Güneşli bir bahar günüydü. Her taraf yemyeşil, kuş cıvıltılarıyla doluydu. Ali ile Ayşe her zamanki gibi okula gitmek için parkta buluştular. Yolda yürürken etraftaki çiçekler Ayşe'nin dikkatini çekti. Ali'ye:

-Öğretmenimiz için çiçek toplayalım mı? dedi. Bu fikir Ali'nin de çok hoşuna gitti. Beraber öğretmenleri için çiçek toplarken bir kedi miyavlama sesi duydular ve sesin geldiği tarafa doğru gittiler. Çalılıkların arasında küçücük, siyah beyaz renkleri olan, yavru bir kedi gördüler.

 ELİF YILMAZ-ŞEHİT SAİT ATAK İLKOKULU

Ayşe ve Ali gördüklerine inanamadılar çünkü o incecik sesin çıktığı minik kedi yavrusunun sağ ayağı kanlar içindeydi. İkisi de aynı anda hemen bir veteriner bulmamız lazım diye düşündü ama mahallelerinde de hiç veteriner kliniği yoktu. Ali kediyi incitmeden kucağına aldı ve Ayşeye ne yapacağız der gibi baktı. 

Ayşenin aklına köşedeki büfenin sahibi Tekin Amca geldi. Onu her zaman sokak hayvanlarını beslerken görüyordu. Demekki hayvanları seviyor diye düşündü. Bu zavallı kediye yardım etse etse Tekin amca ederdi. 

Ayşe bunları düşünürken Alinin aklında farklı şeyler vardı. Acaba bu küçücük kimseye zararı olmayan zavallı hayvanı kim bu hale getirmiş olabilirdi. 

O sırada Ayşe seslendi haydi Ali büfeye gidiyoruz..

Esma ŞAHİNER/Süleyman Şah Ortaokulu

Kediyi alıp Tekin Amca’nın dükkanına gittiler. Tekin Amca onları görünce neler olduğunu sordu ve onlara yardım etti. Yakındaki eczaneden birkaç malzeme alıp diğer esnaflarla birlikte kedinin yarasını sardılar. Oldukça korkmuş olan minik kedicik şimdi daha sakin ve huzurlu görünüyordu. Tekin Amca’nın verdiği mamadan yemeye başladı. Ayşe ve Ali mutlulukla birbirlerine bakıp gülümsediler.

     Kediyi Tekin Amca’ya emanet edip okula giderken aralarında kediye neler olduğu hakkında konuşmaya başladılar. Ayşe ve Ali kediyi tekrar sokağa bırakmak istemiyorlardı. “Acaba kediye nasıl yardımcı olabiliriz?” diye düşünmeye başladılar.

             EZGİ İPEK-ŞEHİT SAİT ATAK İLKOKULU

Ali’nin aklına bir fikir geldi. Eve gittiğinde annesiyle konuşacaktı. Bugün yaşadıkları olayı anlattıktan sonra “Kediyi  sahiplenebilir miyim? diye soracaktı ailesine. Ali’nin aklında kediciğin tekrar sokağa bırakılmaması gerektiği düşüncesi dönüp duruyordu.

Fatma YAKAR ÇELEBİ/GAZİPAŞA İLKOKULU/GİRESUN

  GÜLCAN GÜNEY-ŞEHİT SAİT ATAK İLKOKULU

Ali okuldan çıkar çıkmaz hızlı adımlar ile hemen eve gidip ailesine başından geçenleri anlatmak istiyordu.Acaba annesi nasıl bir cevap verecekti? O minik kediciği ayağı kırık bir vaziyette sokakta bırakamazdı.Ona yardım etmeliydi.Annem beni anlar yardım eder diye düşünüyordu Ali.   Kapıyı çaldı ve Ali'nin annesi Zehra hanım kapıyı açar açmaz Ali'nin ne kadar heyecanlı olduğunu hissetmişti.Ali hemen başından geçenleri annesine anlattı ve annesi çok duygulandı.Ali'nin bu düşüncesinin çok güzel olduğunu söyledi.Kediyi sahiplenesine izin verdi.   Birlikte Tekin amcanin büfesine giderek kediyi annesi ile birlikte aldılar.Tekin amcaya yardımı için çok teşekkür ettiler.Tekin amca'da kedinin bir yuvası olacağını öğrenince çok mutlu oldu.

   Zehra hanım;" Önce bir veteriner kliniğine götürmemiz gerekiyor."dedi.Ali'ye

birlikte mutluluk ve heyecan ile kediyi alıp veterinerin yolunu tuttular.