დასავლური სიმბოლიზმი

მწერლები:

ვილიე დე ლ'ილ-ადამი, მათიას(1838-89)

მალარმე, სტეფან(1842-98)

ვერლენი, პოლ (1844-96)

რემბო, ართურ (1854-91)

როდენბახი, ჟორჟ (1855-98)

ვერჰარნი, ემილ (1855—1916)

მორე, ჟან (1856—1910)

სამენი, ალბერ (1858—1900)

გურმონი, რემი დე (1858—1915)

კანი, გუსტავ (1859—1936)

ჟირო, ალბერ (1860—1929)

ლაფორგი, ჟიულ (1860-87)

ადამი, პოლ (1862—1920)

მეტერლინკი, მორის (1862—1949)

მერილი, სტიუარტ (1863—1915)

რეტტე, ადოლფ (1863—1930)

ვილე–გრიფინი, ფრანსუა (1863—1937)

რენიე, ანრი დე (1864—1936)

მოკელი, ალბერ (1866—1945)

ვალერი, პოლ (1871—1945)

ვივიანი, რენე (1877—1909)

ნელიგანი, ემილ (1879—1941)

ბელი, ანდრეი (1880—1934

Preview audio:

storyj.mp/abuvkxuhuznm

ტიციან ტაბიძე

ვალერიან გაფრინდაშვილი

კოლაუ ნადირაძე

შალვა აფხაიძე

ნიკოლო მიწიშვილი

ალექსანდრე არსენიშვილი

გიორგი ლეონიძე

სერგო კლდიაშვილი

შალვა კარმელი

სიმბოლიზმისიმბოლიზმი (ფრანგ. symbolisme),
მიმდინარეობა დასავლეთ ევროპის
ლიტერატურასა და ხელოვნებაში
XIX საუკუნის დასასრულს და
XX საუკუნის დასაწყისში (საფრან-
გეთში — შარლ ბოდლერი, არტურ
რემბო, პოლ ვერლენი, სტეფან
მალარმე და სხვა.
საქართველოში სიმბოლიზმი ლიტერატურაში ჩამოყალიბდა XX საუკუნის 10-იან წლებში. 1915 წელს ქუთაისში შეიქმნა სიმბოლისტთა ჯგუფი, რომელმაც 1916 წელს გამოსცა ჟურნალი „ცისფერი ყანწები“, „ცისფერყანწელების“ ჯგუფში შედიოდნენ პაოლო იაშვილი, ტიციან ტაბიძე, ვალერიან გაფრინდაშვილი, გიორგი ლეონიძე, სანდრო ცირეკიძე, კოლაუ ნადირაძე და სხვა. ქართველი სიმბოლისტები ცდილობდნენ პოეტური ფორმის გადახალისებას, გამომსახველობით საშუალებათა გამდიდრებას, ამასთან კლასიკური მემკვიდრეობის გამოყენებასაც. 1925 წლის შემდეგ ქართული სიმბოლისტური სკოლა დაიშალა.

ბელგიაში — ემილ ვერჰარნი,
მორის მეტერლინკი. გერმანიაში —
- გერჰარტ ჰაუპტმანი, შტეფან
გეორგე; ინგლისში — ოსკარ
უაილდი, ელჯერნონ ჩარლზ
სუინბერნი; ავსტრიაში —
- რაინერ მარია რილკე;
რუსეთში — ალექსანდრე ბლოკი,
კონსტანტინე ბალმონტი,
ვალერი ბრიუსოვი).

სიმბოლიზმი ერთგვარი რეაქცია იყო
პარნასელთა პოეზიაზე. მისთვის
დამახასიათებელია კონკრეტული
სახის შეცვლა სიმბოლოთი, ირეალუ-
რი სინამდვილის ძიება, კამერულო-
ბა, მაქსიმალური ზრუნვა სიტყვაზე,
მუსიკალობის შექმნაზე.
სიმბოლიზმი იყო სინამდვილისად-
მი ოპოზიციის გამოხატვა.მისმა
საუკეთესო წარმომადგენლებმ

დიდი ამაგი დასდეს ლირიკული
აზროვნების განვითარებას.
საქართველოში სიმბოლიზმი ლიტე-
რატურაში ჩამოყალიბდა XX საუკუ-
ნის 10-იან წლებში. 1915 წელს
ქუთაისში შეიქმნა სიმბოლისტთა
ჯგუფი, რომელმაც 1916 წელს გამოს-
ცა ჟურნალი „ცისფერი ყანწები“.

