Yazıp resimleyen:Ayfer Ü.

Mimar Sinan İ.O 3/C sınıfı öğrencisi Öğretmeni:Ayşe Oğuz

Elif dokuz yaşında ilkokul üçüncü sınıf öğrencisiydi. Öğretmeni o gün sevgi ,saygı ,yardımlaşma, paylaşım merhamet gibi değerlerin toplumu güzelleştirdiğinden bahsetmişti. Öğretmen ne demek istemişt?Elif bunları düşünerek biraz hava almak için apartmanın önüne çıkmıştı.Yol kenarında bir kedinin susuzluktan halsiz bir şekilde yattığını gördü.

Yoldan geçen bir adamın şapkasına çeşmeden su doldurduğunu ve kediye verdiğini gördü.Suyu içen kedi birden canlandı ve mutlulukla koşarak oradan uzaklaştı.

Kediciğin peşinden uzun uzun bakan Elif biraz ileride durduğunu gördü.Çocuğun biri yediği simitten artan parçaları kediciğe veriyordu.Elif sevgiyle gülümsedi.

Yazıp resimleyen:Ahmet K

Erol İnan (Mahide koşukçı İ.O)

Elif bahçede Ela ile Gizem'i gördü_Ne yapıyorsunuz?

-Su balonu oynuyoruz.Sen de oynamak ister misin?

-Şimdi eve gitmem lazım ama başka bir gün birlikte oynayalım .

Yazıp resimleyen:Necati z.

Zeliha ve Lütfi Kulluk İ.O 4/A asınıfı öğrencisi Öğretmeni:Bünyamin Oğuz

Resimleyen:Hatice K.

Mimar Sinan İlkokulu 4.Sınıf Öğrencisi

Öğretmeni:Gülsüm KOÇ

Komşuları Senem teyzenin gözleri pek iyi görmezdi.Onun yolun karşısına geçmesine yardım eden Fatma'ya selam verdi.

-Fatma yarın parka inecek misin?

Fatma:

-Ödevlerimi erken bitirirsem inerim.

Apartmanın bahçesinde Esat'ı gördü.Esat ülkelerindeki savaştan dolayı ailesiyle ülkemize gelmişti.İlk zamanlar Türkçe bilmediği için çekingen olan Esat zamanla hem dil öğrenmiş hem de saygılı bir çocuk olmasıyla herkesin gönlüne girmişti

_Merhaba Esat ne yapıyorsun?

_Kediler çöpü dağıtmış onu topluyorum.

_Kolay gelsin arkadaşım.

Yazan ve resimleyen:Ayşe .E

Öğretmeni:Tülay Aslan Mimar Sinan İ.O

Elif eve gelince önce ellerini güzelce yıkadı. Oyun oynayan kardeşlerinin yanında gülümseyerek geçti.Aralarında bir yaş olan kardeşleri ne de güzel anlaşıyorlardı

Resimleyen:Derin K.

Zeki Altındağ İ.O Ana sınıfısınıfı öğrencisi

 Öğretmeni:Ayşe Koçak

Elif mutfağa annesinin yanına geldi.Annesi yemek yapıyordu.Elif'ten bulaşık makinesini boşaltmasını istedi.Elif annesiyle sohbet ederek gördüklerini anlattı ve makineyi boşalttı.Ekmek almak için markete gidecekti.

Resimleyen :Elanur C. 4-F

MİMAR SİNAN İLKOKULU KONYA

Öğretmen :Funda Çolak

Elif markete ekmek almaya giderken yolda görme engelli birine yardım eden bayanı gördü.Engellilerin zor durumda kalmaması için yardımın önemini hissetti.Daha dikkat edeceğini düşünerek yoluna devam etti.

Resimleyen:Hiranur D. 4-F

Mimar Sinan İlkokulu KONYA

Öğretmen:Funda Çolak

Yaşlı bir kadınla küçük bir çocuğun da karşıya geçmekte zorlandığını gördü.Şimdi tam zamanı diye düşündü.Onlara yardım edebileceğini söyledi.Yeşil ışık yanınca ellerinden tuttu ve karşıya geçirdi.

Yazıp resimleyen:Mert Ali B

Esma İnan Mimar Sinan İ.O

Elif ailesine başından geçenleri anlattıktan sonra dışarıya çıkıp arkadaşlarıyla oynamak istedi. Dışarıda komşularının oğlu olan yürüme engelli Alper ve diğer arkadaşlarını gördü. Elif'te arkadaşlarına katılarak Alper'in güzel vakit geçirmesine yardımcı oldular.

