Bir varmış bir yokmuş gezmeyi çok seven bir çakıl taşı varmış. 

Bu çakıl taşı bir dağın en tepe noktasında yaşarmış. Dağın tepesinde çok rüzgar esermiş. Çakıl taşı her gün bu rüzgara direnmekten çok yorulmuş. Aşağıda neler olduğunu da çok merak ediyormuş. Dağdan yuvarlana yuvarlana inmiş ve yine yuvarlana yuvarlana bir derenin kenarına varmış

Dere gürül gürül akıyormuş. Derede onun gibi bir çok taş varmış. Dereden akan sular taşlara vurdukça taşlar da zıplıyorlarmış. Sonra bir anda taşların üzerine bir kurbağa zıplamış. Kurbağaya selam verdikten sonra geçmek için derenin bulunan küçük ve büyük taşların üzerinden atlamış ve karşıya geçmeyi başarmış.

Hemen yolculuğuna devam etmiş.

 Yuvarlana yuvarlana giderken bir dal parçasını ezmiş. Durduğu sırada kafasını kaldırmış ve ağaçta bir baykuş görmüş. Çakıl taşı baykuşa göz kırparak yuvarlanmaya devam etmiş.

Yine yuvarlanırken yaprakların üzerinden geçmiş. Gezmeyi o kadar çok sevmiş ki keşke daha önce bu gezintiye çıksaydım diye iç geçirmiş.

Yoluna devam ederken aniden yağmur yağmaya başlamış. Islanmamak için hızlı hızlı yuvarlanmaya karar vermiş.

Ancak yerler ıslandığı için çukurlar oluşmuş. Küçük çukurlara bata çıka ilerlemiş devam etmiş.

Çakıl taşı yağmurdan kaçarken bir ev görmüş . Bu yağmurda daha fazla gezintisine devam edemeyeceğini düşünmüş ve evin kapısını çalmış.