Η ιστορία μας ξεκίνησε από τον πίνακα του Kandinsky ¨"Μαλακό-Σκληρό" και δημιουργήθηκε από εμάς τα παιδιά. Στον πίνακά του είδαμε ένα μεγάλο μάτι, ένα στόχο για βελάκια αλλά και τον Πύργο του Άιφελ. Είδαμε καράβια με πολύχρωμα πανιά να ταξιδεύουν σε θάλασσες και στεριές, χρωματιστά μπαλόνια σε σχήμα τριγώνου και κύκλου να κρέμονται από κατάρτια και ανθρώπους με μαύρα μουστάκια αλλά  και πλατιά χαμόγελα. 

        Είδαμε και τα τρία μαύρα μικρά τριγωνάκια. Ήταν ένα δεντράκι χωρίς φύλλα!          

             Και κάπως έτσι ξεκίνησε το ταξίδι μας.....

 στόχος

 καραβάκι

 πολύχρωμα 

                  πανιά

δέντρο

 χωρίς 

φύλλα

μάτι

         μουστάκια

πολύχρωμες κορδέλες

μπαλόνια 

 χαμόγελα

    Μια φορά και χίλιους καιρούς....

στο δάσος του Υμηττού στο Χολαργό, ζούσε ένα δεντράκι που ήταν πολύ στεναχωρημένο. 

Έκλαιγε καθημερινά, επειδή δεν είχε καθόλου φύλλα..... αλλά και φίλους.

το ρώτησε ένα καραβάκι που ήρθε κοντά του.

"Γιατί κλαις μικρό μου δεντράκι;

Γιατί είσαι  τόσο στεναχωρημένο;"

"Νιώθω τόσο  μόνος !!!

Οι φίλοι μου τα δέντρα κάηκαν όλα σε μια πυρκαγιά....¨"

"Μη στεναχωριέσαι.

 Θα δω πώς μπορώ  να σε βοηθήσω" !!! 

          του είπε τότε το καραβάκι....

...και άρχισε να σκέφτεται τρόπους, για να κάνει το δεντράκι να μη στεναχωριέται άλλο πια.

Το καραβάκι αποφάσισε αμέσως,  να ζητήσει βοήθεια από τους φίλους του στην Κύθνο.

Ξεκίνησε  λοιπόν, το μακρινό ταξίδι του.

Ο πρώτος φίλος που συνάντησε το καραβάκι,

ήταν ο Πύργος του Άιφελ.  

"Πώς μπορώ να σε βοηθήσω μικρό μου καραβάκι"; 

¨" Άιφελ, χρειάζομαι τη βοήθειά σου" !!!

          τον ρώτησε ο Άιφελ 

απάντησε ο Άιφελ.

"Θα ήθελα να κάνω το μικρό δεντράκι χαρούμενο" !

" Πόσο θα ήθελα να σε βοηθήσω φίλε μου καραβάκι! Δεν μπορώ όμως καθόλου να κουνηθώ από τη θέση μου..."

Ο Πύργος τότε, τεντώνοντας τον ψηλό του λαιμό  κοίταξε  πάνω από τη θάλασσα της Κύθνου και είδε, πως το δεντράκι στο Χολαργό έκλαιγε, δυστυχώς,  ακόμη.

Το καραβάκι, επειδή ο 'Αιφελ δεν μπόρεσε να το βοηθήσει πολύ, φώναξε ξαφνικά...

"Τα  π α ι δ ι ά!!!!

Αυτά έχουν πάντα καλές ιδέες και θα μπορέσουν να με βοηθήσουν να κάνουμε μαζί το μικρό δεντράκι να μη στεναχωριέται άλλο πια" !!!!

    Τα παιδιά της Κύθνου, ο Κώστας, η Ιφιγένεια, η Λυδία, ο Σταύρος, και ο Αναστάσης, ενθουσιάστηκαν με την ιδέα που είχε το μικρό καραβάκι και αποφάσισαν να συνεργαστούν.         

    Παίρνοντας μαζί τους ποτιστήρια, φτυάρια, μπόλικο χώμα, λίπασμα και πολλά δέντρα για να φυτέψουν, ξεκίνησαν να επισκεφθούν το δεντράκι...

...και ταξιδεύοντας στη θάλασσα, αφήνοντας πίσω τους την Κύθνο,  τα παιδιά έφτασαν στο Χολαργό, βρήκαν το μικρό δεντράκι και αποφάσισαν να το κάνουν  χαρούμενο. 

Τα παιδιά, άρχισαν να φυτεύουν πολλά δένδρα και λουλούδια.  

Με τα σκαλιστήρια τους ξεκίνησαν να σκάβουν, έβαλαν καινούριο χώμα και στο τέλος με τα ποτιστήρια τους πότισαν με μπόλικο νερό τα νέα τους φυτά. 

Ένιωσαν  πολύ περήφανα  που έκαναν

           δ ε ν τ ρ ο φ ύ τ ε  υ σ η!

Έφτιαξαν και φωλιές για να έρθουν κοντά τους και οι φίλοι των δέντρων, τα πουλιά.

Έγραψαν και  ταμπέλες με κανόνες για την προστασία των δέντρων.

Μην καίτε τα δάση!

Κάνετε ανακύκλωση χαρτιού!

Μην  πετάτε 

σκουπίδια!

Τα παιδιά, αφού έφτιαξαν τις ταμπέλες, τις κρέμασαν στα δέντρα. Με χρωματιστές κορδέλες έφτιαξαν πολύχρωμες "ασπίδες," για την προστασία των δένδρων.

Όλη η ομάδα αποφάσισε, πως θα ήταν καλή ιδέα να φροντίζουν τα δέντρα και να τα ποτίζουν καθημερινά για να μεγαλώσουν γρήγορα! 

Επίσης, τα παιδιά έφτιαξαν και χρυσές κορώνες για κάθε δέντρο.  Ήθελαν να λάμπουν από μακριά, ώστε όλος ο κόσμος να τα προσέχει περισσότερο.