Yapıp resimleyen: Ahmet K.

Mimar Sinan İlkokulu 2/K Sınıfı Öğrencisi

Öğretmeni Melik Uğur SARAÇOĞLU

Sevimli bir köpekciğe de biraz yiyecek verip sevdiler.

Elif'in artık pekçok da hayvan arkadaşı vardı.

Yazıp resimleyen Akif S.

Öğretmeni:Mikayil Yeşilırmak

Amasya Mehmetçik İ.O

Oyun oynadıktan sonra herkes evine gitti.Akşam yemeğini birlikte yediler. Babaannesi Eliflerle birlikte yaşıyordu. Her akşam yemekten sonra Elif ,babaannesinin ilaçlarını içmesi için ona suyunu getiriyordu. Babaannesi buna çok seviniyordu.

Yazıp resimleyen:Erva T.

MİMAR SİNAN İLKOKULU 1/B SINIFI Öğrt:F.Zehra CİBELİK ULAŞ

Ertesi gün Elif uyandığında annesini mutfakta buldu. Elif'te annesine yardım ederek Elif'inde çok sevdiği kakaolu kek yaptılar.Kekin pişmesini sabırsızlıkla beklediler.

yazıp resimleyen: Nisa Elmas D.

Sızma Alparslan İlkokulu 3/A Sınıfı öğrencisi

Öğretmeni: Ayşe SARAÇOĞLU

 Elif ve annesinin yaptığı kakaolu kek güzelce pişti. Tabaklarına koydular tam yemeğe başlıyacakları anda Elifin aklına; anne ve babası sağlık çalışanı olduğu için anneannelerinin yanında kalan komşuları küçük Mert ve ablası Ayça geldi. Elif hemen bir tabağa da onlar için kek koyup anneanneleri Sermin Teyze'ye verdi. Mert ve Ayça çok sevindi. Onlar sevindiği için Elif de çok mutlu oldu.

Yazıp Resimleyen: M. Ali Ç.

Sızma Alparslan İlkokulu 4/A Sınıfı

Öğretmeni: Fatma ZeynepÖZTÜRK

Elif eve geldikten az sonra telefonları çaldı, arayan yan apartmanlarında oturan arkadaşı Selin'di.Ablası ile birlikte parka gideceklerini kendisinin de gelmesini istiyordu.Selin'in ablası yürüyemiyordu ve Selin ara ara ablasını parka götürürdü.Annesine söyledi ve hemen parka gitti.Hava çok güzeldi .Selin ve ablasını çiçeklerin arasında dolaşırken buldu.

Yazıp resimleyen: Raziye T.

Selçuklu Mimar Sinan İlkokulu 3-İ

Öğretmeni: Günay KÖSE

Parkın diğer ucunda kuşlara yem veren çocukları gördüler.O tarafa doğru gittiler.Ürken kuşlar pır diye uçuverdi.Çocuklardan aldıkları yemi atınca kuşlar etraflarını sarmıştı.

Resimleyen: Elvin S

Fatma Kuzu Cumhuriyet Nihat Arslan İ.O

Kardeşiyle haftalık harçlıklarından artanları kumbaralarına attılar.Kumbaraları dolmuştu.Babasıyla kumbaradaki paraları saydılar.Bu paralarla huzurevindeki yaşlılara hediyeler almak istediklerini söylediler.Babası bu fikri çok beğendi.Yarın ailecek gidelim dedi.Elif ertesi günü heyecanla bekleyerek yattı.

Resimleyip yazan:Ravzanur Ö

Ertuğrul Baran Zeliha lütfi kulluk İ.O

Sabah olunca,Elif ve ailesi huzurevine gitmeye karar verdiler. Önce huzurevindeki teyzeler, amcalar için küçük hediyeler aldılar. Sonra annesiyle birlikte huzurevine gidip herkesle sohbet etti ve aldıkları hediyeleri verdi. Elif , bu ziyaret sonrası çok mutlu oldu.Babası yakınlarda bir arkadaşının çiftliği olduğunu söyledi.Oraya gitmeyi teklif etti.Bütün aile coşkuyla bu teklifi kabul ettiler.

Yazıp resimleyen: Merve K.

