Εγώ ο έφηβος: 

ποιες λέξεις με χαρακτηρίζουν;

Άγχος

Το άγχος είναι κάτι που στη ζωή μου είναι σε ένα αρκετά υψηλό επίπεδο.

Δεν μου το προκαλούν άλλοι, απλά είναι ένα δικό μου αρνητικό χαρακτηριστικό και θα μπορούσε και ελάττωμα. Αγχώνομαι σχεδόν για τα πάντα. Αγχώνομαι για τα μαθήματα του σχολείου μου, αν θα έχω αρκετό χρόνο για να τα τελειώσω όλα ή για τις φορές που δεν μπορώ να τα κατανοήσω και δεν ξέρω με ποιο τρόπο θα τα καταφέρω. Αγχώνομαι, πολλές φορές, για τις φορές που βρίσκομαι στην τάξη και πρέπει να πω μάθημα, για το τι θα γίνει αν πω λάθος μια απάντηση ή αν μου κοπεί η ανάσα από το άγχος καθώς μιλάω ή αν δεν ξέρω την απάντηση στο ερώτημα που θα μου κάνουν.

Όταν σκέφτομαι αυτά, σκέφτομαι παράλληλα πως μπορεί να αντιδράσει κάποιος συμμαθητής μου, είτε φανερά, είτε κρυφά. Επίσης, αγχώνομαι για όταν πρέπει να μιλήσω σε κάποιον ή να ρωτήσω κάτι κάποιον. Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος, απλά μου προκαλεί άγχος. Σίγουρα είναι και άλλα που με αγχώνουν, αλλά αυτά κυριαρχούν. 

Δεν ξέρω κατά πόσο μπορώ να τα ελαττώσω, αλλά και πως, όμως αυτό που ξέρω είναι ότι μπορεί να με δυσκολέψει στην πορεία, αν για παράδειγμα βρεθώ σε μια κατάσταση που θα έχω ανάγκη βοήθειας ατόμων που να μην τα ξέρω. Όμως, δεν θα μπορέσω να ανταποδώσω σωστά και κατάλληλα, αλλά και δεν θα βοηθηθώ.

Αυτό που γνωρίζω όμως είναι ότι μπορούν να με καθησυχάσουν με το να μου μιλάνε ήρεμα και γαλήνια, αλλά και με το να με παίρνουν αγκαλιά, είτε αυτή είναι από το πουθενά ή όχι. Δεν θα μου φύγει το άγχος, αλλά σίγουρα θα είμαι σε καλύτερη κατάσταση.

Χριστίνα Βελέντζα

Βαριέμαι

Η ανιαρότητα, σαν ένας ανεπιθύμητος επισκέπτης, μπορεί συχνά να κάνει κατάληψη στη ζωή μας χωρίς προειδοποίηση. 

Πέφτει πάνω μας όταν ο χρόνος φαίνεται να επιβραδύνεται και ο κόσμος γύρω μας χάνει τις ζωηρές του αποχρώσεις. Αισθανόμαστε σαν να είναι ο νους μας ένας απέραντος ερημικός τόπος, που πεινά για διέγερση και σκοπό. Κατά τη διάρκεια της βαρεμάρας, οι στιγμές επεκτείνονται σε αιωνότητες και ακόμη και οι απλούστερες αποστολές γίνονται βαριές. Ο νους πεινά για καινοτομία, για κάτι που θα αναζωογονήσει τις ανενεργές αντιδράσεις του. Ωστόσο, στην καρδιά αυτής της αδράνειας, κρύβεται μια ευκαιρία. Η βαρεμάρα μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για την αυτοανάλυση, ώθηση για να αναζητήσουμε νέα ενδιαφέροντα, να εξερευνήσουμε άγνωστα εδάφη ή να καταδυθούμε στα βάθη της φαντασίας μας. Είναι το κενό που μας καλεί να το γεμίσουμε με δημιουργικότητα, περιέργεια και ζωντάνια.                                                   

Ζωή Δημητροπούλου

Γέλιο

Το γέλιο στην ηλικία μας είναι κάτι σύνηθες και κάτι φυσιολογικό. 

Σε πολλές όμορφες και χαρούμενες στιγμές των εφήβων υπάρχει το γέλιο. Με τις παρέες, οι έφηβοι τις περισσότερες στιγμές είναι χαρούμενοι, με την μουσική και με πολλά διάφορα πράγματα που κάνουν τους εφήβους να γελάνε. 

Στις σχέσεις που κάνουν σε αυτές τις ηλικίες οι έφηβοι περνάνε όμορφα και είναι χαρούμενοι, γελάνε και το διασκεδάζουν, απολαμβάνουν τις όμορφες και χαρούμενες στιγμές καλές και κακές άλλα το γέλιο είναι πάντα εκεί. 

