ΤΟ πλοιο ξεκινησε ,αν και ο καιρος ηταν πολύ κακος .Από την πρωτη στιγμη αρχισα να φοβάμαι .Κοιτουσα γυρω μου και εβλεπα πολλα μαυρα συννεφα ,ενώ τα κυματα γινόντουσαν ολο και πιο μεγαλα και ορμητικα .Ημασταν  αποκλεισμένοι εδώ και πολλες μερες στην καρπαθο και επρεπε να γυρισουμε στην αθηνα ,αφου πλησιαζαν και τα χριστουγεννα.Ο καπετανιος τολμησε να αποπλευσει πρωι πρωι όμως δεν τα καταφερε γιατι ο καιρος χειροτερευσε .

Καποια στιγμη τα κυματα αρχισαν να σφυροκοπουν τα πλευρα του πλοιου .Οι επιβάτες αρχισαν να ανησυχουν .Καποιοι προσευχοντουσαν αλλοι αγκαλιαζονταν σφιχτα  .Το πληρωμα βρησκοταν σε διαρκη δραστηριοτητα ακολουθοντας εντολες καπετανιου .

Βρισκόμασταν μεσοπέλαγα και ο καιρος δεν ελεγε να βελτιωθεί .Τα κυματα  ηταν θεορατα σαν βουνα !Ένα από αυτά χτυπησε δυνατα το πλοιο και αμεσως μετα άλλο ένα μεγαλητερο από το πρωτο .Το ρηγμα όμως στα του πλοιου ηταν πραγματικοτητα .

Ο καπετανιος ηρθε και μας ειπε σε οσους ηταν στο σαλονι του πλοιου με σωσιβια ΄θα πνιγει οποιος χασει την αυτοκυριαρχια του ΄.

Μπεικαμε σε σωστικες λέμβους πρωτα οι ηλικιωμένοι μετα οι γυναικες και τα παιδια .

ΟΙ σωστικες λεμβοι δεν μας χωρουσε ολους γι αυτό πηδήσαμε μεσα στην θαλασσα .Αυτοι που ηταν πανω στοις λέμβους ευτασαν  σε ένα ερημονηση αλλα εμεις είμασταν πολύ μακρια από εκει .Μεσα στο σκοταδι ακουστηκε ένα ειδος μηχανης ηταν ένα ταχυπλοο , μας πηρε και μας πηγε στους αλλους .

Ηταν ηδη περασμένα μεσάνυχτα .Το πρωι φτασαμε στο λιμεναρχειο της Ροδου .Ολοι είμασταν χαρούμενοι που φτασαμε σοι και αβλαβης .Οι οικογενιες μας ειχαν μαθει για την περιπετια μας και ανησυχουσαν .Ευτυχως σωθήκαμε !!!!!!!

Ελπίζω να σας άρεσε....