Δώδεκα φορές και δυο χιλιάδες είκοσι καιρούς σε ένα μακρινό πλανήτη ζούσε ο μικρός Τίμος. Ο Τίμος αν και μικρός ήταν πολύ σπουδαίος αστροναύτης και ήθελε να εξερευνήσει το πανέμορφο και πελώριο διάστημα. Έτσι λοιπόν, μια ηλιόλουστη ημέρα ξεκίνησε με το διαστημόπλοιό του ένα φανταστικό ταξίδι.

Συνάντησε πανέμορφα άστρα και τεράστιους μετεωρίτες, χρωματιστούς πλανήτες με και χωρίς δακτυλίδια, καθώς και μικρά πλασματάκια που ήταν πολύ πολύ περίεργα.

Και ξέρετε γιατί; Γιατί.. αντί για παπούτσια φορούσαν ελατήρια στα πόδια. Δεν περπατούσαν ποτέ μονάχα πηδούσαν δεξιά, αριστερά, πάνω, κάτω κάνοντας «ντόιγκ ντόιγκ». Ήταν πλάσματα χαρούμενα, πολύχρωμα, σκανδαλιάρικα με κεραίες και μεγάλη ουρά.

Μόλις είδαν τον Τίμο τρόμαξαν και κρύφτηκαν πίσω από τους μετεωρίτες. Ο Τίμος χαμογέλασε και τους είπε: «μη φοβάστε δε θα σας πειράξω ελάτε να γνωριστούμε». Γεμάτος θάρρος βγήκε πρώτος από την κρυψώνα του ο Παναγιώτης, Κ. ο κόκκινος εξωγήινος. Άπλωσε το χέρι στον Τιμο και είπε: «καλώς ήρθες στον πλανήτη Φ.  Είμαι ο Παναγιώτης, Κ. Να σου συστήσω την ολόλευκη σαν νύφη φίλη μου Μαγδαληνή, τη Δήμητρα που φοβάται πολύ την ομίχλη, τον Παναγιώτη Σ. που του αρέσουν τα παραμύθια,  την Κλειώ διάσημη ζωγράφο, τον Παναγιώτη Ο., σπουδαίο χορευτή, τον Αναστάση που του αρέσουν οι δεινόσαυροι  και τον Κωνσταντίνο τον σκανδαλιάρη.  

«Χαίρω πολύ και ποια είναι η τελευταία σου σκανδαλιά;» τον ρώτησε ο Τίμος. « Ε να.... εκεί που έπαιζα με τη μπάλα χτύπησα το ακριβό παλιό ρολόι της γιαγιάς και το έσπασα» είπε ο Κωνσταντίνος που πάντα έλεγε την αλήθεια. Αυτή η γνωριμία ήταν το ξεκίνημα μιας δυνατής φιλίας στον πλανήτη Φ.  

Όλη την ημέρα οι φίλοι έπαιζαν καυτόμπαλα με μια μικρή κόκκινη μπάλα, κυνηγητό και κρυφτό. Μια μέρα εκεί που τρέχανε και χοροπηδούσαν  ανάμεσα σε παλιούς πυραύλους με μπλε πόρτες και κόκκινη μύτη ακούστηκε ένα «μπαμ!!!!!.»

Όλοι γύρισαν τα κεφάλια τους και τι να δουν. ε τι να δουν.. Καβάλα πάνω σε ένα κομήτη προσγειώθηκε στον πλανήτη τους ο Γιάννης, ο πράσινος εξωγήινος που είχε κόκκινα μάτια και τρεις μαύρες κεραίες. Ήταν φίλος από τον διπλανό πλανήτη Χ. (όπως χαρά), και κάθε φορά που ήθελε να δει τους φίλους. Ουπς.   ανέβαινε σε έναν κομήτη και ερχόταν επίσκεψη.

Ο Γιάννης όμως ποτέ δεν ερχόταν με άδεια χέρια. Πάντα έφερνε  δωράκια για τους φίλους του. Αυτή τη φορά έφερε ένα κουτί με 48 ασπροκόκκινα γλειφιτζούρια ..Πριν όμως τα δώσει στους φίλους του  ξετύλιξε και έφαγε δυο γιατί εκτός από πράσινος ήταν και γλυκατζής. . Τρελαινόταν για γλειφιτζούρια. Αυτή τη φορά έφερε και γκοφρέτες κι μπαλόνια για να κάνουν ένα πάρτι. 

