Ο Λάμπρος, οι φίλοι του και ο γίγαντας.

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε το πιο μεγάλο βουνό.

Ο Λάμπρος και οι φίλοι του ανέβηκαν σ ΄αυτό το βουνό και πέρασαν στην άλλη πλευρά.

Μετά είδαν ένα τεράστιο δέντρο που έφτανε μέχρι τον ουρανό. Το δέντρο δεν είχε φύλλα. Αυτό έπεσε στο κάστρο του γίγαντα και το διέλυσε!

Τότε ο γίγαντας βγήκε έξω απο το κάστρο και είδε τα παιδάκια και τα κυνήγησε! Ο Λάμπρος και οι φίλοι του, έβαλαν τα χέρια τους μπροστά στα πόδια του γίγαντα κι αυτός σκόνταψε, έπεσε κι ακούστηκε ένα μεγάλο ΜΠΑΜ!

Τότε τα παιδάκια γύρισαν στα σπίτια τους και...ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλ΄υτερα!

Οι τεράστιοι φίλοι του Λάμπρου και το ουράνιο τόξο 1.

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ο Λάμπρος και οι φίλοι του, οι οποίοι ήταν τεράστιοι γιατι έφαγαν το μέλι που βρήκαν στην άκρη του

ουράνιου τόξου.

Ο Λάμπρος βρήκε ένα ανεμόπτερο, πέταξε και προσγειώθηκε στους τεράστιους φίλου του. Μετά βγήκε ξανά το ουράνιο τόξο και όλα τα παιδάκια έγιναν πάλι κανονικά.

Ο ένας είχε μια τεράστια κοιλιά. Ο Λάμπρος είχε τη δύναμη της πέτρας.

Ο άλλος είχε τη δύναμη του πάγου και ο άλλος είχε τη δύναμη των παγωτών.

Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Ο Λάμπρος, οι φίλοι του και το ουράνιο τόξο 2.

Τελικά, αυτός με τη μεγάλη κοιλιά είχε και μια μικρή και μια μεγάλη κοιλιά!

Ο Λάμπρος που ήταν πέτρινος, τελικά έγινε πέτρινος στ' ΄αλήθεια και τα πόδια του έγιναν χρωματιστά. Ο αρχηγός του πάγου είχε τη μάσκα και ήταν πάγος. Και ο άρχοντας του παγωτού είχε για καπέλο ένα χωνάκι παγωτού!

Μετά όλα έγιναν μαύρα, επειδή ήρθε το ουράνιο τόξο. Και όταν έφανίζεται το ουράνιο τόξο όλοι γίνονται μαύροι!

Εκτός απο τον άρχοντα του παγωτού και τον άρχοντα του πάγου!

Επειδή οι πάγοι είναι μπλε!

Μετά ήρθε το ουράνιο τόξο κι έγιναν όλοι κανονικοί!

Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Ο Λάμπρος, οι φίλοι του και το ουράνιο τόξο 3.

Ο Λάμπρος και οι φίλοι του πήγαν μια βόλτα στο ουράνιο τόξο.

Στη μια άκρη του, βρήκαν ένα σεντούκι με θησαυρό και στην άλλη άκρη, βρήκαν ένα βάζο με μέλι!

Ο Λάμπροςκαι οι φίλοι του άνοιξαν το βάζο με το μέλι και το έφαγαν όλο! Μετά άνοιξαν το σεντούκι με τον θησαυρό κι έγιναν πλούσιοι!

Μετά άρχισε να ξαναβρέχει και τα παιδάκια γύρισαν στα σπίτια τους.

Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Το Έπος του ΄40

Πριν απο πάρα πολύ καιρό υπήρχε η όμορφη Ελλάδα. Μετά ήρθαν οι Ιταλοί και ήθελαν να πάρουν την Ελλάδα. Αλλά ο Μεταξάς είπε ΟΧΙ και ξεκίνησε ο πόλεμος!Απο τη μια πλευρά ήταν οι Ιταλοί κι απο την άλλη οι Έλληνες. Ο αρχηγός του στρατού των Ιταλών λεγόταν Ντούτσε.

Οι Έλληνες πολεμούσαν γενναία πάνω στα χιονισμένα βουνά, φώναζαν ΑΕΡΑ κι έτρεχαν. Ανάμεσα στους στρατιώτες ήταν και ο προπαππούς μου ο Χαριλάκος.

ΖΗΤΩ Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940!