„ცისფერყანწელების“ ჯგუფში
შედიოდნენ პაოლო იაშვილი,
ტიციან ტაბიძე,
ვალერიან გაფრინდაშვილი,
გიორგი ლეონიძე,
სანდრო ცირეკიძე,
კოლაუ ნადირაძე და სხვა.
ქართველი სიმბოლისტები
ცდილობდნენ პოეტური ფორმის
გადახალისებას, გამომსახველობით

სექციების სია [დამალვა]
1     წინაპირობა
2     სიმბოლიზმი თეატრში
3     სიმბოლიზმი სახვით ხელოვნებაში
4     სიმბოლისტები
4.1     წინამორბედები
4.2     მწერლები
4.3     გავლენა ინგლისურ ლიტერატურაში
4.4     მხატვრები
5     სიმბოლიზმი საქართველოში
6     რესურსები ინტერნეტში

საშუალებათა გამდიდრებას, ამასთან
კლასიკური მემკვიდრეობის გამო-
ყენებასაც. 1925 წლის შემდეგ ქართუ-
ლი სიმბოლისტური სკოლა დაიშა-
ლა
.

წინაპირობაფრანგული სიმბოლიზმი უმეტეს-
წილად რეაქცია იყო ნატურალიზ-
მისა და რეალიზმის წინააღმდეგ,
რომელთა მიმდევრები ცდილობდ-
ნენ რეალობის ასახვას მისი პირდა-
პირი მნიშვნელობით. ამ პირდაპირ-
მა თითქმის სანიტარულმა მიმდინა-
რეობებმა გამოიწვია რეაქცია ,

სპირიტუალობის, გამოგონილისა
თუ ოცნებების წარმოსახვისკენ,
რამაც დასაბამი მისცა სიმბოლიზ-
მის აღმოცენებას. ზოგი ავტორი,
როგორიცაა იორის-კარლ ჰუიზმანსი
, შემოქმედებას იწყებს როგორც
ნატურალისტი, თუმცა შემდგომში
სიმბოლიზმისკენ იხრება; ჰუიზმანს-
ში ეს ცვლილება გამოიხატა მის
გამოცოცხლებულ ინტერესში რელი-იასა და სპირიტუალობისადმი.

რელიგიასა და სპირიტუალობისად-
მი.
სიმბოლისტურ მოძრაობას ლიტერა-
ტურაში ფესვები შარლ ბოდლერის
პოემათა კრებულში „Les Fleurs du
Mal“ (ბოროტების ყვავილები) აქვს.
სიმბოლიზმის ესთეტიკა განავითა-
რეს სტეფან მალარმემ და პოლ
ვერლანმა 1860-70-იან წლებში.
1880-იანებში ეს ესთეტიკა გამოიხა-
ტა ერთგვარ მანიფესტთა სერიაში

და მან მწერალთა მთელი თაობის
ყურადღება მიიპყრო. ედგარ ალან
პოს ნამუშევრები, რომლებიც
ბოდლერმა ფრანგულად თარგმნა,
დიდ გავლენას ახდენს მთლიანად
ამ მიმდინარეობაზე და მნიშვნელო-
ვანი წყარო ხდება მრავალი ტრო-
პისა და პერსონაჟის შექმნაში.
ლიტერატურაში სიმბოლისტური
მიმდინარეობისგან განსხვავებით,

სიმბოლიზმი ხელოვნებაში წარმო-
ადგენს რომანტიციზმის გაცილებით
უფრო გოთური და ბნელი ექსპრესი-
იდან გადახრას; თუმცა სადაც
რომანტიციზმი იმპულსური და
მეამბოხე სულის გამოხატვა იყო,
სიმბოლისტური ხელოვნება უფრო
სტატიკური და რელიგიური გახდა.

ჟურნალი "ცისფერი ყანწები"გამოდიოდა ქუთაისში 1916 წელს.
სულ გამოიცა ჟურნალის ორი ნომერი
მასში დაიბეჭდა გრიგოლ რობაქიძის,
იოსებ გრიშაშვილის,გალაკტიონ
ტაბიძის (მთაწმინდის მთვარე,
ლურჯა ცხენები), ელენე დარიანის,
და სხვა..."ამ გამოცემით იწყებს
თვითდამკვიდრებას ქართველ სიმბო-
ლისტთა გაერთიანება.“