Yapımcılar : 7/G Sınıfı

Hazırlayanlar:  Bulut Nalcı,Özge Doğrular,Timur Nizam,Tuba Berrak,Ziya Samet Baysal ,Sena Buğut

Yıl 2200 hiçbir şey eskisi gibi değil. Yeşil alan ,park, mutlulukla koşuşan çocuklar yerlerini buz gibi betona, bomboş sokaklar bıraktı .

İnsanlar artık şehirden şehire değil gezegenden gezegene dolaşıyorlar.Doğal Kaynaklar Tükendi Ve Hayvanların %99.9 u yok oldu.Artık dünyayı robotlarla paylaşıyoruz.Artık herşeyi robotlar yapıyor elimizden herşeyi resmen aldılar belkide bizi öldürecekler.Ve bundan kimse mutlu değil ama hayatımız onlara kalmış o yüzden ne diyorlarsa onları yapıyoruz.

Her tarafta metal parçalarından var ve insanlar çok azaldı. Hiç mutlu değiliz ölmek istemiyoruz, yaşamak istiyoruz.Elimizden geldiğince kendimizi savunarak kendimizi koruyoruz ve bu çok uzun sürmeyecek 

Robotlar insanları yakaladıkları zaman 

makineye bağlıyorlar . 

Etrafta ölü olarak

bulduğumuz ailemizi , 

arkadaşlarımızı toplayıp onlara 

mezar yaptık. Belki öleceğiz

ama tüm gücümüzle 

direnmeye çalışıyoruz.

Oraya doğru yolculuk yapmayı deniyoruz. Kaynaklarımız az, zor şartlarda yeni yaşam tohumları atıyoruz. Yolculuk için gerekli olan malzemeleri, yakaladığımız ve parçaladığımız robotlardan elde ediyoruz.

Robotlar kalan insanları yok etmek için yeni virüsler çıkarıyorlar. Şimdi artık hem robotlardan ve hem virüsten korunmamız lazım. Kendimize farklı gezegenler arıyoruz. Ve en yakındaki yaşanabilir gezegen olarak marsı seçtik.

Bu sırada içimizde en gözü kara kişilerden bir grup oluşturduk ve tüm cesaretimizle robotların üretim fabrikalarına gizlice girdik. Orada gizlice işimize yarayabilecek bir çok parça aldık ve onların sistemlerine zarar vermek için serverlarına bir çip yerleştirdik. Günler sonra gördük ki bu çip gerçekten çok işe yaramış. Robotların hızında ve gücünde düşüş gözlemledik.