Duru Nisa KARATAŞ

İyi Okumalar :)

YARAMAZ   LEYLEK

Zamanın birinde bir leylek ailesi varmış. Bu leylek ailesi birbirinden hiç ayrılmazmış. Bu ailenin bir de yaramaz mı yaramaz bir çocuğu varmış. Bu çocuk halinden hiç memnun olmaz sürekli şikayet eder tek başına uzaklara gitmek istermiş.

Yine bir gün bu leyleği arkadaşları oynamak için ormana çağırmış. Leylek anne ve babasından izin istemiş ama onlar tehlikeli olabileceği için izin vermemiş. Ve üstelik orman onlara çok uzakmış.

Ama bu Yaramaz Leylek artık çok sıkılmış ve evden kaçmaya karar vermiş. Bu kaçmayı fırsat bilip, ormana arkadaşlarıyla oynamaya gitmiş. Akşam olmuş üstelik orman akşamları daha tehlikeli hale gelirmiş. Leylek çok korkmuş ve eve dönmeye karar vermiş. Tam o sırada bir ses duymuş ve o sese doğru yönelmiş.

 Tam o sırada eyvah! Leyleği avcılar yakalamış. Yaramaz Leylek kendini kurtarmaya çalışmış ama nafile çok zayıf ve güçsüz kalmış. Leylek çok korkmaya başlamış, anne ve babasını çok özlüyormuş.

Anne ve babası eve geldiğinde Yaramaz Leyleğin evde olmadığını fark etmişler ve aramaya başlamışlar. Sonra akıllarına ormana gitmek için izin aldığı gelmiş ve hemen ormana gitmişler. Ormanda Leyleğin tüyünden bir parça bulmuşlar ve kokusundan takip ederek Leyleği götürdükleri yeri bulmuşlar. Leylek avcının elinde perişan halde duruyormuş. Bunun üzerine baba leylek yerde duran çürük elmaları avcının kafasına atmaya başlamış.

Avcı o sinirle Yaramaz Leyleği avcunun içinden kaçırıvermiş. Yaramaz Leylek hemen annesinin kucağına doğru uçmuş.

Anne ve Yaramaz Leylek beraber eve gitmişler ama baba leylek onlarla beraber gelememiş. Bir kaç dakika sonra kapı çalmış ve baba leylek de eve gelmiş. Yaramaz Leylek babasını görünce ağlayıp ona sarılmış ve demiş ki;

- "Anneciğim, babacığım sizi dinlememekle hata ettim. Lütfen beni affedin bir daha yapmayacağım" demiş.

Anne ve babası da ona;

- "Madem öyle hatanı anladın biz de seni affediyoruz. Bir kere kurtardık ama bir daha yapamayabiliriz" demişler ve böylece barışmışlar.