Ali A.

Büyükçiğli İLKOKULU

4/C sınıfı

Büyük mü büyük bir ormanda yaşayan binbir çeşit ağaç varmış.  Bu ağaçlardan bazılarının yaprakları sonbahar mevsimi geldiğinde sararır ve sonbahar rüzgarın esmesi ile birer birer düşerlermiş. Bazıları ise yeşil kalır ve yaprakları dökülmezmiş.  

Bu durum çınar ağacının dikkatini çekermiş.  Yaprakların sararıp dökülmesine çok üzülürmüş.  Bir gün yine  sonbahar rüzgarı   hızlı hızlı esmeye başlamış.

Dev çınar ağacının sararan yaprakları dökülmeye başlamış. Çınar ağacı bu duruma çok üzülmüş.  Sonbahar rüzgarı çınar ağacının üzüldüğünü  fark edince onun yanında esmez olmuş.

Çınar ağacının yaprakları hiç dökülmemiş. Çınar Ağacı bu duruma çok sevinmiş.  Günler günleri kovalamış.  ilkbahar mevsimi gelmiş.

Rümeysa T.

Büyükçiğli İlkokulu

4/C sınıfı

İlkbahar mevsiminin gelişi ile doğada canlılar başlamış.  Bu durumun izleyen çınar ağacı etrafındaki ağaçların canlanıp  neşe içinde ilkbaharı   karşıladıklarını izlemiş .Bütün ağaçlar  rengarenk çiçekler açmaya ,yeşil yapraklarını çıkarmaya başlamışlar.

Çok güzel görünüyorlarmış. Adeta doğada yeniden canlanmaya başlamış.  Tazecik filizler,  mis kokan çiçekler adeta birbirleriyle yarışıyorlarmış.  Bu canlanmayı  dikkatle  izleyen çınar ağacı üzgün ve  mutsuzmuş.  

 Kendisinde  hiç bir canlılık yokmuş. Kurumuş sararmış  yapraklarıyla ,cansız görüntüsü ile öylece kalakalmış.

 Çınar ağacı da tazecik  yapraklarının ,mis kokan çiçeklerinin, uzayan filizlerinin olmasını istemiş.  Sonunda , kış gelince yapraklarının dökülmesinin çok kötü olmadığını anlamış.  O yazı üzgün ve mutsuz  geçirmiş.

Mert K.

Büyükçiğli İlkokulu

4/C

Arkadaşları Çınar ağacına “Neden mutsuzsun ? “ diye sormuşlar.  Çınar ağacı” Benim neden sizler gibi yeşil yaprakların çıkmadı “ demiş. Arkadaşları  şöyle cevap vermiş.” Sen eski yapraklarını dökmediğin  için yeni taze yaprakları çıkmadı.

Bu yüzden de eski yaprakların dallarında kaldı” demişler.  Eskiden bu çınar ağacının gölgesinde altında piknik yapan insanlar olurmuş.  Ancak yaprakları çıkmadığından beri kimse yanına uğramaz olmuş.  

Yine bir gece yaprakları tekrardan çıkar  yeşil  olurum ümidiyle gece gözlerini uykuya kapamış. Rüyasında yemyeşil dallarını gördükçe o kadar mutlu oluyormuş ki…

Ancak sabah olduğunda gözlerini insan sesleri duyarak ve bir sürü iş makinaları görerek açmış ne olduğunu anlamaya çalışıyormuş.  Konuşulanları korku ve endişe içinde dinliyormuş .

Doğal A.

Büyükçiğli İlkokulu

Çiğli /İZMİR

Oradaki insanlar bu ağacın yaprakları çok soluk demişler. Ağaç tabi buna çok üzülmüş.  İnsanlar konuşmaya devam etmişler . “Bu ağaç kışın yapraklarını kesin dökmeli aksi takdirde bu ağaç kesilir” demişler.

Bu sözleri duyan ağaç korkup ağlamaya başlamış.  Arkadaşları da tabi ki bu duruma çok üzülmüşler.  Fakat ellerinden bir şey gelmemiş.

Tam bir hafta geçmiş. Çınar  ağacı  bir hafta  hiç konuşmamış ve  sonra birden patlamış ” 

Of hepsi benim suçum.

Yapraklarımın kesin dökülmesi gerekir”  demiş.  Arkadaşları “ Sıkma canını artık rüzgar seni görmüyor olabilir ama  biz  ona söyleriz” demişler. Çınar ağacı :

Ezgi K.

Büyükçiğli İlkokulu 

Çiğli/İZMİR

"O benim önümden bile geçmeye tenezzül edemezken, nasıl onu yapraklarımı dökmeye ikna edeceksiniz ki? Diye sormuş. Arkadaşları da "Sen sıkma canını, biz bir yolunu buluruz. Denemekten zarar gelmez." demişler. Çınar ağacı çok sevinmiş, içi kıpır kıpır olmuş. Bir gün yeşil yapraklarının olması umudu onu çok heyecanlandırmış

O gece gözüne uyku girmemiş. Günün ilk ışıklarıyla tüm ağaçlar uyanmış. Koca Çınar sabırsızlanıyormuş. "Sonbahar rüzgarı neredeyse gelir, umarım arkadaşlarım onu ikna etmeyi başarır" diye söyleniyormuş. 

Çınar ağacı ve arkadaşları akşama kadar beklemiş. Ancak sonbahar rüzgarı gelmemiş. Yalnızca ufak tefek küçük esintiler yanlarından geçip gitmiş. 

Çınar ağacının ufacık ümidi de bitmiş tükenmiş. Arkadaşları da onun bu haline üzülmüşler ama ne çare hiçbirşey yapamamışlar. Artık gecenin bir vakti olmuş. Bütün ağaçlar,kuşlar,çiçekler ve bütün orman çoktan uykuya dalmış. Sadece çınar ağacı uyumuyor, sürekli ağlıyormuş. Zavallı ağaç hıçkıra hıçkıra kendi kendine konuşmaya başlamış.

Gösteriş merakım, beğenilme hevesim başıma neler açtı. Halbuki yaprak dökmem, çıplak bir ağaç olup, yeni yapraklar açmam doğa ananın bir işleyişiydi. Rüzgar arkadaşımı da kaybettim. Artık hiç gelmeyecek. Ben de artık gözlerimi uzun süre açmayacak derin bir uykuya dalacağım. Bu acıya ancak böyle katlanabilirim" demiş ve ağlayarak gözlerini kapamış.

Çınar ağacının arkasında onu dinleyen sonbahar rüzgarı, tüm dediklerini duymuş ve çok üzülmüş. Birbirlerine ne kadar çok ihtiyaçları olduğunu anlamış ve güçlü bir şekilde Çınar ağacının etrafında dolanmış durmuş. Çınar ağacı bir zaman sonra uyanmış ve gördüklerine inanamamış. 

Yemyeşil şahane taze yaprakları dallarında ışıldıyor, eteklerinde insanlar güle oynaya piknik yapıp gölgesinde serinliyormuş. Çınar ağacı yapraklarını hışırdatarak sevinçten bağırmış. "Teşekkürler! Teşekkürler canım sonbahar rüzgarı ! İşte yine yemyeşilim! Seneye seni tam burada bekliyor olacağım. Beni unutma !"...

        -SON-