24 Νοεμβριου 1989 τοτε ειμουν ο καπετανιοσ του πλυου ,ειταν σαν ενα ονοιρο ειταν φανταστηκο.Μετεφερνα εμπορευματα απο εδο ,εκη τουσ πιγενα σε ξενεσ χωρες, σε νισια και σε αλλα μερη.Γενικα περνουσα ορεα με το πλυο μου .Ος που μια μερα εγινε η χειροτερι μου μερα . Τα συννεφα εγειναν γριζα και μετα οταν βγικα εξω να δω δεν μπορουσα να το πιστεψω ελεγα οχι, δεν μπορει αλα τελικα εγω ειμουν αυτος που δεν ειθελα να το πιστεψω.

Ηταν μια φουρτουνα .

"γηρηστε το πλθο" τουσ ελεγα,

"μαλιστα"ελεγαν 

αλλα ειταν πολυ αργα .Η φουρτουνα ειταν απο πανο μας.

Αυτη η φουρτουνα ειταν πολυ δυνατη που καταφερε να σπαση τισ πορτες του πλυου ζοθσα εναν εφιαλτη ,το νερο κατεβενε κατο οι ανθρωποι ειχαν τρομαξη .

Πολα ατομα ηθελαν να περασουν πανο ,καποι τα αταφεραν καποι πνυγικαν.Κατεβασαν τα μικρα βαρκακια 

στον οκεανο .Εγω ηθελα να μηνο με το πλυο μου αλλα με ποιραν στα μικρα καραβια. τουσ ελεγα                         "αφιστε με εγω ειμαι ο ηδιοκτιτις του πλυου "            αλλα ειταν ματεο δεν με αφιναν με τιποτα.Τους ελεγα

"αφου θα φουντοσι το πλυο μου θα φουντοσο και εγω"αλλα αδικος κοπος.Δεν ξεκολουσαν με τιποτα απο πανο μου με τιποτα.Μετα ηθελα δεν ηθελα με ποιραν μαζι τους.εβλεπα απο μακρια το πλιο μου να φουντονη και μου ειρθαν καποιεσ καλεσ αναμνιστισ στο μιαλο μου με το πλυο μου και οτανμου εφυγαν οι αναμνισις το πλθο ειχε βουλιαξη 

                                     ΤΕΛΟΣ!