ერთხელ პატარა ბეკეკას

დასცხა და წყალი მოსწყურდა, 

მდინარის პირას მიადგა,

წყურვილის მოკვლა რომ სურდა.

თურმე იმავ დროს მახლობლად,

საჭირბოროტოდ კრავისა,

დაძუნძულებდა პირღია

მგელი, მსურველი ავისა.

უეცრად სუნი რომ ეცა,

რადგან ჩიჩია უყვარდა,

გამოიგონა შარები

და საცოდავ კრავს მივარდა.

-,,შე ბრიყვო!

აქ როგორა სვამ წყალსაო,

რომ აღარ დასდევ კანონებს

და აღარც სამართალსაო?

ჩაგიდგამს წინა ფეხები,

შიგ ჰყოფ ტუჩს უწმინდურსაო!

წყალს მიმღვრევ,აღარად მაგდებ,

აღარც კი იბერტყ ყურსაო!"

შემოძახა: