İÇİNDEKİLER

Ekotim Kahramanlarımız............................................................................................... 3

Fadime ENGİNER'in Takımı -Ardeşen Cumhuriyet İlkokulu............................ 4-5

Ayşenur BAYRAKTAR'ın Takımı- Ambarlık İlkokulu/Rize................................... 6-7

Engin BAYRAKTAR'ın Takımı-Karasu İlkokulu/Rize.............................................. 8-9

Seher SAYIN'ın Takımı- TOBB İlkokulu/Rize........................................................ 10-11

Fadime KARAASLAN'ın Takımı-TOBB İlkokulu/Rize........................................... 12-13

Nagihan SÜMENOĞLU'nun Takımı-Fıçıcılar İlkokulu.............................................. 14-15

Muhammet KÜÇÜK'ün Takımı- Hüseyin Sarıoğlu İlkokulu-Pazar/Rize.......... 16-17

Canan SARIKAYA'nın Takımı- Hasan Yılmaz İlkokulu-Çayeli/Rize.................... 18-19

Burcu ÜNLÜ'nün Takımı- Ambarlık İlkokulu/Rize.................................................. 20-21

Xanim HUSEYNOVA'nın Takımı Xizi, Gilazi Qesebesi Tam Orta Mektebi...... 22-23

Arzu DALTABAN'ın Takımı- Hasan Yılmaz İlkokulu-Çayeli/Rize...................... 24-25

      Rengarenk çiçeklerin açtığı, yemyeşil ağaçların rüzgarla dans ettiği güzel bir orman varmış. Bu ormanın yakınlarında kıvrılarak akan masmavi bir dere varmış. Derenin hemen yanında, şirin bir kasabada doğa ile iç içe mutlu insanlar yaşarmış. Her renkten olan evler, sanki doğayla uyum içindeymiş. Bu şirin evlerden birinde Rüzgar adında bir çocuk yaşarmış.

     Rüzgar, ailesiyle birlikte tek katlı, bahçesi olan şirin bir evde yaşarmış. Bahçelerinde birbirinden güzel meyve ağaçları varmış. Sabahın ilk ışıklarıyla çilli horoz öter, kuşlar da ona eşlik edermiş. Tekir ile Karabaş gün boyu oynar, birbirleriyle iyi anlaşırlarmış. Evin biraz ilerisinde akan derenin sesi rahatlıkla duyulurmuş. Rüzgar'ın ailesi su ihtiyacını bahçelerindeki kuyudan karşılarmış.

    Fakat Rüzgar bu güzel çevrenin temizliğine hiç önem vermezmiş. Elindeki çöpleri yere atar, çevresine zarar verirmiş. Toprak, hava ve su kirlenmeye başlamış. Ormanda yaşayan hayvanlar, nehirde yüzen balıklar, kuşlar, kelebekler, topraktaki canlılar, ağaçlar, çiçekler kısacası doğadaki tüm canlılar gittikçe artan bu kirlilikten dolayı zarar görmeye başlamış. Eskiden her çeşit bitkinin yetiştiği bu yerde artık çiçekler açmaz, kuşlar göç etmez olmuş.. Doğa yavaş yavaş solmaya başlamış.

   Doğanın bu durumunu gören herkes çok şaşkınmış. Rüzgar'ın arkadaşları bu duruma bir anlam veremiyor, Rüzgar'ın neden böyle davrandığını anlayamıyorlarmış. Artık Rüzgar ile oyun da oynamak istemiyorlarmış. Fakat Rüzgar tüm bu olanların farkında bile değilmiş; hala çevreye zarar vermeye devam ediyor, bahçelerinde kırılmadık fidan, koparılmadık çiçek bırakmıyormuş. Bulutlar, gökyüzü, güneş, ağaçlar, çimenler, çiçekler, kuşlar, böcekler kısacası tüm doğa adeta yastaymış. 

  Buna artık bir çözüm bulunmalıymış ama nasıl ?

   Yine günlerden bir gün Rüzgar, ne küçücük fidanları ne de yemyeşil ağaçları umursamadan saatlerce oyun oynamış. Akşam olduğunda o kadar yorulmuş ki hemen odasına gidip yatağına yatmış. Uykuya daldığında rüyasında on bir tane süper kahraman belirmiş. Bu kahramanlar doğanın ve çevrenin koruyucuları Ekotim Hahramanları'ymış. Rüzgar bir taraftan  şaşkınlık ve hayranlıkla onlara bakıyor , diğer taraftan ne diyeceğini bir türlü bulamıyormuş.  

Bir gece rüyasında, tam 11 tane süper kahramanın odasında olduğunu görmüş.

      Kiminin pelerini, kiminin kanatları, kiminin sihirli bir değneği, kiminin de çok güçlü bir vücudu varmış. 11 Ekotim Kahramanı da ışıl ışıl parlıyormuş. Bu ışıltı Rüzgar'ın gözlerini kamaştırıyormuş. Her biriyle konuşmak için can atıyormuş. Tam bunu düşünürken kahramanlardan bir tanesi Rüzgar'ın yanına gelmiş.

:'Merhaba Rüzgar, ben Ekotim Kahramanlarından Doğayı Kurtaran Adam. Nerede bir kurumuş toprak görsem hemen oraya gider, sihirli değneğimle  su damlalarımı bırakırım.  Toprak, çiçekler, ağaçlar benimle yeniden canlanır.' demiş.

    Doğayı Kurtaran Adam  bunu söyledikten sonra Rüzgar aniden uykusundan uyanmış. Hala geceymiş ve odası çok karanlıkmış. Pencereye yönelmiş ve kasabaya doğru bakmış. Her yer çöp dolu, her yer pislik içindeymiş. Ay bile daha az parlıyor, yıldızlar ise sanki küsmüş. Ağaçlar hüzünlü, çiçekler solmuş. Gece sesleri ile etrafı canlandıran cır cır böcekleri bile bu çöp dolu kasabayı terk edip gitmiş. Kasaba gece daha bir hüzünlü gözüküyormuş.