Κριστιάν Ελέζι

Δυσμοιρία

Η δυσμοιρία μπορεί να χτυπήσει οποιονδήποτε οποιαδήποτε στιγμή, και μπορεί να λάβει πολλές μορφές. Μπορεί να είναι μια προσωπική αναποδιά, όπως απώλεια εργασίας ή πρόβλημα υγείας, ή μπορεί να είναι ένα κοινωνικό πρόβλημα, όπως φυσικές καταστροφές . Η δυσμοιρία μπορεί να μας αφήσει αναίσθητους, απογοητευμένους και αποθαρρυμένους, και μπορεί να είναι δύσκολο να βρούμε μια έξοδο. Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η δυσμοιρία είναι μέρος της ζωής και ότι έχουμε την ανθεκτικότητα και τη δύναμη να την ξεπεράσουμε.

Όθωνας Ιερωνυμάκης

Έρωτας

Ο έρωτας στην εφηβεία είναι πολύ φυσιολογικό και πρέπει να έχεις έστω και έναν έρωτα στην ζωή σου, ίσως και στην εφηβεία. Αλλά η εφηβεία και ο έρωτας είναι δύσκολη περίπτωση. Δηλαδή, είναι και ωραία και δύσκολη. 

Δύσκολη, γιατί ο έφηβος δεν μπορεί να ελέγξει τον εαυτό του, ενώ ωραία, γιατί φεύγεις από τον κόσμο των μικρούλιδων και νιώθεις πιο ανεξάρτητος στον κόσμο των μεγάλων. Ο έρωτας παίζει σημαντικό ρόλο στην εφηβεία γιατί επηρεάζει πολλαπλά τη ζωή του εφήβου. Με αυτό το συναίσθημα θα πρέπει να τονιστεί ότι υπάρχει βελτίωση της διάθεσης και της συμπεριφοράς του εφήβου. Γιατί γνωρίζει πιο πολλούς ανθρώπους στην ζωή του και γι αυτούς τους λόγους ο έρωτας είναι σημαντικός στην εφηβεία.                                   Γιώργος Βεϊζάι

Ζήλια

Η ζήλια μπορεί να χαρακτηριστεί ως συναίσθημα που εμφανίζεται όταν ένα άτομο υστερεί απέναντι σε κάποιο άλλο, από πλευράς πλούτου, ικανοτήτων ή ταλέντου, ή επιθυμεί διακαώς κάτι που κάποιος άλλος έχει στην κατοχή του. Κατά την εφηβεία, όμως, το συναίσθημα της ζήλιας εκδηλώνεται πιο έντονα και μερικές φορές τελείως διαφορετικά. Η ζήλια, λοιπόν, εκδηλώνεται με έντονο φόβο, οργή, καχυποψία και ελεγκτική συμπεριφορά. Το άτομο που ζηλεύει βρίσκεται σε συνεχή επαγρύπνηση, ψάχνοντας μονίμως ενδείξεις και στοιχεία που να επιβεβαιώνουν τους φόβους του. Αυτό είναι κάτι που θα τον χαροποιήσει στιγμιαία, αλλά έπειτα αν δεν βρει λύση στο πρόβλημα, θα συνεχίσει να εκδηλώνει την ζήλια με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Σε βάθος χρόνου, μπορεί να αλλοιωθούν σχέσεις μεταξύ φίλων, αλλά και οικογενειακές σχέσεις. Συνήθως, η μόνη λύση είναι ο διάλογος και η κατανόηση. Τέλος, η ζήλια είναι ένα συναίσθημα που ή έχουμε νιώσει ή θα νιώσουμε τουλάχιστον μία φορά στη ζωή μας και πρέπει να την αντιμετωπίσουμε με τον καλύτερο τρόπο.

Γιώργος Γρυλλής

Ήθος

Ο καθένας μας είναι διαφορετικός. Ο καθένας μας είναι ξεχωριστός. Ο καθένας μας είναι μοναδικός, αλλά παρόμοιος με τους άλλους. Παρόμοιο, αλλά διαφορετικό, ξεχωριστό, μοναδικό αντιστοίχως είναι το ήθος μας. Προσωπικά, ήθος είναι για εμένα η καλή συμπεριφορά προς τους συμμαθητές και τους συνανθρώπους μου.

Φυσικά, δεν θα έλεγα ότι υπάρχει γενικός ορισμός για τη λέξη ΄΄ ήθος ‘’. Θα μπορούσε, για κάποιον, να είναι η ευπρέπεια. Θα μπορούσε, για αρκετούς ανθρώπους και για εμένα, να σημαίνει πως είμαστε σεμνοί, καλοί χαρακτήρες και πως χαρακτηριζόμαστε από ηθική.

Συμπεραίνω ότι αυτό που μετράει περισσότερο δεν είναι η εξωτερική εμφάνιση, η εξουσία, η κοινωνική θέση κ.λπ., αλλά το ήθος. Είναι προτιμότερο να φημιζόμαστε για το ήθος και το μεγαλείο της ψυχής μας. 

 Γιώργος Γιουρούκ

Θλί

ψη

https://steemit.com/sketch/@littleeasy/cry-eye-sketch 

Η θλίψη είναι ένα συναίσθημα που υπάρχει σε μεγάλο βαθμό στην εφηβεία. Κι αυτό γιατί στην εφηβεία τα συναισθήματα γίνονται όλο και δυσκολότερο διαχειρίσιμα. Επίσης, η θλίψη κάνει γενικά τους ανθρώπους να κάνουν αρνητικές σκέψεις, πόσο μάλλον τους εφήβους που από την παιδική ηλικία μπαίνουν στον αληθινό κόσμο.

Οι σκέψεις αυτές πολλαπλασιάζονται λόγω των δυσάρεστων ειδήσεων και των μεγάλων πιέσεων που βιώνουν οι έφηβοι. Ακόμη, η θλίψη οδηγεί κάποιους ανθρώπους να είναι μακριά από τα άτομα γύρω τους και να επιθυμούν να είναι μόνοι με τους εαυτούς τους. Βέβαια, η θλίψη οφείλεται και στην ανησυχία των εφήβων για την υλοποίηση των μελλοντικών τους σχεδίων, π.χ. επαγγελματική αποκατάσταση, καριέρα κ.λπ. Επίσης,όσο παράξενο και αν φαίνεται κάποιοι στην εφηβεία αρχίζουν να αναρωτιούνται για τη ζωή τους και τι υποτίθεται πως πρέπει να κάνουν με αυτή. Παρόλα αυτά, τα άτομα δεν πρέπει να αφήνουν τη θλίψη να τα παρασύρει και να θυμούνται πως υπάρχουν άνθρωποι γύρω τους, οικογένεια, φίλοι, σχολείο, που θα τα βοηθήσουν και θα είναι πάντα εκεί για αυτά σε οποιαδήποτε ανάγκη, μικρή ή μεγάλη.

Θάλεια Μυρισιώτη

Ιντερνετ

ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ

Το ίντερνετ έχει πολλή μεγάλη σημασία για τους νέους εδώ και 2 δεκαετίες. 

Όταν το ίντερνετ δημιουργήθηκε, ακόμα και τότε, η πρώτη του χρήση ήταν η επικοινωνία σε μεγάλες αποστάσεις. Έτσι και τώρα οι νέοι έχουν πάρει αυτή την βασική ιδέα και την έχουν φτάσει σε επίπεδο όπου δημιουργούνται καινούρια διάσημα άτομα, μέσω του διαδικτύου. Άτομα που άρχισαν την καριέρα τους στο ίντερνετ ακόμα και σε πολύ μικρή ηλικία.

Το ίντερνετ όμως, όσο χρήσιμο και να είναι, έχει και πολλά αρνητικά όπως μια καινούρια μορφή εκβιασμού το cyber bullying. Είναι αποδεδειγμένο ότι έχουν υπάρξει πολλές περιπτώσεις κοινωνικού εξοστρακισμού σε νέους για την ιδεολογία τους αλλά και για την ηθική τους.

Τέλος, πιστεύω πως το ίντερνετ είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο για τους νέους αλλά πρέπει να χρησιμοποιείται σωστά. 

Αντώνης Ναβροζίδης

Κολλητός

Όλοι οι άνθρωποι σίγουρα χρειαζόμαστε κατά τη διάρκεια της ζωής μας ένα φίλο να συνυπάρχουμε και να μοιραζόμαστε τις χαρές και τις λύπες μας. Πόσο μάλλον, ένας έφηβος που ακόμα δεν έχει διαμορφώσει τον χαρακτήρα και την ωριμότητα ενός ενήλικα. Ένας κολλητός, όμως, είναι το ιδανικό για την εφηβεία ή γενικότερα τη ζωή του ανθρώπου.

Οι έφηβοι, λοιπόν, τείνουμε να ερχόμαστε πιο κοντά με τους φίλους μας, ειδικά με τον 

κολλητό ή την /κολλητή. Μαθαίνουμε να αγαπάμε, να ανεχόμαστε, να θέτουμε όρια, να μας θέτουν όρια και να τα σεβόμαστε. Προφανώς όμως και πρέπει να υπάρχει απόλυτη εχεμύθεια.

Διότι όχι μόνο διαμορφώνουμε τον χαρακτήρα μας, αλλά είναι και ένα σημαντικό στήριγμα και μια θεμελιώδη βάση για τα ήθη και τα ιδανικά μας. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως κάποια παιδιά, αρκετά στην εποχή μας, έχουν τους κολλητούς τους ως μοναδικό στήριγμα.

Βέβαια, οι κολλητοί δεν μοιάζουν πάντα μεταξύ τους, πολλές φορές ειδικά εξωτερικά φαίνονται εντελώς διαφορετικοί. Αλλά για εμάς τους ανθρώπους, αρκεί μόνο ένα κοινό σημείο για να γεφυρώσουμε αυτό το χάσμα της επιφανειακής διαφοράς.

Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός πως δεν γίνεται πάντα να αποφεύγουμε τους καυγάδες. Πολλές φορές μάλιστα έχουμε έντονες διενέξεις και ξαφνικά απομακρυνόμαστε από τον κολλητό μας. Αν όμως είναι πράγματι ο φίλος μας, ό,τι και να γίνει κάποια στιγμή θα ξεχαστούν οι καυγάδες και η φιλική ή «αδελφική» αγάπη θα μας φέρει κοντά. Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη αρετή για τον άνθρωπο από την αγάπη.

