Dawno, dawno temu w Królestwie Bomblandia, gdzie ludzie uwielbiali różnego rodzaju bąbelki, urodziło się niezwykłe dziecko. Piękna królowa tej cudownej krainy powiła syna, któremu dano na imię Artur.

Był to niezwykły bobas, gdyż w przyszłości miał zostać następcą tronu. Chłopiec na prawym ramieniu miał znamię w kształcie delfina. 

Po narodzinach chłopca, poddani byli tak szczęśliwi, że przez tydzień przynosili mu prezenty. Przez miesiąc trwało ucztowanie z okazji narodzin królewskiego syna. Król i królowa bardzo cieszyli się z tak serdecznego przyjęcia nowego członka rodziny.

Pewnej nocy, gdy Artur miał już pięć miesięcy i wszyscy mieszkańcy królestwa spali, w zamku pojawili się Piraci, którzy dowiedzieli się o narodzinach królewicza.

Ich dowódca Kapitan Strępa wyjątkowo nienawidził Króla Bomblandii, chciał porwać chłopca i wychować na pirata. 

Gdy kapitan załogi miał dziecko w rękach i usiłował otworzyć okno przypadkowo strącił wielki wazon. Przez ten huk rozlegający się po całym budynku rodzice Artura obudzili się,      a następnie przerażeni wbiegli do pomieszczenia. 

Zszokowany ojciec próbował zatrzymać złoczyńcę, a zdruzgotana matka krzyczała o pomoc. Oboje wybiegli na dwór, aby złapać porywacza, jednak ten zdołał uciec z dzieckiem i z resztą rozbójników na swój piracki statek, który po chwili  w niesamowity sposób zaczął się unosić.

Po przybyciu straży zrozpaczeni rodzice natychmiast kazali odnaleźć królewicza. Jednak był to trudny do wykonania rozkaz.

Choć całe królestwo szukało dzień i noc chłopca ale przez kilka miesięcy nawet nie natrafiono na żaden ślad po dziecku. Chłopiec zapadł się jakby pod ziemię.

Niektórzy mówili, że piraci pewnie zamordowali, z zemsty, małego następcę tronu gdyż gdyby żył na pewno by go już odnaleziono.

Rodzice byli zrozpaczeni i tak cała Bomblandia pogrążyła się w smutku i żałobie....

Tymczasem chłopiec wychowywał się wśród Piratów. Uwielbiał walczyć  i wyruszać z nimi na liczne niesamowite wyprawy. 

Myślał, że nie posiada rodziny i jest jednym z korsarzy. A jedynymi jego bliskimi są kamraci. 

Chłopak stał się złym i okrutnym człowiekiem. Kradł, oszukiwał i kłamał. Czuł się szczęśliwy w towarzystwie piratów i starał się o miano ich przywódcy.

Przeżył wiele napaści, gdzie zawsze jego załoga wygrywała i zgarniała złoto oraz najcenniejszy łup. Wszystkie jego przestępstwa uchodziły mu na sucho. 

Nie ponosił żadnych konsekwencji za swoje złe czyny, gdyż zawsze uciekał z miejsca zdarzenia, pozostawiając swój ślad rozpoznawalny jakim była litera "A", którą rzeźbi na pniu drzewa swoją szablą.

A

Pewnego dnia chłopiec, bez wiedzy pozostałych Piratów, miał wybrać się na samotną i trudną wyprawę i ukraść diamenty z rodzinnego Królestwa Bomblandia.

Wszystko szło po jego myśli. Łatwo obezwładnił przeciwników i wrogów. Pokonał nawet najnowocześniejsze i najniebezpieczniejsze pułapki jakie napotkał na drodze do przemycenia skarbu.

Przed szklaną witryną, za którą kryła się zdobycz stały straże. Czternastoletni Artur rzucił w nich bombę, która wybuchła i narobiła wiele hałasu. Obstawa spanikowała i uciekła w bezpieczne miejsce.