eTwinning projesi kapsamında tüm ortak okul öğrenci ve öğretmenlerin yazdığı hikaye ortak ürün çalışmasıdır.

Preview audio:

storyj.mp/a392d6s2fdp

Bazen hiç farkında olmadan değişik düşüncelere dalarım. Aklıma yaşadıklarımla ilgili ilginç sorular ve fikirler gelir. Bugün de evde otururken pencereden uzun uzun dışarıyı seyrettim. Hava o kadar güzeldi ki güneş dışarıda pırıl pırıl parlıyor her yeri ısıtıyordu. Havanın güzel olduğu böyle günlerde gezmek ve spor yapmak çok hoşuma gider. Pencereden kafamı uzatıp derin bir nefes aldım ve hemen kıyafetlerimi giyip yürüyüşe çıkmak için hazırlandım. Güneş pırıl pırıl parlıyordu ama hava durumunda gün içinde yağmur yağacağı görünüyordu. Şemsiyemi yanıma alarak dışarı çıktım ve ne tarafa yürüsem diye düşündüm.

Sahile doğru yürümeye başladım. Deniz öyle güzeldi ki beni etkisi altına almıştı. Denize doğru biraz yaklaştım. Kendi kendime düşündüm. Hava o kadar güzelken nasıl oluyor da hava durumunda yağmurlu görünüyor. Hava sanki ruhumuzun gökyüzünde yansıması gibi...

Gökyüzü gülerken gülüyor yüzümüz ve yağmur damlalarıyla çoğalıyor hüznümüz. Bunları düşünerek yolda yürürken gökyüzündeki kara bulutları fark ettim. Yağmur geliyor ıslanacağım diye şemsiyeme uzanırken aniden pamuk gibi uçuşan beyaz kar tanelerini ellerime düştü. Kar yağıyoooorrr. Oleyyyyy!!! Uzun süredir beklediğim ve çok özlediğim kara kavuşacaktım.

Kar yağışı bana eşitliği hatırlatırdı. Her yer bembeyaz. Hemen plan yapmaya başladım. İlk olarak karın yağışını izleyecektim sonra da tabi ki kardan adam yapacaktım. Kar tam da istediğim gibi usul usul yağıyordu. Gözlerimi kocaman açtım ve yere düşen kar tanelerini büyük bir keyifle izlemeye başladım.

Kardan adam yapmak için sabırsızlanıyordum . İnşallah çok yağar diye dua ettim. Çünkü arkadaşlarımla kar topu oynamak, kaymak istiyordum. Kar tanelerinin düşüşünü izlerken şükrettim Rabbime ne güzel yağdırıyor diye. Her yerin bembeyaz olduğunu görmek çok güzel bir duygu. Hemen arkadaşlarımla kar topu oynadık .

Arkadaşlarımla kar topu oynamaya doyamıyordum ama ellerim çok üşüdüğü için içeri girmeye karar verdim. Kar topu oynadıktan sonra annemin yazdan hazırladığı domateslerden mis gibi sıcacık domates çorbasını içmek için eve geldim. Sıcacık çorbamı içtikten sonra sobanın dibinde uyuyup rüyaya dalmışım .Ağaçlar bir gelin gibi süslenmiş gülümsüyor ,kuşlar şarkı söylüyor,Nisan yağmurunda ıslanıp koşup oynaşıyordu çocuklar .Sanki bahar gelmişti. Her yerden çocuk kahkahaları yükseliyordu. Kimi uçurtma uçuruyor, kimi top oynuyor, kimi de çiçek topluyordu. Baharın gelişiyle tüm dünya tekrardan canlanıyordu.

