Μια φορά και έναν καιρό ήταν μία μελισσούλα που την έλεγαν Σταυρούλα!

Ήταν πολύ εργατική και πετούσε ακούραστα από λουλούδι σε λουλούδι, μαζεύοντας νέκταρ και γύρη για να φτιάξει λαχταριστό μέλι.

Κάθε πρωί ξεκινούσε με το καλαθάκι της και γύριζε στην κυψέλη της αργά το βράδυ!!!

Φτάνοντας στο καταπράσινο λιβάδι την περίμεναν όπως κάθε μέρα οι φίλοι της. Η Λίτσα η πασχαλίτσα, ο Ίγκι το μυρμήγκι, ο Σπύρος ο γρύλλος, η Άννη η αράχνη, o Oύπι το κουνούπι, η Λίζα η ακρίδα και η Σάρα η κάμπια.

Ξέχασα να σας πω ότι η φίλη μας εκτός από πολύ εργατική ήταν και πολύ πεισματάρα. Συνεχώς τσακωνόταν με τους φίλους της και είχε τόσο μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της που νόμιζε ότι αυτή είναι και άλλη δεν είναι!

Μπα, μπα κοιτάξτε ποια ήρθε αργοπορημένη!!!

Τουλάχιστον εγώ δουλεύω σκληρά! Εσείς κάθεστε εδώ όλη μέρα χωρίς να κάνετε το παραμικρό.

Eγώ προσφέρω τόσα πράγματα στους ανθρώπους. Το μέλι, την πρόπολη, τη γύρη, το βασιλικό πολτό, το κερί. Χωρίς εμένα τα περισσότερα φυτά δε θα υπήρχαν. Όλοι εσείς είστε άχρηστοι. Είμαι η βασίλισσα των εντόμων.

Ααα εσύ δεν υποφέρεσαι!!! Έχεις πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου!!!

Ελάτε παιδιά. Πάμε να φύγουμε!!!

Και με το δίκιο τους! Μπορεί η μέλισσα να προσφέρει πολλά στον άνθρωπο και στη φύση όμως κάθε πλάσμα πάνω στη γη, έχει το δικό του σημαντικό ρόλο. Το εργατικό μυρμήγκι κουράζεται πολύ σηκώνοντας βάρη και η πασχαλίτσα τρώει τη μελίγκρα και άλλα βλαβερά έντομα και προστατεύει τις σοδειές των γεωργών.

Tο αποφάσισα. Φεύγω!!! Κανείς δε μ'εκτιμά.

Ούτε οι φίλοι μου, ούτε η οικογένειά μου!

Θα πάω εκεί που θα μ'έχουν βασίλισσα!!!

Αποφασισμένη η Σταυρούλα η μελισσούλα, φτάνει στο σιδηροδρομικό σταθμό για να πάρει το τρένο.

Κατέβηκε σε ένα κοντινό χωριό. Όμως το μέρος ήταν άγνωστο και δεν ήξερε προς τα που να πάει. Μόνο δύο γάτες τριγυρνούσαν εδώ και κει χωρίς να της δίνουν την παραμικρή σημασία.

Σύντομα νύχτωσε και η μελισσούλα μας βρήκε καταφύγιο στα κλαδιά ενός δέντρου δίπλα σε μια ξάγρυπνη κουκουβάγια που δεν είχε όρεξη για κουβέντα.

Η επόμενη μέρα ξημέρωσε βροχερή και η Σταυρούλα η μελισσούλα κρύωνε και ένιωθε τόσο μόνη μακριά από τους φίλους και την οικογένειά της. 

Μετάνιωσε που έφυγε και αποφάσισε να πάρει το δρόμο του γυρισμού!

Γύρισε πίσω στο σπίτι της και χάρηκε τόσο πολύ που είδε και πάλι την οικογένειά της. Μετανιωμένη πέταξε αμέσως για το λιβάδι για να συναντήσει τους φίλους της!

Λυπάμαι πολύ για τη συμπεριφορά μου. Υπόσχομαι ότι θα σας εκτιμώ και θα σας φέρομαι όπως σας αξίζει!!!

Η Λίτσα η πασχαλίτσα, ο Ίγκι το μυρμήγκι, ο Ούπι το κουνούπι, ο Σπύρος ο γρύλλος, η Λίζα η ακρίδα, η Άννη η αράχνη και η Σάρα η κάμπια την αγκάλιασαν και τη δέχτηκαν πίσω στην παρέα τους. Η Σταυρούλα η μελισσούλα κατάλαβε ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από την οικογένεια και τους φίλους. Οι λέξεις δεν είναι για να πληγώνουμε αλλά για να κάνουμε χαρούμενους αυτούς που αγαπάμε!!!

ΤΕΛΟΣ