Εν κατακλείδι, αυτός είναι ο κολλητός για έναν έφηβο. Ένα κομμάτι του (παιδικού) αθώου εαυτού του που θα τον στιγματίσει και θα του αφήσει αξέχαστες αναμνήσεις. Αυτό ελπίζω και εγώ για εμένα και για όλους.

Ιωάννα Καρανάσιου

Λεφτά

Γιώργος Κότσιανης

Μονα

ξιά

Η μοναξιά είναι ένα συναίσθημα το οποίο δε βιώνεται ούτε αντιμετωπίζεται το ίδιο από όλους. Κάποιοι συνδέουν τη μοναξιά με την ηρεμία, τη χαλάρωση και την απομόνωση, ενώ άλλοι, με την αντικοινωνικότητα, την ιδιορρυθμία και την κατάθλιψη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όπως αναφέρει το περίφημο ρητό του Αριστοτέλη, ο άνθρωπος είναι «φύσει κοινωνικό ον», συνεπώς δεν μπορεί να περπατήσει το μονοπάτι της ζωής μόνος του. Η ζωή όλων μας είναι μία πορεία σχέσης με τους άλλους ανθρώπους, που άλλοτε περιπλέκεται με τις δικές τους και άλλοτε προχωρά παράλληλα με αυτές μα δε συγκλίνει ποτέ. Οι φίλοι, η οικογένεια, το εργασιακό ή σχολικό μας περιβάλλον είναι κομμάτια της καθημερινότητάς μας, σαφώς λοιπόν δεν μπορεί για έναν άνθρωπο να υπάρξει η απόλυτη μοναξιά. Όταν όμως κάποιος αισθάνεται πως με όσους ανθρώπους κι αν συνδιαλέγεται δεν δύναται να μοιραστεί τα αισθήματα, τις σκέψεις και τους προβληματισμούς του με κανέναν, όταν αισθάνεται απόμακρος ή αμήχανος μπροστά στην ιδέα του να ανοίξει την καρδιά του, τότε είναι που όχι η κατάθλιψη, όχι η ιδιορρυθμία, μα η μοναξιά έχει γίνει πλέον βίωμα και τρόπος ζωής του. Τόσο κοντά, μα και τόσο μακριά καθημερινά από τους άλλους ανθρώπους. 

Το κενό της ανθρώπινης επαφής δεν μπορεί να αντικατασταθεί. Ακόμα κι αν υπάρχουν άνθρωποι που θα τον στήριζαν, θα τον βοηθούσαν, η μοναξιά έχει γίνει πλέον κομμάτι του. Αυτό, όμως, δεν είναι εκείνο που πολλοί θα χαρακτήριζαν ως εφηβικό ξέσπασμα ή ψυχεδέλεια. Η μοναξιά πολλές φορές είναι ελευθερία. Αυτή η πλήρης αυτεπάρκεια, η αυτοσυμπλήρωση, αυτό είναι ένα μικρό κομμάτι της ελευθερίας, αυτής της πολυπόθητης από όλους ελευθερίας, την οποία όλοι πιστεύουν πως την έχουν ήδη στα χέρια τους. Πιστεύω πως δεν αρκεί ένα σώμα να είναι ελεύθερο. Ελεύθερη πρέπει να είναι η ψυχή και ο νους, χωρίς περιορισμούς, προς την αναζήτηση της αλήθειας. Αυτός είναι ο Υπεράνθρωπος που περιέγραψε ο φιλόσοφος Νιτσε. Ένας ελεύθερος, στην ψυχή και στο πνεύμα, άνθρωπος. Η μοναξιά δεν μπορεί και δεν πρέπει να διατηρείται για πάντα. Η ευτυχία βρίσκεται στους φίλους, στις οικογένειες, στους ανθρώπους γύρω μας. Κανείς δεν  μπορεί να καταφέρει τίποτα σημαντικό απολύτως μόνος του. Ο εγωισμός άλλωστε οδηγεί στην παρακμή.

Η μοναξιά προσφέρει την ελευθερία. Η κοινωνικότητα την ευτυχία. Είναι στο χέρι του καθενός να επιλέξει το σημαντικότερο.

Βασίλειος-Εφραίμ Μπουρνιώτης

Νεύρα

Άννα Βόγγολη

Ξενύχτι

Τα παιδιά στην εφηβεία, πολλές φορές ξενυχτάνε. Κάποιες φορές μπορεί να βλέπουν κάτι και να μην μπορούν να σταματήσουν επειδή τους δημιουργεί ενδιαφέρον και δεν νιώθουν τον χρόνο.

Το έχω πάθει άπειρες φορές να βλέπω κάτι, ας πούμε μια σειρά ή κάποια ταινία που είναι αρκετά μεγάλη. Εθίζομαι πάρα πολύ εύκολα και δεν με νοιάζει ο χρόνος και η ώρα που τρέχει. Τα παιδιά, στην εφηβεία, γνωρίζουν κόσμο, αρχίζουν να μιλάνε διαδικτυακά με άγνωστα πρόσωπα ώστε να τα γνωρίσουν. Συνήθως αυτό γίνεται όλη τη μέρα και όλη τη νύχτα. 

