Masal Atölyem

       eTwinning Projesi 

                 MENTÖR ÖĞRETMENLER

Evvel zaman içinde, her yer çamur içinde...

Ben deveye çıktım; sen tepeye çıktın. Tepede taş var; yerde ataş var. Okulda sıra var; pazarda pırasa var. Eğer istersen her zaman şans var. Pırasa yere düştü; başıma taş düştü. Masalımızın kahramanı tavşanın eline bir şans daha düştü.

annem beşiği sallarken, dedem uyumak üzereyken, ninem süt içerken dışarıdan bir ses geldi. Çıttt dedi, kedi kovaları devirdi. Kovalar su dolu, içimiz sevgi dolu. Tavşan camdan göründü, kıkır kıkır güldü. Hopladı, zıpladı içeriye daldı.

Tavşan zıpladı gökyüzüne,aldı turuncu havucu hop diye

.Haydi gidelim tepeye,ejderhayı görmeye. Alev püskürttü ejdarha,tavşan söndürdü havuçla. Sonra aşağıya döndüm,pireyle deve gördüm.Pire berber olmuştu,deve tellal olmuştu.Karşıma çıktı bir saray,sandım ki padişah var.Padişahın tahtında oturuyormuş tavşan.

Padişah olmuş tavşan; çok yakışmış ona bu şan. 

Develeri görünce, atlamış birden tahttan.  Hoplaya zıplaya hop hop; develer oynuyor top. Topum suya düştü; suyumu inek içti. İnek kaçtı dağlara; tavşan  uçtu bulutlara. Bulutlarda bir pazar; pazarda bir sepet var.

Sepetimin içinde  türlü türlü yemiş var.

Sepetimdeki yemişleri yedim. Bir arpa boyu yol gittim. 

Oturdum bir ağacın altına,

elma düştü başıma..Ah başım ,vah başım

derken...Akşam oldu erkenden.

Elmayı koydum heybeme,bindim kelebeğin tepesine

Dedim ki ona :

”Götür beni padişahımızın sarayına ,

hayalini gerçekleştirecek sırrı vereceğim zıp zıp tavşana”

Saraya vardım akşam, tuttu beni bir tavşan.

Havuçların diyar ında sırra erdi tavşan.

Hop hop zıplama tavşan, sana bir haberim var.

Şu dağların ardında, hayvanların diyarında

Uçan kuşla yarışan, bazen aklı karışan

Çalı dibine sinmiş, var çift bir koca kulak.

Şirin mi şirin, tatlı mı tatlı...

Aldım haberi vardım dağın ardına,Bir de ne göreyim yeşillerin arasına,

Gülücükler saçar çevresine altın saçlı bir kızçe,

Küçük dostum gelsene, dans edelim seninle,

Bir şöyle bir böyle…

Aldım kızçeyi, topladım heybeyi,

Götürdüm zıp zıp...

Az gittim uz gittim, dere tepe düz gittim,

Vardım mutsuzlar diyarına,

Saçtım gülücükleri etrafıma,

Herkes aldı düşeni payına...

Bir varmış,bir yokmuş,payımıza düşen çokmuş,

Masal masal içinde,hayal hayat içinde,

Kediler konuşurken,tavşanlar uçarken,

Mucizeler olurken,çocuklar oynarken,

Masal nedir öğrenmiş,yazmış,çizmiş,eğlenmiş…

Az gitmiş,uz gitmiş,bir arpa boyu yol gitmiş.

Bir kuş gelmiş yanlarına,almış onları kanadına,

Götürmüş sevgi diyarına.

Mutluluk saçılmış her yana...

Sevgi diyarında mutluluk çokmuş, 

Bunu bilmeyen yokmuş.

      Atlar kanatlanmış, bulutlar ağlamış, 

dev yatağından düşmüş,  Yıldızlar gülmüş, kuşlar okuldan dönmüş,

 çiçekler mutluluktan açmış,

havuç suya düşmüş,Tavşan sudan içmiş

Masal Atölyesi ekibi 

herkese mutluluk saçmış,bu tekerleme de burada bitmiş,

Derken...

