1. Takım olarak " MİSAFİRPERVERLİK " temalı öyküyü resimlendirdik.

      Kanarya Mahallesi adında bir mahalle varmış. Bu mahallenin evlerinin cıvıl cıvıl sokakları varmış. Bu mahallede çok iyi insanlar huzurlu ve mutlu bir hayat yaşarmış. Evleri hep birbirlerine açıkmış. Kapılarını hiç kimse kilitlemez herkes birbirlerine çok güvenirmiş. Bu kadar güzelliklere rağmen bir de Hacer isminde çok kötü bir kadın yaşarmış. Bu kadın kimseyi sevmezmiş ve içi karanlık doluymuş. Hatta mahalleye ilk taşındığında hemen evinin rengini siyah renge boyatmış. Bu kadın aynı zamanda çok zenginmiş zenginliği ile herkese hava atmaya bayılıyormuş. Bu mahallenin çocukları çok sevgi doluymuş. Mahalleye yeni biri gelse hemen aralarına alır oyun oynamaya başlarlarmış.

Hacer adındaki kadının da bir çocuğu varmış. Bu çocuğun adı Asya’ymış. Fakat Hacer Hanım kızının mahallenin çocuklarıyla oynamasına izin vermiyor onu çocuklarla oynamaması için sıkı sıkı tembihliyormuş.  Asya ise annesine hiç benzemiyormuş. Arkadaşlarını çok seviyor, onlarla annesinden gizli gizli vakit geçirmeye çalışıyormuş.

Asya aynı zamanda annesi gibi zenginliğiyle böbürlenmiyormuş. Arkadaşlarına eşit davranıyor ve hepsini eşit seviyormuş. Bir gün Hacer Hanım kızının mahalledeki çocuklarla parkta oyun oynadığını görmüş. İçini bir sinir kaplamış. Kızgın bir ifadeyle çocuklara bakmış. Tam o sırada Asya gelmiş. Asya, belli etmese bile içten içe çok korkuyormuş.

Hacer Hanım çocuklara yaklaşmış ve onlara bağırıp çağırmaya başlamış. O kadar çok bağırıyormuş ki Kanarya Mahallesi ayağa kalkmış. Mahalle çabucak parka koşmuş, anneler çocuklarını almış.

Mahallenin çocukları Hacer Hanım’ın bağırmasından korktuğu için annelerine sarılıp ağlamaya başlamışlar.Tabii ki o sırada Asya annesinin yaptığından çok utanmış, sanki o anda yerin dibine girmiş gibi hissetmiş. Hacer Hanım ise yaptığı hareketle gurur duyuyormuş. Mahalle halkı ne kadar iyi niyetli olsa da çocuklarına böyle bir şey yapılmasına göz yumamazmış. O sırada Hacer Hanım bir özür bile dilemeden çekip gitmiş. Giderken yanına Asya’yı da almış ve evine doğru yürümeye başlamış.

Eve geldiklerinde Asya annesine çok kızmış ve onu uyarmış. Annesi Asya’ya tabi ki aldırış etmemiş. Hacer Hanım o gece rüyasında kendisinin kör bir kuyuya atıldığını görmüş. Hacer Hanım rüyadan kan ter içinde uyanmış.Yataktan kalkıp bir bardak su içmiş ve tekrar yatmış. Hacer Hanım o gece bir türlü uyumayı becerememiş. Sabah Asya kalktığında kahvaltısını yapıp annesine görünmeden sessizce dışarı çıkmış.  

Asya evinden üzüntülü bir şekilde uzaklaşırken; neden benim annem de arkadaşlarımın annesi gibi güler yüzlü, iyilik sever ve misafirperver değil diye düşünmüş. Bu düşünceler Asya’yı   çok mutsuz etmiş. Birileriyle dertleşme ihtiyacı hissetmiş.  En iyi arkadaşı Zeynep’in  evine gitmeye karar vermiş.

Zili çalmış. Kapıyı Zeynep’in annesi Meryem teyze güler yüzlü bir şekilde açmış ve onu içeri almış. Meryem teyze çok misafirpervermiş, Asya’nın başını okşayarak – Asya kızım kahvaltı yapıyoruz hadi gel beraber yapalım sonra Zeynep ile oynarsınız demiş. O sırada Hacer Hanım uyanmış. Evin içinde Asya’yı aramış.Asya’yı evde bulamayan Hacer Hanım telaşlanmış. Dışarı çıkıp Asya’yı aramaya başlamış.Ama Asya’dan bir iz bulamış. Üzüntüsünden ağlamaya başlamış. O sırada telefonu çalmış. Arayan Meryem Hanım ‘mış.

Hacer Hanım üzgün bir şekilde konuşmuş.

    Meryem Hanım:

    Hacer Hanım:  

    Meryem Hanım:

    Hacer Hanım:

Bana hemen kızımı verin. Demiş.  

Asya telefona geldiğinde onu iyice azarlamış ve hemen eve gelmesini istemiş. Asya

    Meryem Hanım’a yaptıkları için çok teşekkür etmiş, annesi adına da özür dilemiş.  Çaresizlik içinde ağlayarak evin yolunu tutmuş. Yol boyunca annesinin bu kötü davranışları için neler yapabileceğini, ona neler söyleyeceğini düşünmüş. Evin bahçesinden girerken annesinin kapıda beklediğini görmüş. Kalbi hızla atmaya başlamış.