Είναι ακριβώς το ίδιο με τις ταινίες: έχεις μια περιέργεια να μάθεις τον άλλον, δεν σε νοιάζει ο ύπνος. Όλα αυτά δημιουργούν το ξενύχτι. 

Αλλά, κάποιες φορές η αϋπνία και το ξενύχτι είναι ψυχολογικά, στην εφηβεία, πολλές φορές υπάρχει στρες, άγχος και νεύρα, τα οποία δεν αφήνουν τον εγκέφαλο να ξεκουραστεί. 

Λίζι Ρομπακίτζε

Ο     θό   νες

Στις μέρες μας όλοι οι νέοι, κυρίως οι έφηβοι, επικεντρώνονται στην ηλεκτρονική τους διασκέδαση και ευχαρίστηση, τις οθόνες. Ικανοποιούν όλες τις ψυχικές τους ανάγκες μέσω αυτών των συσκευών και ξοδεύουν το ένα τέταρτο, ή και πολύ περισσότερο, της μέρας τους κοιτώντας ηλεκτρονικά ‘κουτιά’ διάφορων μεγεθών. Αυτό το μέσο ικανοποίησης των νέων σε ορισμένες περιπτώσεις καταλήγει να αποτελεί τον σωτήρα μιας κατάστασης, καθώς μέσω της αόρατης γνώσης του μπορούμε και βρίσκουμε όποια πληροφορία μας είναι απαραίτητη. Βέβαια εκτός από τη χρησιμότητά του, διακρίνουμε και την αυτοκαταστροφή που προκαλεί στους νέους, αφού πλέον έχουν εθιστεί και μπορούμε να τους χαρακτηρίσουμε ως χρήστες μιας ‘ηλεκτρονικής’ ουσίας. Τέλος, μπορούμε κάλλιστα να απομακρυνθούμε από έναν τέτοιου είδους εθισμό, αλλά απορρίπτουμε την κάθε μας τέτοια προσπάθεια διότι πλέον οι οθόνες αποτελούν ένα σημαντικό μέρος της ζωής μας, αν όχι και της επιβίωσής μας.

                                                                  Κωνσταντίνα Μπαμπάνη

Πόνος

Ποιος έφηβος ή ποια έφηβη δεν έχει νιώσει πόνο στη ζωή του; Άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο.

Γενικά, πιστεύω πως ο κάθε άνθρωπος στην εφηβεία του, βγάζει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη ζωή και τον χαρακτήρα που χτίζει για τον εαυτό του, μέσα από τα παιδικά του χρόνια. Θα δούμε έναν έφηβο να αλλάζει τον χαρακτήρα του, περισσότερες φορές απ’ ότι ένας ενήλικας ή ένα παιδί καθώς οι έφηβοι δεν σταματούν να σκέφτονται και να κρίνουν τους άλλους, αλλά κυρίως τους εαυτούς τους.

Ας μιλήσουμε για την δικιά μου εφηβεία, η οποία έχει χτιστεί γύρω από τις αντιλήψεις μου για την ζωή. Η ζωή, κατάλαβα σε μικρή ηλικία πως δεν είναι ρόδινη, το αντίθετο ήταν δύσκολη και με συνεχείς προκλήσεις, εν μέσω άλλων βίωσα και bullying στο σχολείο για το σώμα μου και την εμφάνισή μου:  έπρεπε εγώ η ίδια να κάνω τον εαυτό μου να νιώσει

ευπρόσδεκτη κάπου. Δυστυχώς, όμως, συναντούσα πολύ συχνά φίλους φίδια.

Οι δυσκολίες που βίωσα και εν μέρει βιώνω ακόμα, μέχρι και σήμερα, έχει ως αποτέλεσμα από μικρή να κλείνομαι στον εαυτό μου. Η εφηβεία μου δεν είναι και η πιο ευχάριστη, αλλά προσπαθώ να την κάνω να αξίζει.

Γενικά καταλαβαίνω την έκφραση «λίγοι και καλοί» και έχω ξεκόψει με πολλά άτομα. Έχω συγκεκριμένους φίλους που ακόμα και γι αυτούς έχω μια πισινή, πως ανά πάσα στιγμή μπορεί να με παρατήσουν ή να με προδώσουν, γιατί δυστυχώς ή ευτυχώς, έτσι είναι η ζωή και δεν ξέρεις από που θα σου έρθει. 

Γενικά, μεγάλωσα, όπως οι περισσότεροι, με στερήσεις. Οπότε ενθουσιάζομαι με το κάθε τι μικρό που μπορεί να κάνει κάποιος για εμένα και αυτό έχει να κάνει με το ότι, ευτυχώς, έχω άτομα στη ζωή μου,

τα οποία με αγαπάνε και με νοιάζονται και δεν με κράζουν.