      Çok uzaklarda rengarenk çiçeklerin sevgiyle açtığı, her yerin yemyeşil olduğu ,tüm hayvanların neşe içinde oynayıp yaşadığı güzel bir orman varmış.Bu ormanda bir Tavşan Ailesi yaşarmış.Bu ailenin Uzun Kulak adında sevimli mi sevimli çok şeker bir yavrusu varmış.Uzun Kulak ve ailesinin evi , şırıl şırıl akan bir derenin hemen üzerinde; çiçeklerle dolu tepede bulunan bir çınar ağacının kovuğundaymış. Uzun Kulak 'ta ormandaki diğer arkadaşları gibi okula gidermiş. 

  Okuldan sonra arkadaşlarıyla oyun oynamayı,havuç toplamayı ve yemeyi çok severmiş.Bir ilkbahar günü okul çıkışında Uzun Kulak ve arkadaşları Tarçın ,Yumi ve Pufi havuçlu kek yiyip ,havuç suyu içmek için Uzun Kulak'ın evinde toplanmışlar.Mis gibi havuçlu kek kokusu kokusu eşliğinde oyunlarını oynamışlar. Anne tavşan Pofuduk Hanım :

-Haydi bakalım ,gidin de 

havuç bahçesinden taze

 havuç toplayın.Size 

havuç suyu yapayım demiş.

 Uzun Kulak ve arkadaşları

 heyecanla bahçeye doğru

  koşmuşlar.

    Bahçede havuç toplamaya 

başlayan Uzun Kulak ve 

arkadaşları bahçede bir

 kolye bulmuşlar.Bu

 kolyeyi boynuna takan

 Uzun Kulak kendini

 bir baloncuğun içinde

 bulmuş.Yükselmiş yükselmiş..Bulutların pamuk  şekerden,ırmakların çikolatadan,çiçeklerin çeşit çeşit şekerlemeden olduğu bir yere gelmiş.Orada bir kirpi ile karşılaşmış.Kirpi çok üzgün görünüyormuş.Uzun Kulak böyle güzel bir yerde neden üzgün olduğunu anlayamamış.Küçük kirpi Kiki kaybetmeyi hiç sevmezmiş.Bu yüzden arkadaşlarıyla oynarken hep hile yaparmış.

   Kiki'nin bu huyundan dolayı kimse onunla oynamak istemezmiş. Uzun Kulak,Kiki ve arkadaşlarını yakından tanımaya karar vermiş.Ama önce bu güzel yeri tanımak ve keşfetmek istiyormuş.Başlamış gezmeye.Bir yandan gezerken bir yandan da çiçeklerin yapraklarını koparıp ağzına atıyormuş.Artık akşam olmaya başlamış ve Uzun 

Kulak çok yorulmuş.

Kalacak bir yere ihtiyacı

 varmış.Aklına hemen

 küçük kirpi gelmiş.

  Uzun Kulak,Kiki'nin yanına gitmiş ve nerede kalabileceğini sormuş.Küçük kirpi yakında bir ağacı işaret ederek :

 -Şurası benim evim benim yanımda kalabilirsin, demiş.

 Uzun Kulak:

-Çok teşekkür ederim.Çok yorulmuştum.Sayende bir  evim oldu,demiş,neşeyle.Birlikte Kiki'nin evine gitmişler.

    Kiki'nin üzgün hali Uzun Kulağı da üzmüş.Böylesine sevimli ve paylaşımcı bir kirpinin ,oyunlarda neden hile yapmaya çalıştığını anlayamamış.

     Tüm gece bir sağa dönmüş, bir sola dönmüş. Küçük kirpiye, bu davranışının kötü bir şey olduğunu anlatmayı ve arkadaşlarının onu affetmesi tekrar onunla

 oyun oynaması için neler 

yapabileceğini düşünmüş ,

durmuş.

