~Ένα παράξενο ταξίδι~

  Το πλοίο ξεκίνησε,αν και ο καιρός ήταν πολύ κακός. Από την πρώτη στιγμή άρχισα να φοβάμαι.

Αστραπές και βροντές ακούγονταν στα 

αφτιά όλων μας.Φοβισμένοι μπήκαμε στο καράβι.Το μυαλό μου ήταν αλλού! Κοίταζα με φοβησμένα τα μάτια μου την μητέρα μου...Απορούσα πως ήταν τόσο ήρεμη!

   Μας έβαλαν να κάτσουμε σε μια αίθουσα με διαφορετικούς καναπέδες. Εγώ έκατσα στην αγκαλιά της μαμάς! Θυμάμαι να κρατούσα μια κούκλα. Ο μπαμπάς έφερε στην μαμά καφέ και σε εμένα λίγο  τσάι. Όλοι γύρω μας ήταν κατσουφιασμένοι. Δεν μπορούσε τίποτα να μου φτιάξει το κέφι! Ζαλισμένη, σηκώθηκα! Πήγα στο μικρό παραθυράκι και είδα ένα δελφίνι!

Έτρεξα και το είπα στην μαμά!

  Η θερμοκρασία ήταν χαμηλή και το κρύο μέσα στο καράβι αφάνταστο! Η μόνη μου σκέψη εκεί μέσα ήταν ένα ζεστό κρεβάτι με πολλές κουβέρτες. Βέβαια οι γονείς μου είχαν διαφορετικά σχέδια...

   Αφού λοιπόν και εμείς φτάσαμε, μπήκαμε σε ένα μικρό σπιτάκι, αφήσαμε τις βαλίτσες και φύγαμε για μια ήσυχη βόλτα... Καταλήξαμε σε ένα υπέροχο εστιατόριο! Αυτό που μου άρεσε πιο πολύ ήταν η κόκκινη πόρτα που έμπαινες στο ζεστό μαγαζάκι με το ζεστό κλίμα 

    Η μέρα μου κύλησε όμορφα! Πέρασα υπέροχα με τους γονείς μου. Κάτι διαφορετικό από την καθημερινότητα! Ένας διαφορετικός αλλά υπέροχος χειμώνας...