Ως παιδί, έχω ζήσει πράγματα που δεν θα έπρεπε και ως έφηβη ώρες ώρες ξεσπάω σε νεύρα και σε θυμό, αλλά τις περισσότερες φορές, όλα αυτά βγαίνουν σε κλάμα. Μέχρι και σήμερα, υπάρχουν άτομα τα οποία με κράζουν και αυτό δεν πρόκειται να σταματήσει και ποτέ.

Σε γενικές γραμμές, για να μην πολυλογώ, πρέπει να ζούμε τη ζωή όσο πιο ευχάριστα μπορούμε γιατί δεν έχουμε πολύ. Εμείς πρέπει να την κάνουμε να αξίζει και όσο δύσκολα κι αν πάνε τα πράγματα, να ελπίζουμε σε κάτι καλό.

Πάντα θα υπάρχουν οι δυσκολίες, αλλά θα μπορούσαμε να είμαστε σε χειρότερη κατάσταση. Η ζωή είναι ένα μάθημα γι’ αυτό, καλό είναι, να τη προσέχουμε και να τη ζούμε με το πιο ευχάριστο τρόπο που θα μπορούσαμε.                                                         Χριστιάννα Γκιζώρη

Ρούχα

Τα ρούχα κατά τη γνώμη μου είναι πολύ σημαντικά για όλους τους ανθρώπους καθώς τους προστατεύουν από τις καιρικές συνθήκες. Το υλικό αλλά και το χρώμα μπορεί να είναι προστατευτικά από το κρύο ή και τη ζέστη. Επίσης, αρκετοί άνθρωποι προτιμούν να ακολουθούν τις τάσεις της μόδας κι έτσι επιλέγουν ρούχα σύγχρονα και μοντέρνα. Πιο ειδικά, κατά την εφηβική ηλικία, μέσα από τα ρούχα, οι έφηβοι μπορούν να δείξουν στοιχεία τηςπροσωπικότητάς τους. Για παράδειγμα, μπορεί να παρατηρήσουμε ότι αρκετοί έφηβοι επιλέγουνσκουρόχρωμα ρούχα γιατί πιστεύουν ότι είναι πιο μοντέρνα σε σχέση με τα χρωματιστά. Από την άλληπλευρά, μπορεί να δούμε έφηβους που επιλέγουν πιο εκκεντρικά ρούχα, ώστε να ξεχωρίζουν.                                      Κωστής Κατσίκης

Συ

ναι

σθή

ματα

Συναισθήματα νιώθουμε όλοι καθημερινά. Μας βοηθάνε να πάρουμε αποφάσεις και μας καθοδηγούν. Μπορούν να μας αλλάξουν τη διάθεση, δηλαδή, για παράδειγμα, μπορεί να γίνουμε από λυπημένοι, χαρούμενοι. Με λίγα λόγια, τα συναισθήματά μας είναι διάφορες αισθήσεις τις οποίες νιώθουμε τυχαίες στιγμές και μας επηρεάζουν σωματικά και ψυχικά. Αυτές οι επιρροές μπορεί να είναι θετικές ή αρνητικές ανάλογα με το πώς νιώθουμε. Ειδικά στην εφηβεία, όπου το σώμα μας αλλάζει, βιώνουμε τα συναισθήματα πολύ πιο έντονα απ’ ότι πριν. Γι’ αυτό το λόγο, πολλές φορές οι έφηβοι νιώθουν πολύ θυμωμένοι ή στεναχωρημένοι για κάτι που σε έναν ενήλικα μπορεί να μη φαίνεται λογικό. Αλλά, αυτή η κατάσταση κρατάει μέχρι την ενηλικίωση ενός εφήβου.                                           Αλέξανδρος Λιακόπουλος

Τ

ρ

έ

λ

α

Η τρέλα είναι ένα αίσθημα που κυριαρχεί στις ζωές των εφήβων στις μέρες μας. Μπορει να  κάνουν πράγματα για διασκέδαση και για την αδρεναλίνη, αλλά όταν έχουν σχέση με τρέλα μπορεί να 'χουν σοβαρές επιπτώσεις. Για παράδειγμα στα σχολεία, συμβαίνουν πολλά γεγονότα που γίνονται απ' τους μαθητές ή για να χάσουν μάθημα ή για να τραβήξουν την προσοχή των άλλων παιδιών. Βέβαια υπάρχει και η τρέλα που δεν είναι η εφηβική που λέμε, αλλά είναι όταν το μυαλό ενός παιδιού έχει όντως πρόβλημα και συνήθως απ' τη γέννησή του. Μπορεί ένας εφηβος να κάνει πράγματα για να χαίρεται και να θυμάται την εφηβική του ηλικία αλλά χωρίς την παρανομία και τη θραύση ξένων περιουσιών.

Ύψος

Ύψος : Μία λέξη που σημαίνει πολλά για εμένα, μία λέξη που με αντιπροσωπεύει σε μεγάλο βαθμό, ένας προσδιορισμός ο οποίος είναι χρήσιμος στη ζωή όλων. Το ύψος, φυσικά, δεν είναι το ίδιο για όλους τους ανθρώπους. Προσωπικά αγαπώ το ύψος μου, διότι με βοηθά σε πολλά πράγματα.

