Mareşal Fevzi Çakmak İlkokulu 4-B sınıfı proje ekibi tarafından yazılmıştır.

YAZARLAR:

Hira Çisem B.

Taner G.

Mete M.

Jana A.

Esilanur K.

Rabia Yağmur Y.

Abdulhadi A.

ZORBALIKLA KARŞILAŞAN ÇOCUK

Bebekliğinden çocuk felci geçiren Can'ın ayağında sorun olmuş. ve aksayarak yürüyormuş. Arkadaşları onunla, oyun oynarken hep  dışlayıp alay ediyorlarmış. Can'ın çok zoruna gidiyormuş, hep ağlayıp üzülüyormuş. Mahalleye yeni taşınan Efe ile tanışmış ve çok iyi arkadaş olmuşlar. Öbür arkadaşları da  pişman olmuşlar Can'a yaptıklarından. Özür dilemişler arkadaşlarından ve hep birlikte mutlu mutlu oynamışlar.

 RÜZGAR'IN ZOR GÜNLERİ  

    Günlerden pazartesiydi. Rüzgar okula gitmek için hazırlanıyordu. Rüzgar çok utangaç ve içine kapanık biriydi. Onunla beraber aynı mahallede oturan iki yaramaz çocuk vardı.  Bu çocuklar Rüzgar'la hep dalga geçip duruyorlardı. 

   Rüzgar okula gittiğinde o iki çocuğu yine orda gördü. Okulda bir teneffüs Rüzgar çok acıktı , kendine yemek almak için kantine gitti. Alıp sınıfa giderken o çocuklar Rüzgar'a bilerek çarptılar ve yemeğini yere  düşürdüler. Rüzgar ağlayarak sınıfa çıktı. Daha sonra eve giderken yine o çocuklar Rüzgar'ın çantasını çekerek onu düşürdüler. Rüzgar ağlayarak eve gitti ve annesi ne olduğunu sordu. Rüzgar annesine hiçbir şey söylemedi. Bu çocuklar her gün aynı şeyleri Rüzgar'a yapmaya devam ettiler. 

   Rüzgar artık dayanamayıp öğretmenine söyledi . Rüzgar'ın öğretmeni bu hareketlerini çocukların annelerine anlattı. İki çocuk çok pişman oldular, Rüzgar'dan özür dilediler. Ve artık zorbalık yapmayı bıraktılar. Barışmaya karar verdiler. Bu durumun üstüne Rüzgar'ın annesi Rüzgar'a zorbalığa karşı sessiz kalmamasını ve zorbalığın son derece kötü bir hareket olduğunu söyledi.

YENİ KOMŞUMUZ

              Merhaba, benim adım Mehmet. 15 yasındayım. 1 hafta önce yan dairemize yeni bir aile tasındı. Komsumuzun benimle yaşıt, Ahmet adında bir çocukları var. Binamızın önünde bisiklet sürüp oyunlar oynayabileceğimiz boş bir alan var. aman zaman oyun oynamak için çıkıyorum ben de... Bir akşamüstü kapımızın önünde bisiklet sürüyordum. Ahmet de çıktı ve önüme geçip bisikletimi tuttu. Tüm gücüyle bisikleti sallayarak inmemi istedi ve sonra da beni hırpaladı. Ağlayarak eve koştum. Olan biteni anneme anlattım, annem beni sakinleştirdikten sonra Ahmet'in annesi Elif Teyze ile konuştu. Elif Teyze durumdan dolayı çok üzüldü ve Ahmet' i de uyardı. Yaptığının çok yanlış olduğunu, hem kendine hem de başkalarına zarar verdiğini anlattı. Ahmet de yaptıklarından pişman oldu ve gelip benden özür diledi. Çok iyi arkadaş olduk ve ondan sonra Ahmet daha sakin bir çocuk oldu. bir daha bana da çevresindeki diğer arkadaşlarına da hiç zorbalık yapmadı...

