Αφιερωμένο σε στην  κολλητή μου !!!!

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα χοντρό μπιζέλι που το λέγανε Τέρι .Ο Τέρι ζούσε σε ένα μανάβικο που το είχε ο κύριος Δαμάσκηνος.

-Είμαι ο βασιλιάς των μπιζελιών! είπε ο Τέρι.

-Μωρέ τι μας λες; είπε ένα μικρό μπιζέλι.

-Δεν είσαι ο βασιλιάς μας είσαι απλώς πιο χοντρό από εμάς! είπε ένα άλλο

Εδώ τα καλά μπιζέλια!

Οι νοικοκυρές από όλο το χωριό ήρθαν για να δοκιμάσουν τα νόστιμα μπιζέλια του κυρίου Δαμάσκηνου.

Όταν μια κοπέλα πήγε να πάρει μερικά 

μπιζέλια τότε ... κλαπ!!!.. Έσπρωξε τον 

Τέρι και έπεσε κάτω.

Βοήθεια!!!!

Καθώς κατρακυλούσε ταξίδεψε σε πολλά μέρη αλλά δεν έβρισκε το σπίτι του και έμπλεξε σε πολλές περιπέτειες.

Καθώς κατρακυλούσε έμπλεξε σε πολλές δυσκολίες. Όπως π.χ. τον χρησιμοποίησαν σαν μπάλα!!!

Ααααααααα!!!!

Πήγε κυριολεκτικά παντού για να βρει το σπίτι του.

Όχι εδώ καλύτερα.

Βρέθηκε και σε μία κουζίνα και παρά λίγο ένα παιδί να τον φάει μα ευτυχώς που βρέθηκα εγώ εκεί και το έσωσα.

Αντίο κόσμε!

Σταμάτα μη φας αυτό το μπιζέλι!

Τελικά το μπιζέλι κατρακύλησε και το πήρα στα χέρια μου. 

Ευχαριστώ!!!!!

Τέλος το πήγα σε μία άλλη οικογένεια μπιζελιών , έγινε ο βασιλιάς τους και έγινε πιο χαρούμενο από ποτέ και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

                                          ΤΕΛΟΣ