Χάρη στο ύψος μου μπορώ να βοηθάω τους γονείς μου στο να παίρνουν αντικείμενα που δεν φτάνουν, κυρίως στην κουζίνα. Χάρη στο μεγάλο ύψος μου μπορώ να παίζω πιο άνετα καλαθοσφαίριση, ένα άθλημα που λατρεύω απ’ όταν ήμουν μικρός. Το ύψος μου, ακόμα, δείχνει πόσο μεγάλος είμαι σε ηλικία ως έφηβος.

Ως αναγνώστες του γραπτού μου, λοιπόν, αντιλαμβάνεστε τον ρόλο που παίζει το ύψος στην καθημερινή μου ζωή. Αξίζει, ωστόσο, να επισημάνω ένα δυσάρεστο γεγονός που συναντώ σήμερα. Αυτό το γεγονός έχει να κάνει με την κοροϊδία των ψηλών ανθρώπων. Λόγου χάριν, κάποιοι άνθρωποι τους αποκαλούν με ποικίλα προσωνύμια, όπως "τέρατα".

Πρέπει, όμως, όλοι μας να σεβόμαστε τις ιδιαιτερότητες των συνανθρώπων μας, οποιεσδήποτε κι αν είναι. Ο καθένας έχει χαρακτηριστικά που τον διακρίνουν απ’ τους άλλους, όπως η ηλικία, το όνομα κ.λπ. Έτσι, το ύψος είναι και κάτι που μας ξεχωρίζει απ’ τους άλλους και για κάθε άνθρωπο τα πλεονεκτήματα αυτού του χαρακτηριστικού είναι ταυτοχρόνως αρκετά και διαφορετικά. 

Γιώργος Γιουρούκ

Φιλία

Η φιλία είναι ένα ουσιαστικό μέρος της ζωής μας και είναι κάτι που όλοι χρειαζόμαστε. Είναι μια σχέση που ξεπερνά την απλή γνωριμία και χτίζεται πάνω σε ένα θεμέλιο αμοιβαίας εμπιστοσύνης, κατανόησης και υποστήριξης. Ένας αληθινός φίλος είναι κάποιος που είναι εκεί για εμάς, που μας στηρίζει σε στιγμές ανάγκης και που γιορτάζει μαζί μας τις επιτυχίες μας.

Τα οφέλη από τις καλές φιλίες είναι πολλά. Πρώτον, οι φίλοι μας παρέχουν συναισθηματική υποστήριξη όταν τη χρειαζόμαστε. Είναι εκεί για να μας ακούσουν όταν πρέπει να εκτονώσουμε τις απογοητεύσεις μας ή να μοιραστούμε τις ανησυχίες μας. Μπορούν να μας δώσουν μια νέα προοπτική για τα πράγματα και συχνά

μπορούν να μας βοηθήσουν να δούμε τα προβλήματά μας με νέο πρίσμα. Δεύτερον, οι φίλοι μας βοηθούν να αναπτυχθούμε ως άτομα. Μας προκαλούν να είμαστε ο καλύτερος εαυτός μας και μπορούν να μας εμπνεύσουν να δοκιμάσουμε νέα πράγματα και να αναλάβουμε νέες προκλήσεις. Μπορούν επίσης να μας παρέχουν εποικοδομητική ανατροφοδότηση, βοηθώντας μας να εντοπίσουμε τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία μας. Τέλος, οι φίλοι μας φέρνουν χαρά και ευτυχία.

Μας παρέχουν ευκαιρίες να κοινωνικοποιηθούμε, να διασκεδάσουμε και να δημιουργήσουμε αναμνήσεις που θα διαρκέσουν μια ζωή.

Ωστόσο, όπως κάθε σχέση, οι φιλίες έρχονται επίσης με τις δικές τους προκλήσεις. Μερικές φορές, μπορεί να προκύψουν συγκρούσεις μεταξύ φίλων και μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπίσεις αυτές τις προκλήσεις. Μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολο όταν αυτές οι συγκρούσεις περιλαμβάνουν πληγωμένα συναισθήματα ή παρεξηγήσεις. Χρειάζεται προσπάθεια, υπομονή και επικοινωνία για να επιλυθούν αυτές οι συγκρούσεις και να διατηρηθεί η φιλία. Αλλά όταν ξεπερνάμε αυτές τις προκλήσεις, οι δεσμοί φιλίας γίνονται ακόμα πιο δυνατοί.

Στον σημερινό κόσμο με γρήγορους ρυθμούς, μπορεί να είναι εύκολο να παραβλέψουμε τη σημασία της φιλίας. Είμαστε συχνά απασχολημένοι με την εργασία, την οικογένεια και άλλες υποχρεώσεις και μπορούμε να ξεχάσουμε να αφιερώσουμε χρόνο για τους ανθρώπους που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία στη ζωή μας. Ωστόσο, είναι σημαντικό να δώσουμε προτεραιότητα στις φιλίες μας και να επενδύσουμε σε αυτές.

