

Ortaklarımız ile paragrafları bölüşerek her paragraf için hikayemizin resmini öğrencilerimize yaptırarak bir araya getirdik.
Çalışmaya katılan tüm ortaklarımıza ve öğrencilerimize teşekkür ederiz.
ABDULLAH ŞAHUTOĞLU İLKOKULU BEKİR SAMİ DEDEOĞLU İLKOKULU
DAVULTEPE BELEDİYESİ İLKOKULU KAYATEPE İLKOKULU
KOCAYER İLKOKULU MERSİNLİ AHMET İLKOKULU

Kuzey Kutbunda, her zamanki gibi soğuk bir gündü.
Penguen ailesi günlük iş bölümlerini yapacaklardı.
Baba penguen;
-Haydi, bakalım herkes iş başına! dedi. Bugünkü plana göre baba evdeki tamirat işleri ile uğraşacak, anne yemek yapıp küçük çocuklarla ilgilenecektir

Pugi’nin görevi ise balık avlamaktı.
Zaten balık avlamayı da çok seviyorlardı. İsterse suda yüzerek balıkları kovalıyor, isterse de buzun üstüne açtığı delikten olta sallayarak balıkları yakalayabiliyordu.



-"Bugün canım yüzmek istemiyor, dedi kendi kendine. Gidip buzda delik açayım bari."
Babası:
-"Deliği açınca, önüne dikkat levhası koymayı unutma olur mu? Kazaya sebep olmak istemeyiz." dedi.
Pugi başını salladı. Ne zaman balık tutmak için buzda delik açsalar, buz kendi kendini yenileyene kadar yanına dikkat levhası koyulurdu. Balık tutan kişinin sorumluluğu buydu.


Pugi balık kovasını ve oltasını alıp yola çıktı. Evden oldukça uzaklaşmıştı.
Sonunda gözüne kestirdiği bir yere oturdu ve eliyle buzu yokladı ve oltanın sapını kullanarak bir delik açtı. Şimdi de balıkların gelmesini sabırla beklemeye başladı. Akşama doğru balıklar kovasını dolduracak kadar olmuştu.
Çok yorulmuştu ve eve gitmeye karar verdi. Dikkat panosunu önemsemedi. Zaten uzak bir yer buraya kimse gelmez diye düşündü.


Akşam Pugi ve ailesi nefis bir balık ziyafeti çekti.
Babası Pugi'ye:
"-Delik kapanmadan yarın beraber gidelim balık tutalım" dedi.
Pugi çok mutlu oldu.

Ertesi gün babasıyla beraber kahvaltısını yaptıktan sonra balık tutmak için evden çıktılar. Tam buz deliğinin oraya geldikleri zaman" İmdat! yardım edin. "diye bir ses duydular. Babası buz deliğinin içine girdi.Bir de ne görsün... Bir ayı yavrusu deliğe kaçmış. Baba penguen onu kurtardı. Ayıcık çok korkmuştu. "Kim yapmış bu sorumsuzluğu" dedi ,sinirlendi. "Uyarı levhası olsaydı ben buraya kaçmazdım, neredeyse canımdan oluyordum" dedi. Baba penguen ile Pugi göz göze geldiler.


Pugi yere bakarak yavru ayıcıktan özür diledi. Ayıcık ne olduğunu anlayamadı.
-Nasıl yani siz benim hayatımı kurtardınız. dedi.
Penguen;
-Hayır, hayır dün ben buraya balık tutmaya gelmiştim. Uyarı levhasını koymak benim sorumluluğum olduğu halde ben yapmadım. Eğer görevimi tam yapsaydım bunları yaşamayacaktık dedi. Lütfen beni affet.
Yavru ayıcık; tamam artık üzülme bak ben iyiyim dedi.



Yaşananları izleyen baba penguen,
-Bu sana iyi bir ders olsun Pugi herkes üstüne düşen sorumluluğu yerine getirirse hiçbir şey eksik kalmaz ve kimse üzülmez dedi.


Pugi yavru ayıcıkla arkadaş olmuş sorumluluk sahibi bir penguen olarak mutlu bir şekilde yaşadı.




