Η ιστορία της κάμπιας που πεινούσε πολύ

Επιμέλεια στίχων Πλαστήρα Παναγιώτα

(Τα αυγά της κάμπιας...)

Μια φορά κι έναν καιρό, μια κάμπια βγήκε από το αυγό

Τί ωραία μέρα... ας βγώ να πάρω λίγο αέρα!

Αχ πείνασα πολύ...πού θα βρω τώρα φαΐ ;

Ξεκινάει και τρώει ένα φύλλο ... μα όμως ήταν τόσο λίγο

"΄Έι μικρή μου κάμπια.." λέει η πεταλούδα

"Πάλι θες να φας τα πάντα, δε σε φτάσαν τα λουλούδια;"

Τρέχει μια από δω και μια από κει, μπας και βρει καλό φαΐ

Έι μήπως βρήκες κάτι να φάω;

Θέλω ένα κουλούρι...πεινάω!

"¨Έι κάμπια ...κοίτα εκεί...σου βρήκα γλυφιτζούρι, καρπούζι και τυρί

"ΩΩΩ! Είμαι τυχερή πολύ! Επιτέλους καλό φαΐ!"

Έφαγε κι άλλα πολλά, φραουλίτσες και γλυκά!

"Σα να βάρυνα πολύ! Αχ ας βγω μια βόλτα στην αυλή!"

Να και ο Άγγελος των παγωτών. "Γειά σου κάμπια ...Θες ποπ κορν;"

"Όχι άγγελε σ ευχαρισ΄τω: Όμως θέλω ένα παγωτό, με γεύση φυστίκι παρακαλώ!"

"Εχθές έφαγα χωνάκι... με γεύση φράουλα και μανταρινάκι:"

"Ήδη μ αυτά τα παγωτά χρώματα γέμισα πολλά!"

"Στο δάσος τώρα ψάχνω να βρω, το δέντρο μου για να ανεβώ"

"Ωχ! σα να έφαγα πολύ. Πώς θα φτάσω στην κορφή;"

Να τη πάνω ευθύς στο δέντρο, ανεβαίνει δίχως φρένο.

Τη φωλιά της για να φτιάξει και να πάει να ξαποστάσει

"Αχ...είμαι κουρασμένη..." Νύσταξε τώρα η καημένη

Στου ονείρου τα συννεφάκια ονειρεύεται γραμματάκια

Μες της φύσης τη σιγαλιά η κάμπια μας ονειρεύεται την ομορφιά

Πεταλούδα θέλει να γίνει. Μα...άλλη ιστορία είναι εκείνη...

4ο Νηπιαγωγείο Λαυρίου:

Ιστορία των παιδιών:

Αντώνης,Ωρίωνας, Πάνος Ραφαηλία, Ελένη, Πελαγία, Χρήστος, Ιάσονας, Μαρίνα, Ιωάννα, Κωνσταντίνος, Ελπίδα, Θωμαής, Γκλέντια, Ενίσα, Φάνης, Βαγγέλης, Μηνάς, Κορίνα, Νικόλας, Ντινές, Μαρίζα.

Πλαστήρα Παναγιώτα