Η μεσαία ηλεκτρονική του μαύρη κεραία τού υπενθύμισε πώς ήταν τα γενέθλια του φίλου του Παναγιώτη. Ξαφνικά την ώρα που όλοι έτρωγαν μια λαχταριστή σοκολατένια γκοφρέτα κατέβηκε μπροστά τους μια πελώρια τούρτα. Την κρατούσε ένα ασημένιο ρομπότ που τον έλεγαν Θεόδωρο. Ο Θεόδωρος, το ρομπότ, τράβηξε τα ατσάλινα αυτιά του και εμφανίστηκε μια πολύχρωμη κάλτσα. "Αυτό είναι το δώρο μου για τα γενέθλια σου. Είναι μια μαγική κάλτσα που σε κάνει να πετάς και κανείς δε μπορεί να σου κάνει κακό¨". Ο εξωγήινος Παναγιώτης αμέσως, προσπάθησε να φορέσει την κάλτσα αλλά πώς;…… αφού αντί για πόδια είχε ελατήρια.

 «Ωχ!!! Και τώρα πως θα λύσω αυτό το πρόβλημα;» Ο Παναγιώτης κούνησε το μεγάλο του κεφάλι.. γκρ..γκρ. έξυσε την κόκκινη του μύτη ξξξκαι.. « Μα φυσικά!!! Το βρήκα. το βρήκα.» φώναξε με ενθουσιασμό. Φόρεσε την κάλτσα στο χέρι του σαν γάντι και  αμέσως άρχισε να πετάει. Πρώτα, πήγε στον πλανήτη Άρη και μετά στον Ερμή που είναι ο καλύτερος γιατί είναι μια σταλίτσα και γυρνά γύρω από τον ήλιο. 

Όμως το ταξίδι δεν έχει αξία αν είσαι μόνος σου. Ήθελε να πάρει μαζί του όλους τους φίλους του. Να παίξουν και να κάνουν χειροτεχνίες αστεράκια με χαρτόνια αλλά είχε μόνο μια μαγική κάλτσα. Σε ποιον να την δώσει;  Άρχισε πάλι  να κουνά το κεφάλι.. γκρ..γκρ. . έξυσε την κόκκινη του μύτη ξξξ και..

« Το βρήκα, το βρήκα» ξαναφώναξε με ενθουσιασμό. Μπορείτε να φανταστείτε τι έκανε; Λοιπόν, ξήλωσε τη μαγική κάλτσα και έφτιαξε ένα κουβαράκι με μαγική κλωστή. Το μόνο που είχαν να κάνουν  ήταν να πιαστούν από την κλωστή και να τσουλήσουν απαλά όπως τσουλάνε τα παιδιά στην τσουλήθρα. Όλοι οι φίλοι πιάστηκαν από τη μαγική κλωστή και ξεκίνησε το ταξίδι τους στο διάστημα..Και από κάθε πλανήτη έπαιρναν μαζί τους και άλλους φίλους.

Έτσι πήραν μαζί τους τη ροζ Σταυριάνα από τον πλανήτη Κρόνο, την Κατερίνα ,τη μωβ Χριστίνα και την Ελεάνα από το Δία και πολλά-πολλά παιδιά από τον πλανήτη γη που τα βρήκαν να παίζουν στην αυλή του 5ου νηπιαγωγείου Δράμας. Όσο πιο πολλοί τόσο καλύτερο πάρτι σκέφτηκαν . Εξάλλου η τούρτα ήταν τεράστια και έφτανε να πάρουν όλοι από ένα , μπορεί και δύο κομμάτια. Όμως πού θα έκανα το πάρτι τους;

« Μα φυσικά στο πιο όμορφο μέρος της γης» είπε η Κλειώ. Εμπρός φίλοι μου πιαστείτε από την κλωστή και εγώ θα σας οδηγήσω. Και πράγματι τους οδήγησε  σε ένα πανέμορφο νησί με νεροτσουλήθρες, παιδική χαρά και ένα τεράστιο πλατάνι στο κέντρο. Εκεί ξεκίνησε μια μεγάλη γιορτή με δυνατή χαρούμενη μουσική,  χορό και φυσικά με.. τούρτα. Και ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί πολύ- πολύ καλύτερα. Μα ούτε εγώ ήμουν, ούτε εγώ, ούτε εσείς να το πιστέψετε.