Συγγραφείς, εικονογράφοι και αφηγητές οι μαθητές της Δ΄ τάξης:

Λέντι, Βαγγελίτσα,    Κωστής, Γιώργος, Φέλια, Δημήτρης, Μέγκι, Αθηνά, Μαρία, Στέφανος , Γιώργος, Αλέξανδρος, Καίτη, Εύη, Βασίλης, Παύλος, Ελευθερία, Κοσμάς

Μια φορά κι έναν καιρό σε μια καλύβα στο δάσος ζούσε μαζί με τη μαμά του ένα καλόκαρδο λυκάκι, ο Κίτσος, που του άρεσε να παίζει με την μπάλα του και να κοιμάται.  

Ένα η πρωί, μαμά ξύπνησε τον Κίτσο και του είπε: 

-Παιδί μου, αφού φας το πρωινό σου, πήγαινε αυτό το καλάθι με τα φάρμακα και τα φρούτα στη γιαγιά που είναι άρρωστη.

-Εντάξει, μαμά. 

 Η γιαγιά του όμως ζούσε στην άλλη άκρη του δάσους κι έτσι ο Κίτσος σκέφτηκε να πάει εκεί με το ποδήλατό του. Στη διαδρομή του συνάντησε ένα μικρό, ξανθό κοριτσάκι, την Κοκκινοσκουφίτσα, που φορούσε ένα κόκκινο φόρεμα κι έναν κόκκινο σκούφο. Η Κοκκινοσκουφίτσα, που της άρεσαν πολύ οι φάρσες, είχε πάει στο δάσος για να μαζέψει λουλούδια.

 – Πού πας μ' αυτό το καλάθι μικρό λυκάκι; τον ρώτησε η Κοκκινοσκουφίτσα. 

- Το πάω στη γιαγιά μου που είναι άρρωστη και χρειάζεται τα φάρμακά της. 

-Δώσε της κι αυτά τα όμορφα, μπλε, ευωδιαστά λουλούδια, που μάζεψα. Είμαι σίγουρη ότι θα της αρέσουν πολύ, είπε η Κοκκινοσκουφίτσα, ξέροντας όμως ότι αυτά τα λουλούδια προκαλούν αλλεργία στους γερικούς λύκους.

-  Σ' ευχαριστώ! Θα χαρεί πολύ η γιαγιά, της είπε το λυκάκι και συνέχισε τον δρόμο του.

Η Κοκκινοσκουφίτσα ακολούθησε κρυφά τον Κίτσο μέχρι το σπίτι της γιαγιάς και κρύφτηκε πίσω από έναν θάμνο.

Μόλις το λυκάκι μπήκε στο σπίτι, είδε τη γιαγιά ξαπλωμένη στο κρεβάτι της. 

- Γεια σου γιαγιά, τι κάνεις; Σου έφερα φάρμακα, φρούτα κι αυτά τα ωραία λουλούδια, που μου έδωσε η Κοκκινοσκουφίτσα.

 - Σ' ευχαριστώ πολύ παιδί μου. Βάλε το καλάθι στο τραπέζι της κουζίνας και φέρε μου τα λουλούδια. Αχ! Τι όμορφα μυρίζουν!

Μόλις όμως η γιαγιά τα μύρισε, λιποθύμησε κι ο Κίτσος έντρομος βγήκε έξω και φώναξε:

-Βοήθεια, βοήθεια….

Τότε η Κοκκινοσκουφίτσα μπήκε από το ανοιχτό παράθυρο, έκρυψε τη γιαγιά στην ντουλάπα, έβαλε τα ρούχα της και πήρε τη θέση της στο κρεβάτι. 

Ένας δασοφύλακας που περνούσε, άκουσε τις φωνές κι έτρεξε αμέσως.

-Τι συμβαίνει μικρό λυκάκι;

-Η γιαγιά μου μύρισε κάτι μπλε λουλούδια, που μου έδωσε η Κοκκινοσκουφίτσα και λιποθύμησε. Κάντε κάτι γρήγορα!

