο.   Το έδαφος του νησιού μου είναι πολύ εύφορο, οι κάτοικοι ασχολούνταιμε το εμπόριο,τη ναυτιλία,

, τη γεωργία, την κτηνοτροφία και είναι καταπληκτικοί τεχνίτες.’Εχουμε σπουδαία έργα τέχνης, χρυσά αγάλματα ,κοσμήματα ,μεγαλοπρεπή τείχη και τη Μητρόπολη ,την κατοικία της μητέρας του βασιλιά μας ,’Ατλαντα ! Εκεί να δείτε πόσο όμορφα είναι! Κοιτάζεις από ψηλά και βλέπεις το κυκλικό σχήμα της στεριάς και της θάλασσας !

       Οι άνθρωποι είναι πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι στο νησί μου, γιατί μοιάζει σαν Παράδεισος !

    Εμένα μου αρέσει να κοιτώ τη θάλασσα και να τρέχω με τους φίλους μου πάνω στις πανέμορφες στενές γέφυρες !

       Αυτό είναι το νησί μου και είμαι περήφανος γι΄αυτό !