Μια φορά κι έναν καιρό σε μια μεγάλη ξύλινη βιλβλιοθήκη ζούσαν ευτυχισμένα διάφορα βιβλία. Η ζωή τους κυλούσε όμορφα. Συζητούσαν, έπαιζαν και πολλές φορές για να μη βαριούνται έκαναν πάρτι!

Εκείνη τη μερά το πάρτι είχε ξεκινήσει από νωρίς. Χαρές, γέλια, τραγούδια ακούγονταν και η βιβλιοθήκη κουνιόταν στο ρυθμό της μουσικής. Τα βιβλία με πολύ κέφι χόρευαν και διασκέδαζαν.

Ξαφνικά, η μουσική σταμάτησε και τα βιβλία έμειναν ακίνητα.

Είχε μπει η Αννα για να τοποθετήσει ένα καινούριο βιβλίο, ένα χοντρό ξενόγλωσσο λεξικό.

"θα είσαι το αγαπημένο μου βιβλίο γιατί μόλις μου το' στειλαν οι παππούδες μου που ζουν μακριά. Καιρό έχω να πάρω ένα καινούριο βιβλίο",

είπε καθώς το τοποθετούσε στη βιβλιοθήκη...

Μόλις η Άννα έφυγε από το δωμάτιο τα βιβλία άρχισαν να κοιτούν το καινούριο με περιέργεια, να το κοροϊδεύουν και να το σπρώχνουν. "Δεν μπορείς να μείνεις σ' αυτή βιβλιοθήκη. Δεν είσαι γραμμένο στη δική μας γλώσσα. Δε σε καταλαβαίνει κανείς!" του είπε με αυστηρό ύφος το παραμύθι που βρισκόταν δίπλα του, και την ίδια στιγμή γύρισε και είπε στα δίδυμα κόμικς που ήταν πιο πέρα: "Αυτό δε μοιάζει με μας. Είναι χοντρό και γραμμένο σε μια άγνωστη γλώσσα."

Τα κόμικς συμφώνησαν και συμπλήρωσαν: "Την ακούσατε την Αννούλα που ειπε οτι αυτο θα είναι το αγαπήμενό της; Άρα εμάς μας βαρέθηκε και δε θα μας ξανάδιαβάσει...." Τοτε το μυθιστόρημα, πήρε το λόγο και πρότεινε να σκίσουν τις σελίδες του λεξικού, για να μην το θέλει πια η Αννούλα.

Όλα αυτά τ' άκουγε το Λεξικό, αλλά δεν καταλάβαινε τι έλεγαν, παρά μόνο έβλεπε το θυμό στα πρόσωπά τους.

Έτσι στενοχωριόταν και καθόταν μαζεμένο στη γωνία της βιβλιοθήκης. Κατάλαβε ότι δεν το ήθελαν ανάμεσά τους και γι'αυτό άρχισε να κλαίει.

Εκείνη τη στιγμή μπήκε στη μέση η σοφή γιαγιά Ιστορία και τους είπε θυμωμένη. "Σταματήστε !

Είναι κι αυτό βιβλίο σαν κι εμάς. Δείτε, κι εμείς δεν είμαστε ίδιοι. Οι σελίδες του κάθενος από εμας γράφουν διαφορετικά πραγματα. Επίσης έχουμε άλλο χρώμα, άλλο χαρτί και άλλο μέγεθος...

"Όμως όλους μας αγαπάει και μας διαβάζει η Άννα! Ένα βιβλίο ακόμα στη βιβλιοθήκη δε θα μας κάνει κακό!

Αντίθετα, θα ομορφύνει τη βιβλιοθήκη και η Άννα θα είναι ευχαριστημένη, γιατί μέχρι τώρα δεν είχε τέτοιο βιβλίο".