Όταν μπήκαν στο σπίτι, είδαν τη γιαγιά να έχει συνέλθει και να είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι της. Δεν κατάλαβαν όμως ότι ήταν η Κοκκινοσκουφίτσα.

Ο Κίτσος, νομίζοντας πως είναι η γιαγιά του, άρχισε τις ερωτήσεις:
-Γιαγιά, γιατί είσαι τόσο χλωμή;
-Επειδή είμαι πολύ άρρωστη, παιδί μου.
-Γιατί έχεις τόσο μικρά μάτια;
-Επειδή δεν φοράω τα γυαλιά μου.
-Και πού πήγαν τα μεγάλα σου δόντια;
-Τα έβαλα στο ποτήρι με το νερό που είναι πάνω στο τραπέζι της κουζίνας. Μήπως μπορείς να μου τα δώσεις, γιατί θέλω να φάω τα φρούτα που μου έφερες;
 

-Εντάξει, είπε το λυκάκι και πήγε μαζί με τον δασοφύλακα στην κουζίνα.

Τότε η Κοκκινοσκουφίτσα πήδηξε από το παράθυρο έξω στην αυλή και κρύφτηκε πίσω από μια μηλιά.

-Ορίστε γιαγιά! Φόρεσε τη μασέλα σου για να φας τα φρούτα σου.

Όμως κι οι δύο έμειναν έκπληκτοι καθώς αντίκρισαν το άδειο κρεβάτι της γιαγιάς.

-Γιαγιά! Πού είσαι γιαγιά; φώναξε το λυκάκι. 

Αμέσως έτρεξαν προς το ανοιχτό παράθυρο, κοίταξαν έξω κι είδαν τη φαρδιά ρόμπα της γιαγιάς να φαίνεται πίσω από τη μηλιά. Βγήκαν έξω και βρήκαν την πονηρή Κοκκινοσκουφίτσα που  κρυβόταν. 

-Πού είναι η γιαγιά μου; Τι της έκανες Κοκκινοσκουφίτσα; είπε κλαίγοντας ο Κίτσος. 

Η Κοκκινοσκουφίτσα που είχε μετανιώσει για τη συμπεριφορά της, απάντησε: 

-Συγνώμη! Μια φάρσα ήταν. Δεν ήθελα να κάνω κακό στη γιαγιά σου. Την έχω κρύψει μέσα στην ντουλάπα.

-Πάμε γρήγορα να δούμε τι κάνει η γιαγιά, είπε ο δασοφύλακας.
 Όλοι μαζί μπήκαν στο σπίτι, άνοιξαν την ντουλάπα και βρήκαν τη γιαγιά, που ευτυχώς είχε συνέλθει, αλλά δεν μπορούσε να βγει από την κλειδωμένη ντουλάπα. 

-Πού είμαι; Πώς βρέθηκα εδώ; Τι μου συνέβη; απόρησε η γιαγιά.

 -Ηρέμησε γιαγιά, είπε ο Κίτσος. Μια φάρσα της Κοκκινοσκουφίτσας ήταν. Ξάπλωσε τώρα και θα σου δώσουμε τα φάρμακά σου.

Η Κοκκινοσκουφίτσα είπε στη γιαγιά: 

-Συγγνώμη, δεν ήθελα να σας κάνω κακό. Ένα αστείο ήταν.

- Ευτυχώς, τώρα είμαι καλά! Φρόντισε όμως να προσέχεις τη συμπεριφορά σου, για να μην προκαλείς κακό στους άλλους, την συμβούλεψε η γιαγιά. 

-Πρέπει να αγαπάς και να προσέχεις τα ζώα του δάσους, Κοκκινοσκουφίτσα, συμπλήρωσε ο δασοφύλακας. 

Μετά απ' αυτό το πάθημα, η Κοκκινοσκουφίτσα δεν ξανάκανε επικίνδυνες φάρσες, έγινε η  καλύτερη φίλη του Κίτσου κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.