1900'lü yıllarda kutuplarda Paytakgiller mutlu bir şekilde hayatlarını sürdürürlerdi. 

Sabahları erkenden uyanır, balıkla karınlarını doyurur, ardından akşama kadar birlikte eğlenirlerdi.

DOĞANIN PAYTAKLARI

Onlar için tek dert nasıl eğleneceklerine karar verememeleriydi. Çünkü her an yiyecek bulabilecekleri bir ortam vardı. İklim koşulları da hayatlarını sürdürebilmeleri için yeterince iyiydi. 

Etrafı seyretmek onlara büyük bir keyif verirdi. Buz dağları alabildiğince uzanır ve bembeyaz görünürdü. Sularda istemedikleri kadar çok çeşitte deniz canlısı vardı.

Ailemizin gün geçtikçe evleri yıkılıyordu. Ailecek göç etmeye karar verdik. Göç yolumuzun üzerinde dinlenmeye karar verdik ve bir buz kütlesinin üstüne çıktık. Dinlenmeye başladığımız sırada buzullarda korkunç bir ses meydana geldi. Ailenin en küçük üyesi kopan buz kütlesi ile birlikte okyanusa doğru sürüklenmeye başladı. Ailenin küçük pengueni için çok endişelendik.

Her şey kötüye gitmeye başladı. Artık yorulmuş ve acıkmaya başlamıştık. Buzulların içinden balık avlamaya koyulduk. Avlamaya çalışırken deniz buz dengesinin bozulmasından dolayı fok balıkları ve kutup ayıları da yemek ihtiyaçlarını karşıladıkları için bizlere yeterince yiyecek kalmamıştı. Karides avlamak için evimizden çok uzaklara gitmek zorunda kaldık. Artık yiyeceklerimizi kayalıklar içi gibi farklı yerlerde aramaya başladık.

Ailemizden kuluçkaya yatanlar bu süreçte buzulların erimesi dolayısıyla yumurtalar için yeterli alan olmadığını  ve bir kaç gün sonra yumurtaların suya kapılıp gittiğini fark ettiler.

Bu konuda birşeyler yapması gerektiğini farkeden Kahraman penguenimiz 'Pegu'

daha fazla bu duruma sessiz kalamayacağını farketti. Hemen ailesi ve arkadaşları ile bir toplantı düzenledi.

-Çözüm yolları ve seslerini nasıl duyuracakları konusunda fikirler ortaya attılar.

-En etkili yolun sosyal medya oldugunu farkettiler. Bunun için kutuplara gelen araştırmacılarla iletişime girmeye karar verdiler