Πρέπει να αφιερώσουμε χρόνο στους φίλους μας, είτε μέσω τακτικών τηλεφωνικών κλήσεων, συνομιλιών μέσω βίντεο ή συναντήσεων πρόσωπο με πρόσωπο. Πρέπει επίσης να είμαστε ανοιχτοί και ειλικρινείς με τους φίλους μας και να είμαστε δίπλα τους όταν μας χρειάζονται.

Συμπερασματικά, η φιλία είναι ένα ζωτικό μέρος της ζωής μας και είναι κάτι που πρέπει να αγαπάμε και να το φροντίζουμε. Οι αληθινοί φίλοι είναι εκεί για μας, και μας παρέχουν συναισθηματική υποστήριξη, μας βοηθούν να αναπτυχθούμε ως άτομα και μας φέρνουν χαρά και ευτυχία. Ενώ οι φιλίες μπορούν να έρθουν με τις δικές τους προκλήσεις, οι ανταμοιβές αξίζουν την προσπάθεια. Πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα στις φιλίες μας και να επενδύσουμε σε αυτές, ώστε να συνεχίσουν να μας δίνουν χαρά και να εμπλουτίζουν τη ζωή μας για τα επόμενα χρόνια.

Βαγγέλης Θεολόγου

Χαρά

Ψυχολογία

Η ψυχολογία είναι η ψυχική και συναισθηματική κατάσταση των ανθρώπων. Συχνά η ψυχολογία μεταβάλλεται από λεπτό σε λεπτό, από μέρα σε μέρα και γενικά με το πέρασμα των χρόνων, του καιρού. Σαν έφηβος έχω πολλά να επισημάνω σχετικά με την ψυχολογία.

Ένας έφηβος έχει αρκετά να αντιμετωπίσει. Ξυπνά καθημερινά νωρίς το πρωί για να πάει σχολείο, κάνει ιδιαίτερα ξενόγλωσσα μαθήματα, εξασκείται σε ένα άθλημα σε μια ομάδα κ.λπ. Όλα αυτά απασχολούν μεγάλο μέρος της ημέρας του. Ως επακόλουθο, μπορεί να μην του απομένει αρκετός ελεύθερος χρόνος. 

Έτσι, λοιπόν, πολλά συναισθήματα διατρέχουν έναν έφηβο. Άλλοτε αισθάνεται άγχος  - όπως εγώ και όλοι οι έφηβοι, άλλοτε αισθάνεται φόβο, άλλοτε αισθάνεται καταπίεση, άλλοτε στενοχώρια κ.α. Τότε η ψυχολογία ενός εφήβου αλλάζει. Βεβαίως, ενδεχομένως να αισθάνεται χαρά, έκπληξη, συγκίνηση… Ξανά, η ψυχολογία ενός εφήβου μεταρρυθμίζεται. 

Συνοψίζοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι όλα τα στάδια της ζωής έχουν πολλές κι διαφορετικές υποχρεώσεις. Έτσι και οι έφηβοι διασχίζουν δρόμους δύσβατους κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

Γιώργος Γιουρούκ

Ωριμό

τη

τα

Ωριμότητα είναι η ικανότητα ενός ατόμου να ανταποκρίνεται στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, γνωρίζοντας με ποιον τρόπο να δράσει και πότε, αναλόγως με τις συνθήκες και την κουλτούρα της κοινωνίας στην οποία είναι εντεταγμένο.

Αν και οι μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι θεωρούνται περισσότερο ώριμοι και πιο αξιόπιστοι, η αλήθεια είναι ότι η ωριμότητα δεν καθορίζεται απαραίτητα από την ηλικία.

Όμως, ο συσχετισμός μεταξύ ωριμότητας και ηλικίας έχει γίνει αντικείμενο πολλών συζητήσεων, καθώς τελικά οι μέθοδοι ορισμού της ωριμότητας έχουν κριθεί ως υποκειμενικοί.

Η ωριμότητα ενός ατόμου μπορεί να κριθεί από το περιβάλλον του και άλλους παράγοντες που αφορούν κοινωνικά ζητήματα, όπως η θρησκεία, η κουλτούρα, οι νόμοι και άλλα.

Ο εγκέφαλος και το σώμα ενός ανθρώπου σαφώς ωριμάζουν με την ηλικία, όμως αυτό δεν τους καθιστά ώριμους στον ψυχολογικό/συναισθηματικό τομέα.

Όταν μιλάμε για ωριμότητα στην καθημερινή μας ζωή αναφερόμαστε σε έναν συνδυασμό των παρακάτω παραγόντων:

– αξιοπιστία 

– υπευθυνότητα 

– κατανόηση (του εαυτού μας και των άλλων)

Έτσι λοιπόν μαζί με την ωριμότητα έρχεται η ικανότητα λήψης λογικών αποφάσεων και δημιουργίας προσωπικών πεποιθήσεων.

Όμως ακόμη και ένα παιδί ή ένας έφηβος μπορεί να αποκτήσει την ικανότητα να λάβει λογικές και δικαιολογημένες αποφάσεις.

Η ωριμότητα τελικά, δεν έρχεται απαραίτητα με την ηλικία, αλλά προκύπτει ως αποτέλεσμα της εμπειρίας. 

                                                                          Αγγελική Μπόθου