ერთ სკოლაში პატარა ნინო სწავლობდა.ის ძალიან ლამაზი იყო,მაგრამ ამპარტავნობდა.

ნინოს განსაკუთრებით აბუჩად ჰყავდა აგდებული ელამი კატო.ამხანაგებს არ მოსწონდათ ნინოს საქციელი.

ერთხელ ყვავილი გაჩნდა.დედ-მამის დაუდევრობით ნინოს აცრილი არ ჰქონდა.შეხვდა ყვავილი და სახე დაუმახინჯდა.

ბავშვმა დაკარგა სილამაზე

რითაც ამაყობდა.

მორჩენის შემდეგ ნინოს მშობლები სკოლაში გზავნიდნენ,მაგრამ გოგონა უარზე იდგა.რცხვენოდა.ბოლოს როგორც იყო გაგზავნეს სკოლაში.

ნინოს ეშინოდა:ჩემი ამხანაგები რომ დაკენკილ სახეს დამინახავენ მასხრად ამიგდებენო.

შევიდა სკოლაში ნინო,მაგრამ დახეთ მის გაოცებას!ამხანაგები ნინოს ანუგეშებდნენ ,ყველაზე მეტად თანაუგრძნობდა კატო.

ნინოს გული ამოუჯდა სიხარულისგან და ცრემლები წასკდა.

ლექსიკონი:

ძველად-უწინ

ყვავილი-ავადმყოფობა,რომე-

ლიც კანზე ტოვებს ნაკვალევს.

აბუჩად იგდებდა-დასცინოდა.

ამპარტავნობდა-უკადრისობდა

დავიმახსოვროთ:

კარგი ამხანაგობა ,კარგი

ძმობის დარიაო.

,,სიკეთით სძლიე შენს მტერსა,

ერიდე სისხლით ზღვევასა,

სულგრძელობითა ძლევა სჯობს,

ბოროტებითა ძლევასა''.

გმადლობთ ყურადღებისთვის!