Μια φορά κι έναν καιρό, σε έναν τόπο μακρινό, ήτανε μια βασίλισσα που γέννησε δυο υπέροχα παιδιά δίδυμα, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι.

    Ο Αχιλλέας και η Δανάη μεγάλωναν ευτυχισμένοι μέχρι τότε που ξεκίνησε ένας πόλεμος και ο βασιλιάς, ο πατέρας τους, έφυγε για τον πόλεμο. 

    Αφού πέρασαν αρκετά χρόνια και τα παιδιά μεγάλωσαν, ο πατέρας τους δεν είχε γυρίσει από τον πόλεμο, ώσπου έμαθαν ότι μετά από μια γενναία μάχη ο βασιλιάς πέθανε.

    Μαύρη θλίψη έπεσε στο βασίλειο, οι υπήκοοί του θρηνούσαν για μέρες επειδή έχασαν ένα βασιλιά καλό και τίμιο. Η βασίλισσα ανήμπορη να κυβερνήσει μόνη της ζήτησε βοήθεια από την μάγισσα του βασιλείου. Εκείνη τότε της είπε ότι θα έπρεπε να στείλει τα δυο της παιδιά στο μαγεμένο δάσος που ήταν δίπλα από το βασίλειό τους, για να αναζητήσουν ένα διαμάντι. Στο διαμάντι αυτό είχε φυλακίσει η μάγισσα την ψυχή του αγαπημένου τους πατέρα. Η μάγισσα όμως δεν της αποκάλυψε τυχαία το μυστικό της, είχε ένα σκοτεινό σχέδιο: να πάνε τα παιδιά στο δάσος και να τα φυλακίσει κι αυτά.

Στείλε τα παιδιά σου στο μαγεμένο δάσος να βρουν ένα διαμάντι. Εκεί είναι κλεισμένη η ψυχή του βασιλιά.  

    Την επόμενη μέρα, αφού τα παιδιά αποχαιρέτισαν την μητέρα τους, έφυγαν για το μαγεμένο δάσος με φόβο στην καρδιά τους για το τι τους περίμενε στο δάσος αυτό. Καθώς προχωρούσαν μέσα στο μαγεμένο δάσος, για πρώτη φορά στη ζωή τους, έβλεπαν παντού πολύ ψηλά δέντρα και το φως που περνούσε από τα φυλλώματα ήταν λιγοστό.

    Μετά από αρκετές ώρες πεζοπορίας, έφτασαν σε ένα ξέφωτο και κάθισαν να ξεκουραστούν. Ξαφνικά, άκουσαν κάποιους παράξενους θορύβους μέσα από τους θάμνους και τότε εμφανίστηκαν μπροστά τους δυο νάνοι. Οι νάνοι αυτοί ήταν οι βοηθοί της μάγισσας που όμως είχαν καλή καρδιά και παρά την θέλησή τους ακολουθούσαν τις εντολές της.

    Τα δυο παιδιά τους διηγήθηκαν όλα τα βάσανά τους από τότε που χάθηκε ο πατέρας τους και τους ζήτησαν να τους βοηθήσουν να βρουν το διαμάντι. Οι δυο νάνοι λυπήθηκαν τα παιδιά και τους οδήγησαν εκεί που βρισκόταν το διαμάντι. Η μάγισσα όμως είχε βάλει δυο ακοίμιστους δράκους, έναν πράσινο κι έναν κόκκινο, να φυλάνε το διαμάντι.

    Οι νάνοι αποκάλυψαν ένα μυστικό στον Αχιλλέα και την Δανάη, ότι ο μόνος τρόπος να κάνουν τους δράκους να κοιμηθούν ήταν να τους παίξουν μουσική.

    Τότε, ο Αχιλλέας έβγαλε μια μικρή φλογέρα από την τσέπη του και μόλις άρχισε να παίζει έναν γλυκό σκοπό, οι δράκοι αποκοιμήθηκαν.

    Χωρίς να χάσουν ευκαιρία, άρπαξαν το διαμάντι και άρχισαν να τρέχουν προς το βασίλειό τους. Η μάγισσα όμως δεν άργησε να τους πάρει χαμπάρι. Ανέβηκε στην μαγική της σκούπα και άρχισε να τους κυνηγά. Μετά από λίγη ώρα, για κακή της τύχη, η μάγισσα έπεσε πάνω στα πυκνά κλαδιά των δέντρων και τα παιδιά κατάφεραν να της ξεφύγουν.

    Τα δυο αδέρφια γύρισαν στο παλάτι. Η βασίλισσα συγκινημένη αγκάλιασε τα δυο παιδιά και δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια τους. Τότε συνέβη κάτι αναπάντεχο! Μόλις έπεσαν τα δάκρυά τους στο διαμάντι, ξεπήδησε ο βασιλιάς από μέσα! Αυτός τους εξήγησε ότι η μάγισσα τον είχε φυλακίσει στο διαμάντι με σκοπό να κυβερνήσει αυτή το βασίλειό του.

    Χαρά πλημμύρισε όλο το βασίλειο και στήθηκε γλέντι μεγάλο που κράτησε τρεις ημέρες. Οι νάνοι έζησαν κι αυτοί κοντά στην οικογένεια κι έγιναν οι πιο έμπιστοί τους βοηθοί. Όσο για την μάγισσα, πέθανε από την στενοχώρια της και δεν τους ξαναενόχλησε. Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.