Zengin bir ailenin tek çocuğu olan Emre, yaramaz ve vurdumduymaz bir çocuktu. Hiçbir şeyin kıymetini bilmezdi. Anne ve babası Emre ‘yi en çok suyu israf etmeme konusunda uyarırlardı. Emre hiç aldırmaz; dişlerini fırçalarken, banyo yaparken suyu çok fazla kullanırdı ve içinden suların kesinlikle tükenmeyeceğini düşünürdü. 

     Emre, the only child of a wealthy family, was a naughty and callous child. He didn't know the value of anything. His parents used to warn Emre not to waste water the most. Emre doesn't care at all; He used too much water while brushing his teeth and bathing, and he thought that water would never run out of it.

        Emre’nin babası bilim adamı, annesi ise öğretmendi. Babası bir zaman makinesi icat etmişti. Fakat daha bitirmediği için kimsenin görmesini istemiyordu. Bir gün Emre babasının çalışma odasına girdi ve zaman makinesini gördü. Çok merak ettiği için, içine girdi. İlk gördüğü kırmızı düğmeye bastığında zaman kapsülünde “2050” yılı yazdığını gördü. Geleceğe yolculuk yaptığı için çok sevinmişti. Fakat onun nelerin beklediğini bilmiyordu! Emre zaman kapsülünden dışarı çıktı. Etrafına bakınca çok şaşırdı. 

       Az ileride her zaman oynadığı parkı gördü ve oraya vardığında yemyeşil ağaçların kuruduğunu ve çiçeklerin olmadığını gördü. Çeşmeden ise bir damla su akmıyordu. Hemen evine koştu. Çok susamıştı ve annesinden bir bardak su istedi. Annesi:

-Oğlum, çok az içebilirsin, suyumuz tükenebilir. Emre içtiği suyu çok az buldu ve annesine şöyle dedi:

-Anne neden bana çok az su verdin? Annesi:

-Oğlum, Dünyadaki bütün tatlı su kaynakları tükenmek üzere, bu yüzden kalan suları çok az kullanmaya mecburuz. Emre:

 -“Neden böyle oldu anne?” dedi. Annesi:

-“Oğlum yıllar önce bilinçsizce ve duyarsızca israf edilen su tükendi. Şimdi ise bir damla suya hasretiz.”dedi. 

      Emre yapmış olduğu su israfından dolayı çok pişmandı. Bir an önce kendi zamanına dönmek istiyordu. Döndüğü zaman suyu bilinçli bir şekilde kullanacağına, israf etmeyeceğine söz verdi.