Sanki rüya değil de gerçekten bahar mevsimini yaşıyordum. Bahar günlerinde yürüyüş yapmayı, parkta arkadaşlarımla oynamayı, bisiklete binmeyi ne kadar çok özlediğimi fark ettim bu güzel rüyayı görürken. Böyle soğuk bir günde gördüğüm bu rüya içimi ısıttı. Bir an önce baharın gelmesini istedim. Arkasından da yaz mevsiminin.... Pencereden dışarı baktım. Dışarıda lapa lapa kar yağarken yazın yaşadığım anıları düşünüyordum. Keşke aynı anda hem kış, hem de yaz olsa. Fark ettim ki her mevsimin ayrı bir güzelliği varmış. Her mevsimde yapabileceğim farklı etkinlikler var diye düşündüm.

Sıcaktan bunalsam da yazı severim. Mesela yazın denize giriyordum. Denizden sonra gün batımını seyretmek için arkadaşlarımızla buluşur bu güzel manzarayı seyrettikten sonra deniz kenarında bir kafeye oturup soğuk bir şeyler içerken tatlı sohbetler ederdik. Yaptığımız tatlı sohbetlerin ardından mutlaka herkes işe koyulur etraftaki çöpleri toplardık. Şimdi hayal meyal hatırlıyorum. Hayallere dalıp gitmişken, kapının sesiyle kendime geldim. Gelen babamdı. Benden bir kase istedi. Ne yapacağını merak etmiştim. Kaseyi karla doldurup eve dönmüştü. Akşama karlı pekmez yapalım , deyince havalara uçtum. Uzun süredir bu zamanı bekliyordum.

Çünkü annem bana bunun tadını hep anlatırdı .Dondurma gibi karlı pekmezi de çok seveceğime emindim. Hemen yemek için can atıyordum. Karlı pekmezi sevmiştim ama bence dondurma daha güzeldi. Karlı pekmezimi yerken, yere düşen her kar tanesinde hayatın ne kadar temiz ve saf olduğunu düşündüm bir an... Tekrar karın yağışını izlemeye başladım. Karın rengi ,her yerin sessizliği beni öyle büyüledi ki bir süre gökyüzünü izlerken dalmışım. Okulda bir arkadaşım her kar tanesinin şeklinin ayrı olduğunu ve asla birbirlerine çarpmadıklarını söylemişti. Bunu duyunca çok şaşırmıştım. İncelerken hepsi aynı gözüküyordu. Ayrıca nasıl oluyordu da birbirlerine değmiyorlardı?

Kar tanelerini izlemeye devam ettim. Ama şekilleri hiç belli olmuyordu. Arkadaşıma bunu öğretmeni söylemişti. Bunu nasıl görebileceğimi düşünmeye başladım. Aklıma bir fikir geldi. Hemen balkona çıktım. Koluma kar tanelerinin düşmesini sağlayacak şekilde uzattım. Gelen kar tanelerini inceledim. Ama çok küçük oldukları için tam anlaşılmıyordu. Bu durum hala ilginç geliyordu. Öğretmenime sormaya karar verdim. Kar çok yağdığı için okullar tatil oldu. Hiç erimeyecek gibi gözüküyordu. Annem artık hasta olmamdan korktuğu için oynamama izin vermiyordu. Arkadaşımın söylediği şeyleri kardeşime de anlattım o daha küçük olduğu için çok

şaşırmadı. Sonraki gün çok hızlı yağmur yağmaya başladı ve bir anda bütün karlar eridi. Beyaz görüntünün gitmesi beni çok üzmüştü. En çok da kardan adamla vedalaşmak üzdü beni. Hoşçakal kardan adam seneye tekrar görüşmek dileğiyle..Kardan adamı özleyecektim ama bahar gelince açacak çiçekleri düşününce tekrar mutlu oldum. Papatyalar, laleler, çiğdemler, mimozalar... Baharı müjdeleyen çiçekler. Hepsini çok seviyordum. Bir gün biter, dedi öğretmenim, her şey biter. İlkbahardan sonra yaz gelir, yaz gider, sonbahar gelir, sonbahardan sonra yine kış gelir sonra yeni çiçekler gelir, mevsim döner .Her insanın yüreğine farklı dokunur mevsimler kimi zaman yüreği