Mimar Sinan İlkokulu 3-M Sınıfı

Öğretmeni: Lütfiye HARMANCI

Daha önce de bu çiftliğe gitmişlerdi.Çiftliğe gidince hemen Efe'yi sordu.Annesi Efe'nin zamanının büyük bir bölümünü kümeste civcivlere bakarak geçirdiğini söyledi.Çünkü Efe'nin civcivlerinin annesi ölmüştü ve Efe onlara bakması gerekiyordu.Elif'te zaten hayvanları çok sevdiği için Efe ile birlikte hem civcivlerle hemde diğer hayvanlarla ilgilendi ve çok mutlu oldu.

Resimleyen:Mustafa Ç.

Mimar Sinan İlkokulu 2.sınıf öğrencisi

Öğretmeni:Emine Uysal

Çiftlikte herkes çalışıyordu.Ama sanki hiç kimse yorulmuyordu.Mutluluktan hiçkimse yorgunluğunu hissetmiyor herhalde diye düşündü..Çiftliğin bekçisi Karabaş'ı sevdi.

Yazıp resimleyen Cüneyt A

Öğretmeni Toki İ.O Öğretmeni Gönül Budak

Ayrılma vakti gelince çok üzüldü.Burada her şey çok eğlenceliydi.Efe'nin babası:

_Burası sizin de çiftliğiniz sayılır istediğiniz zaman gelebilirsiniz.

Elif teşekkür etti.Efe'yle vedalaşarak çiftlikten ayrıldılar.

Resimleyen:Hatice A

Öğretmeni:Nermin Aktürk Zeki Altındağ i.O

Akşam olmadan eve geldiler.Apartmanın girişinde babası:

-Siz çıkın ben Ahmet amcanın eşyalarını taşımasına yardım edeceğim, dedi.

Arkadaşı Selim de koşarak Ahmet amcanın elindeki poşetleri aldı.

Yazıp resimleyen: Efe K

Süreyya Abayhan (Mimar Sinan İ.O)

O gece deliksiz uyudu.Kahvaltıdan sonra dışarı çıktı.Elif insanlara özellikle zor anlarında yardım etmenin önemini düşünürken bir çocuğun yere düştüğünü ve yoldan geçen birinin hemen ona yardım ettiğini gördü. Etrafında böyle yardımsever insanlar olduğu için çok mutlu oldu. Bu davranış onun gönlüne dokundu.

Yazıp Resimleyen: Tülay A. 4/E Sınıfı

Mimar Sinan İlkokulu

İngilizce Öğretmeni: Ülkü ŞAHİN

Elif etrafını çok iyi gözlemliyordu. Biraz ilerledikten sonra Atlas'ın ailesiyle karşılaştı.Atlas annesi Elif 'i evlerine davet etti.

Nejla ARSLAN/Mahide Koşukçu ilkokulu

Anasınıfı öğrencisi :Hamza TÜRKMEN

Atlaslardan geldikten sonra Elif annesine:

-Canım annem iyiliklerin en büyüğü gülümsemektir demiştin bende hep gülümsedim, dedi.

Annesi:

-Canım kuzum gülümsemek kalbin en iyi ilacıdır,dedi ve sarıldı.

HAZIRLAYAN :SELİM Ö.

MİMAR SİNAN İLKOKULU 3\D SINIFI

HURİYE İŞLER

Yazıp Resimleyen:Hatice EKİCİ

Mimar Sinan İlkokulu 3/H Sınıfı

Öğretmeni:Emine AKCAN

Elif annesiyle konuşurken içeri kardeşi girdi ve top oynamak istediğini söyledi.Elif çok yorgun olduğunu, oynayamayacağını söyledi.Kardeşi üzülerek odasına giderken Elif'in aklına annesinin sözü geldi.

''Gülümsemek kalbin en iyi ilacıdır.''

Hemen kardeşine seslenip top oynayabileceğini söyledi. Bahçede oynamaya başladılar. Kardeşinin yüzündeki o gülümseme Elif için dünyalara değerdi.

Elif kardeşiyle oynarken az ilerde kendi aralarında oynayan hem sınıf arkadaşları hem de komşuları olan Betül,Gizem ve Cansu'yu gördü.Betül bisikletten düşen bir çocuğa yardım ediyordu.Hemen yanlarına gidip"Geçmiş olsun."dedi.Artık iyilik etmenin,gönüllere dokunmanın mutluluğunu yaşıyordu.