ZORBALIK YAŞAYAN ÇOCUK

Bir zamanlar ülkenin birinde bir aile yaşıyordu. Bu aile yurdunu terk edip başka bir ülkeye gitmek zorunda kaldı. Bu ailede dört ikiz kardeş yaşıyordu. Bu ikizler erkekti ve diğer çocuklardan biraz farklıydılar. Anneleri onlara evde ders veriyordu. Zamanla anne çok yoruldu ve çocuğunu okula göndermeye karar verdiler .Okulda öğrenciler çoktu. En küçük kardeşe güçlü bir çocuk gelip: "Bu okul senin için uygun değil, GİT buradan dedi. Küçük çocuk bunu öğretmenine anlattı. öğretmen onu uyarmasına rağmen zorbalık devam etti. çocuk durumu annesine anlattı, onu başka okula yazdırdılar ve bir daha hiç böyle şeyler yaşamadı.

ZORBALIK

Arkadaşım Ela, her zamanki gibi sınıfına giderken:

 _"Arkadaşlarım yine benimle dalga geçecekler mi?" diye düşünüyordu.

Korktuğu şey başına geldi ve daha sınıfa adımını atar atmaz saçıyla dalga geçmeye başladılar. Arkadaşım bu duruma çok üzüldü. Yalnız kaldığında hep ağlardı. Bu duruma dayanamayan diğer arkadaşlarımız; olanları kafasına takmamasını, bunları yapanların zorba olduklarını anlattılar. Bir de onu ne kadar çok sevdiklerini ve onlar için ne kadar önemli olduğunu söylediler. Ela benim için de çok önemli ve özel bir arkadaş. Hepimiz ona destek olduğumuzu ve değer verdiğimizi gösterince zorbalık yapan arkadaşlarımız da hatalarını anlamış oldular. Ela'dan özür dilediler. Artık her yere hep birlikte gidiyorduk. bahçede oyun oynamaya, yemekhanede yemek yemeye... 

ZORBALIK

        Okulun ilk günüydü. Serpil arkadaşlarıyla oyun oynamak için dışarı çıkmıştı. Yaren, Gamze ve Büşra Serpil'in yanına gelip onu ittiler. Öğretmen, Serpil'i ittiklerini gördü  ve teneffüs bitince  öğretmen bu üç arkadaşı uyardı.

Öğretmen:

-Serpil sana arkadaşların başka bir şey yaptı mı? diye sordu. Başka bir şey olmadığı için Serpil de öğretmene "hayır" diye cevap verdi. Bir sonraki teneffüs Serpil'in karnı acıktı ve kantine gitti. Üç arkadaş tekrar gelip Serpil'i ittiler, Serpil yere düştü. Gamze:

_"Ayy, ezik yere düştü!" diye dalga geçti. Serpil çok üzüldü ve koşarak sınıfa çıktı. Üç kız Serpil'in peşinden geldiler ve zorbalıklarına devam ettiler. Serpil:

_Siz neden bana böyle davranıyorsunuz? Kendinizi benim yerime koyun, size böyle davranılsa çok üzülmez miydiniz? dedi. Üç kız arkadaş hiçbir şey söylemeden uzaklaştılar ondan. Ertesi gün okula geldiklerinde bir karar vermişlerdi. Artık arkadaşlarını üzmeyeceklerdi. her biri sırayla Serpil'den özür dilediler. Serpil arkadaşlarının pişmanlığına çok sevindi ve hemen affetti onları. Hep beraber bahçeye çıkıp oynadılar. Üç kız arkadaş yaptıkları zorbalığın farkına vardılar ve bundan kendilerine ders çıkardılar.

ZORBALIK NEDENİ

       Okulda bir öğrenci bir öğrenciyi dövüp parasını alıyordu. her gün onu dövüyorlardı ve en sonunda o okuldan gitti ve onlar çok kötü şeyler söylediler. Sen Suriyelisin, niye bizim ülkemize geldin? Kendi ülkende kalsaydın, seni istemiyoruz aramızda dediler ve dalga geçerek güldüler. Çocuk gidip öğretmenine yaşadıklarını anlattı ama öğretmen de sadece çocukları uyardı. Çocuklar öğretmenin uyarmasını dinlemediler bile. Sonra çocuğun annesi geldi ve çocuk her şeyi annesine anlattı. Annesi de çok üzüldü ve ağladı. Oğluna: "Seni bu okuldan alıp başka bir okula götüreceğim." dedi. Oğlunu o okuldan alıp bir Arap okuluna kaydetti. Çocuk burada çok rahattı ve arkadaşlarıyla güzel zaman geçiriyordu. Buradaki arkadaşlarına başından geçenleri anlattı. Hepsi çok üzüldüler ve burada böyle şeyler yaşamazsın diye teselli ettiler onu.