        Uzun Kulak ertesi gün kirpiye kahvaltıdan önce şöyle demiş:

-Kiki kardeş,ormanın yeni kralı ormanda eğlence düzenleyecekmiş.Orada çeşit çeşit birbirinden lezzetli yiyecekler olacakmış.Aman karnını doyurma!Yoksa bir şey yiyemezsin,demiş.Kirpi,Uzun Kulak'ın söylediklerine inanmış.Akşama kadar hiç bir şey yememiş.Eğlencedeki yiyeceklerin hayalini kura kura akşamı etmiş.Çok acıkmış.Uzun Kulak'a,"Haydi gidelim." demiş.

Beraber kirpinin

 yuvasındançıkmışlar.

Az gitmişler,uz gitmişler.

Dere tepe düz gitmişler.

Sonunda ormana varmışlar.

Kirpi çok şaşırmış.Çünkü 

ortada ne eğlence varmış 

ne ziyafet..Kirpi açlıktan 

bitkin bir vaziyette sebebini 

sormuş.Uzun Kulak,

"Sen de arkadaşlarına 

oyunlar edip onları üzüyordun.Hilenin ne kadar kötü bir şey olduğunu anlamışsındır."demiş.Kiki:

-Ama ben onları eğlendirmek istemiştim.Uzun Kulak,eğlence için de olsa yalan söylemenin ne kadar kötü bir davranış olduğunu söylemiş.Kiki yaptığı hatayı anlamış.Uzun Kulak  ona bunu öğrettiği için çok mutlu olmuş.Sonra ona veda edip yola koyulmuş.

    Bir an önce annesinin ve arkadaşlarının yanına gitmek istiyormuş.Ama gitmeden önce bu güzel yerden annesine ve arkadaşlarına birşeyler götürmek istiyormuş.Etrafa bakınırken bir de ne görsün! Şekerden havuçların olduğu kocaman bir bahçe... Hemen şeker havuçlardan hızlı hızlı toplamaya başlaşlamış. O kadar heyecanlanmış ki bahçenin sahibi sincabın onu izlediğini fark etmemiş bile. Bir müddet

 sonra sincap Uzun Kulak'ın 

karşısına dikilivermiş. Uzun

 Kulak utanarak  sincaptan

 gözlerini kaçırmış.

   Uzun Kulak ,normalde hiç böyle şeyler yapmadığı için kendini çok kötü hissetmiş. Ve :

-Ben sizden çok özür diliyorum . Sizden izin istemem gerekirdi ,demiş . Sincap:

-Dürüst olman ve hatanı anlaman çok güzel bir davranış. İstediğin kadar şeker havuç toplayabilirsin demiş. 

   Uzun Kulak ,sincaba teşekkür etmiş ve oradan ayrılmış.Annesi ve arkadaşlarına anlatacağı o kadar çok şey varmış ki ,bir an önce evine gitmek 

istiyormuş.Ama bir sorun daha

 varmış.O muhteşem güzellikteki 

gizemli yere gelmesini sağlayan

 kolyesi boynunda değilmiş.

    Uzun Kulak bir an paniğe kapılmış.Ne yapacağını bilememiş.Bir süre sonra kendine gelen Uzun Kulak kolyesini nerede kaybettiğini düşünmeye başlamış ve  yola koyulmuş.Bir sağa bir sola telaşla bakarken karşısına birden bir kaplumbağa çıkmış.Uzun Kulak:

-Merhaba,buralarda bir kolye gördünüz mü? diye sormuş.Kaplumbağa:

-Merhaba,bir kolyeye rastlamadım.Kolyeniz nasıl bir şeydi,tarif eder misiniz?

Uzun Kulak:

-Çok güzel mavi parlak  taşlı

 bir kolyeydi.Benim için çok 

önemli bir kolyeydi,demiş.