Yazıp Resimleyen:Zeynep K.

Mimar Sinan İlkokulu 3/B Sınıfı

Öğretmeni:Beklan Kaygısı

Cansu birden koşmaya başladı.Arkadaşları merakla arkasından baktılar.Cansu parkta görme engelli bir teyze görmüştü.Herhalde oturacak bir bank arıyordu.Cansu onun elinden tutup bir banka oturmasını sağladı.Teyze Cansu'ya teşekkür etti.Cansu koşarak arkadaşlarının yanına geldi.Oyunlarına kaldıkları yerden devam ettiler.

Yazıp resimleyen :Fatımatüz Zehra

Öğretmeni:F.Zehra Taşer-Mimar Sinan İ.O

Yolun karşısına geçmek için bekleyen iki çocuğu da trafik lambalarının olduğu yerden karşıya geçmeleri için uyardı.Yeşil ışığın yanmasını beklemelerini de söyledi.

Resimleyen Fatih A

Öğretmeni Elif Ceylan Mimar Sinan İ.O

   Elif eve gelince annesinin mutfakta yemek yaptığını gördü.Kokular burnuna çok güzel geliyordu.

Elif komşuları Havva nineyle,Mehmet amcayı düşündü.Geçen gün Sermin teyzeye kek götüdüğünde çok sevinmişti.Annesine yaptıkları yemekten komşularına götürmek istediğini söyledi.Annesi hemen yemekten bir tabak koydu.Elif yemeği komşularına götürünce onların ne kadar mutlu olduklarını gördü ve çok sevindi.

Gönüllere dokunmanın mutluluğunu yaşamanın çok güzel olduğunu daha iyi anladı.

Yazıp,resmeden :Merve K.

Halıcı Cumhuriyet İlkokulu/KONYA

Öğretmeni:Emel YILMAZ

Mahallelerinde yaşayan yaşlı Hatice teyzeleri yalnız yaşıyordu. Kimsesi olmadığı için alışverişini Elif'in babası yapardı. Eve döndüğünde annesi 'Hatice teyzenin yemeği de hazır. Hemen onu da götür. Soğumadan yesin. Sonra ilaçlarını içmesi gerektiğini hatırlatmayı unutma.' dedi.

Hatice Teyze her gittiğinde Elif'e mutlaka şeker verirdi. Elif yediği en tatlı şekerlerin bunlar olduğunu düşünürdü.

Yazan ve çizen: Halise Ece A.

Mimar Sinan İlkokulu

Sınıf Öğretmeni: Naciye TÜRKOĞLU

Eliflerin komşusu Alper de küçükken çocuk felci hastalığı geçirmiş ve bir daha yürüyememişti. Mahallelerine taşındıklarından beri Elif ,Alper'in en iyi arkadaşıydı.

Elif her gün Alper ile oynuyor iki arkadaş birlikte çok güzel vakit geçiriyorlardı.

Elif o gün parka gelirken Alper'e vermek için çiçek toplamıştı.Çiçekleri gören Alper çok mutlu oldu ,çiçekleri kokladı ve arkadaşı Elif'e iyi ki benim arkadaşımsın.Sen çok iyi bir dostsun.Bu davranışınla gönlüme dokundun teşekkür ediyorum dedi.

Yazan ve resmeden:Mustafa E.

Öğretmen:Banu SERİN

Mimar Sinan ilkokulu

Elif gün sonunda canlı cansız herşey sevilmeye,iyilik göstermeye layık diye düşündü.

-'İyilik yapmak hayvanlara ,yaşlılara annemize büyük bir mutluluktur dedi.' içinden.Sonra da Şükretti gönüllere dokunabildiği için.Artık Elif öğretmeninin neden değerlerimiz hayatımızı güzelleştirir dediğini daha iyi anlıyordu.

Resmeden:Mustafa U. 4-H sınıfı

Öğretmeni:Burcu Savran Mimar Sinan İlkokulu Konya

Elif, o anda öğretmeniyle yaptıkları projeyi hatırladı. Yunus Emre’nin "Sevelim Sevilelim" sözü kulağında çınladı. 

Hazırlayan: Sude D.-3/B sınıfı

Öğretmeni: Bahtışen Sevimli Güven/Cumhuriyet Nihat Arslan İlkokulu