    Hacer Hanım : 

         -Neredesin sen? Niye benden habersiz dışarı çıkıyorsun? 

    Asya: 

        -Şey anneciğim canım çok sıkılmıştı oynamak istedim sadece... diyebildi.

Doğru odana yemek saatine kadar odandan dışarı çıkmak yok diyerek Asya'yı azarladı. Asya çok üzülmüştü gözünden yaşlar dökülüverdi. Ağlayarak odasına geçti ve en sevdiği bebeği Zehra ya sarıldı . Olup biteni anlattı. Zehra eski mahallerindeki en sevdiği arkadaşının adıydı. Annesi onunla da oynamasına izin vermezdi ama o vakit buldukça Zehra'nın yanına giderdi. Ağlamaktan gözleri şişmişti. Niye benim annem böyle ,niye bağırıyor, niye Meryem teyze gibi bir annem yok derken kapının orda bir tıkırtı duymuştu sanki... 

    Hacer Hanım:

     -Kapının arkasından Asya’yı dinliyordu . Asya kapıyı açınca annesini karşısında görünce çok şaşırdı

    Asya:

     -Anne beni niye dinliyorsun dedi

    Hacer Hanım:

     -Asya seninle konuşmak istiyorum dedi 

    Asya ürkek bir sesle tamam dedi. Hacer Hanım kötülüğün, karamsarlığın , sevgisizliğin, böbürlenmenin Asya ve kendisi için kötü bir davranış olduğunu  anladığını söyledi 

     Hacer Hanım:

    -Bundan sonra Meryem Hanım gibi bir anne olacağıma söz veriyorum.

    Asya annesine sarıldı ve çok sevindi

    Asya  annesinin Meryem Hanım gibi bir anne olacağını duyduktan sonra

    mutluluktan havaya uçtu hemen ertesi gün 

    zeynep’in evine   giderek Zeynep’e ve annesi Meryem Hanım'a

    annesinin kendisine sert davranmayacağını ve arkadaş gibi 

    davranacağını anlattı.

    Meryem Hanım'a annem bana sizin gibi bir anne olacağını söyledi ben çok mutluyum dedi.

    Hacer hanım da birkaç saat sonra Zeynep'in annesi Meryem Hanım'ın evine gitti.Meryem hanım onu kapıda karşıladı.

    Meryem Hanım  Hacer Hanım'a dönerek

    -Asya sizin bu degişiminizden çok mutlu olmuş içi içine sıgmamaktadır

    Hacer hanım:

    -Evet Meryem hanım şimdiye kadar kızımla çok samimiyet kuramamıştım sizin bu ilgi ve alakanız kızıma gösterdiginiz şefkatten dolayı teşekkür ederim.Hata yaptıgımı anladım bundan sonra  Asya’yı hiç üzmeyeceğim.

    Meryem hanım da başını   sallayarak:

    -Hacer hanım ben de Asya’ yı kızım gibi görüp onu Zeyneple olan arkadaşlığından mutluyum.

    hacer hanım gülümseyerek:

        Asya artık annesinin misafirperver biri olduğuna çok sevinmişti Asya o okşam evde çok güzel zaman geçirdi.Annesi Asyaya ödevi iç fikirler Verdi.23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı için Asya şiir yazıyordu.23 Nisan da okullarına farklı ülkelerden her yıl öğrenciler geliyordu.Asya her yıl keşke benim annemde misafirperver biri olsa da bende farklı bir ülkeden farklı bir kültürden bir arkadaşım olsa diye düşünüyordu.Bu yıl annesi değiştiğine gore böyle bir istekte bulunmanın tam zamanıydı.Çünkü maddi durumlarıda da  çok iyi olduğu için neden olmasın diye düşündü ve bu konuyu annesine açtı.Anneside buna çok sevineceğini  söyledi.23 Nisandan bir hafta önce okullarına farklı ülkelerden 10 öğrenci geldi.Asyad japonyadan gelen Yoko adında bir kızda vardı.Asya ayaoku’yu misafir edebileceğini söyledi.

    Okulun müdürüde buna çok sevindi ve Asyanın ailesi ile görüşüp Yoko’nun Asyalarda kalmasına Karar verdiler.Asya okadar mutlu olmuştu ki etekleri zil çalıyordu.Asya Yoko’u da alıp evine gitti.Asya anne,baba ve kardeşiyle tanıştırdı.Yoko ,Asya2ya japonica bazı kelimeler öğretti Asya da ona.Beraberce Asya’nın odasına çıktılar.Yatacağı yeri gösterdi ilk defa evinde ,odasında bir arkadaşını misafir ediyordu Asya.akşam ikiside çok yorgu ve heyecanlı bir gün geçirmişlerdi erkenden yatıp uyudular.

     Ertesi gün erkenden okula gittiler. Yoko, bu ziyaretten çok memnundu. Çünkü onu çok iyi ağırlamışlardı. Misafir olduğu bu ailenin yaptığı yemekler, hazırlıklar onu hem şaşırtmış hem mutlu etmişti.

    Ülkesine döndüğünde ailesine, arkadaşlarına herkese Türklerin misafirperverliğinden bahsetti. Asya’ya bir mektup yollayan Yoko onu Japonya’ya davet etti. Ona ülkesini tanıtmak istediğini yazmıştı. Asya havaalara uçtu neden olmasın dedi o da başka bir ülkeye pekala gidebilirdi. Bu hayalla rüyalara daldı.