Yağmur yedi yaşında bir kızdı.İlkokula yeni başlamıştı.Okuma yazma öğreneceği için çok mutluydu.Yağmur neşeli,sevgi dolu,arkadaşlarını çok seven bir kızdı.Kıvır kıvır saçları,birazcık ta kilosu vardı ama annesi onun 

bu halini çok seviyor ona pofuduğum diyordu.

diyordu.

Yağmur okulun ilk günü erkenden uyandı. Saçlarını taradı, okul kıyafetlerini giydi, kahvaltısını yaptı ve heyecanla okuluna gitti ilk derste öğretmeni ve arkadaşlarıyla tanıştı teneffüste kantine gitti kantinde sıra beklerken bazı öğrencilerin kendisine bakarak güldüklerini fark etti. 

   Yağmur arkadaşlarına '' Neden bana bakarak gülüyorsunuz?''dedi.Arkadaşları ''Çünkü çok şişkosun ''dediler ve gülüşmeye devam ettiler. Bu zamana kadar hiç komik göründüğünü düşünmeyen Yağmur çok üzüldü.Yiyeceğini almaktan vazgeçip sınıfına koştu.

Yağmur ağlayarak sırasına oturdu.Daha sonra öğretmeni Yağmur'un ağladığını fark etti.Onu yanına çağırdı.Çiğdem Hanım:

-Niçin ağlıyorsun,Yağmurcuğum?diye sordu.

Yağmur:

-Öğretmenim arkadaşlarım benimle dalga geçtiler.

Çiğdem Hanım:

-Üzülme Yağmurcuğum.Arkadaşların sana kötü davranmışlar.Zorbalık yapmışlar.Konuşur,durumu hallederiz.dedi.

  Yağmur'un diğer sınıf arkadaşları yanına giderek'' Üzülme senin kilonla alay edilecek bir şey yok.Sen çok tatlısın seni çok seviyoruz." dediler. Yağmur'a zorbalık yapan arkadaşları bir kenarda durup olan biteni izliyorlardı. Diğer taraftan da Çiğdem  öğretmen her iki gurubu da gözlemliyordu. Yağmur'a yanındaki arkadaşları ''Tenefüs olunca birlikte dışarıda oyun oynarız sana zorbalık yapmaya çalışanlara bundan sonra izin vermeyiz.''dediler. Yağmur bu sözleri duyunca kendini daha iyi hissetmeye başladı.

 Ders boyunca Yağmur sessizdi.Tenefüs zili çaldı. Yağmur   arkadaşlarıyla beraber koşarak bahçeye  çıktı.     Ders  zili  çalana  kadar yakar top, voleybol  ve    saklambaç oynadılar. Çiğdem öğretmen    Yağmur'u arkadaşlarıyla  oynarken görünce  çok  sevindi. Son  ders  zili  çalınca  heyecanla  eve   gitti. Okulda yaşadıklarını  annesine   anlattı. Annesi ona üzülmemesi gerektiğini anlattı ve ailecek yemeklerini yediler. Yağmur   ödevlerini    yapıp,  kitap  okudu.

Ertesi gün erkenden uyanan Yağmur okula gitmek için hazırlandı.Okula gitti.Yağmur'u gören bazı arkadaşları yine aralarında kıkır kıkır gülüştüler.Yağmur onların bu hareketleri karşısında üzgün bir şekilde sınıfa girdi ve sırasına oturdu.Dersi sessizce dinledi.Tenefüs zili çalınca arkadaşlarıyla top oynamak için bahçeye indi.Yağmur herşeyi unutmuş arkadaşlarıyla mutlu bir şekilde oynarken birden düştü.Bunu gören zorba arkadaşları yine gülüşmeye başladılar.

    Şişko Şişko koşamıyor şuna bak diye dalga geçtikçe Yağmur ağlıyordu.Bunu gören arkadaşları hemen  yardımına koştular ve Yağmur'u yerden kaldırdılar.Sonra  öğretmenin yanına gittiler ve olanları anlattılar.

-Öğretmenim Yağmur yere düştü ve diğer arkadaşlarımız onunla şişko diyerek dalga geçtiler

Yağmur'un üzüldüğünü gören 

Çiğdem öğretmen

-Üzülme Yağmurcuğum sen bu halinle çok güzelsin arkadaşların çok  yanlış yapmışlar diyip sınıfa gittiler.  

 Öğretmen o gün öğrencileriyle zorbalık üzerine konuştu.Bununla ilgili öğrencilere pek çok örnekler verdi.Öğrencilerden bu konuyla ilgili yaşadıkları olayları dinledi.Ve sözü en son Yağmur'a verdi.Zavallı Yağmur o kadar üzgündü ki,yaşadıklarını anlatırken gözyaşlarına hakim olamamıştı.Arkadaşları Yağmur'un bu halini şaşkınlıkla izledi.Çünkü Yağmur'un kilosu ile alay ederken onun bu kadar üzülmüş olduğunu tahmin edememişlerdi.Bu olaydan sonra herkes davranışlarına dikkat etmeye,zorba olmamaya özen gösterdi.