Να είσαι φρόνιμος όσο θα λείπω εντάξει;

Μια μέρα ένα σκυλί που τον έλεγαν Ατρόμητο, ήταν στο σπίτι του με τον ιδιοκτήτη του. Ο ιδιοκτήτης ήταν έτοιμος να φύγει και να πάει δουλειά.

Γαφ Γαφ ( Εντάξει).

Κι έτσι το σκυλάκι κοιμήθηκε.

Ζζζζζζζζζζζ...

Ξαφνικά, όμως, ακούει ένα θόρυβο από έξω κι έτσι ξύπνησε και πήγε στο παράθυρο για να δει, και δεν πίστεψε τι είδε έξω.

Γαφ Γαφ;(Τι ... τι είναι αυτό;)

Είδε ένα τεράστιο βαμπίρ μέσα σε ένα διαστημόπλοιο στο διάστημα να δημιουργεί μια σκουληκότρυπα με έξι κολοκύθες.

Πρέπει να βρω το αφεντικό μου. Ωχ όχι! Η μαύρη τρύπα.

Αααααααα!!!

Καθώς ο Ατρόμητος μπήκε στην τρύπα, άρχιζε να μη νιώθει καλά, να μη νιώθει τον εαυτό του, σαν το μέγεθός του να αλλάζει, να μεγαλώνει και μετά από λίγο, λιποθύμησε.

Μετά ξύπνησε.

Πού, πού είμαι; Πού είναι το αφεντικό μου; Πώς μιλάω; Γιατί είμαι γιγάντιος;

Ψηλά τα χέρια! Φέρε μου όλα τα λεφτά αλλιώς θα πυροβολήσω!

Ληστεία; Θα πρέπει να πάω να τους σώσω!

Σταμάτα! 

Ποιος το είπε αυτό; Πού είσαι;

Το όπλο μου! Τι σκύλος είσαι εσύ;

Μετά από λίγη ώρα, έρχεται η αστυνομία να συλλάβει τον κλέφτη.

Αυτό δεν είναι δίκαιο!

Και ύστερα από λίγους μήνες, έμαθε τις δυνάμεις του. Έμαθε και να πετά. Στη φυλακή μάζεψε πάνω από εκατό κλέφτες, κι αυτό ήταν μόνο η αρχή...