Burak bir gün okuldan  eve  dönerken  bisikletçide  mavi bir  bisiklet  görmüş. Hemen bisikletçiye girdi ve  mavi bisikleti sordu.Bisikletçi amca  o  bisikletin yeni geldiğini isterse ona satabileceğini söyledi .

Burak çok heyecanlandı. İçi  içine sığmıyordu. Birden  yüzünü bir hüzün  kapladı. Bisikletçi amca  bu  durumu fark etmiş  olmalı ki ne oldu diye  sordu. Burak önce  yok  bir şey dese de  dayanamayıp söyledi.

Ama benim  hiç param yok ki. Bisikletçi  amca biraz bekle  bakalım dedi  ve içeriden elinde bir kumbara ile geldi. Eline geçen  paraları bu kumbaraya at dedi . Kumbara dolunca da  getir  açıp sayarız dedi

Bisikleti  böylece  alabilirsin dedi. Sevinçle eve geldim yatağımın  yanında duran  masanın üzerine koydum  kumbaramı. Akşam anneme  ve babama  gösterdim  onlarda buna  çok sevindi . Babam tasarruf yapmanın ne kadar  önemli olduğunu kumbara dolunca göreceksin dedi.

Zaman  ilerledikçe kumbara ağırlaşmaya başladı. Bir sakız bile alamayacağı paraların birleşince çoğalmasını görmek onu dahada mutlu ediyordu. bir  zaman sonra kumbarası doldu.  Babası ile birlikte bisikletçiye gittiler. Bisikletçi amca kumbarayı açtı. 5 tl 10 tl 100 tl derken tam tamına 270 tl para çıktı kumbaradan.

Çok şaşırdım . Bu kadar para  şimdi  benim mi dedim. Babam tabi ki senin  dedi. Tasarruflu davrandın  paranı  biriktir din  ataların  dediği gibi  bak damlaya damlaya göl oldu. O gün o çok  istediğim  bisikleti aldım.

Param  tam  olarak yetmese de  kalan  kısmını da en  kısa sürede  biriktirip vermek  şartıyla  bisikleti aldım. Bu bisiklet daha önceki  oyuncaklarımdan çok farklıydı çünkü bunu ben harçlıklarımı biriktirerek almıştım.  

O gün anladım ki eğer tasarruf edersek birikim yaparsak  çok  şeye    sahip olabiliriz.