Bu Masal Kitabı Masal Atölyem eTwinning Projesi 

kapsamında "Yardımlaşma" teması işlenerek yazılmış; 

Seda Denizkuşu Çetinkaya ve Ayşe Coruk  mentörlüğünde; 

Ankara/Kahramankazan Atatürk İlkokulu

 4/L sınıfı öğrencileri ve

Niğde/Bor Mehmet Güleç İlkokulu 

2/C Sınıfı öğrencileri 

tarafından seslendirilmiştir.

Evvel zaman içinde, her yer çamur içinde...Ben deveye çıktım; sen tepeye çıktın. Tepede taş var; yerde ataş var. Okulda sıra var; pazarda pırasa var. Eğer istersen her zaman şans var. Pırasa yere düştü; başıma taş düştü. Masalımızın kahramanı tavşanın eline bir şans daha düştü.

Şans bir gelir bir giderken; annem beşiği sallarken, dedem uyumak üzereyken, ninem süt içerken dışarıdan bir ses geldi. Çıttt! dedi, kedi kovaları devirdi. Kovalar su dolu, içimiz sevgi dolu. Tavşan camdan göründü, kıkır kıkır güldü. Hopladı, zıpladı içeriye daldı.

Padişah olmuş tavşan; çok yakışmış ona bu şan. Develeri görünce, atlamış birden tahttan.  Hoplaya zıplaya hop hop; develer oynuyor top. Topum suya düştü; suyumu inek içti. İnek kaçtı dağlara; tavşan uçtu bulutlara. Bulutlarda bir pazar; pazarda bir sepet var.  Sepetimin içinde  türlü türlü yemiş var.

          Sepetimdeki yemişleri yedim. Bir arpa boyu yol gittim. Oturdum bir ağacın altına, elma düştü başıma... Ah başım ,vah başım derken... Akşam oldu erkenden.  Elmayı koydum heybeme, bindim kelebeğin tepesine. Dedim ki ona : ”Götür beni padişahımızın sarayına , hayalini gerçekleştirecek sırrı vereceğim zıp zıp tavşana”

Saraya vardım akşam, tuttu beni bir tavşan. Havuçların diyarında sırra erdi tavşan. Hop hop zıplama tavşan, sana bir haberim var. Şu dağların ardında, hayvanların diyarında, uçan kuşla yarışan, bazen aklı karışan; çalı dibine sinmiş, var çift bir koca kulak. Şirin mi şirin, tatlı mı tatlı...

Aldım haberi vardım dağın ardına. Bir de ne göreyim! Yeşillerin arasına, gülücükler saçar çevresine, altın saçlı bir kızçe. Küçük dostum gelsene; dans edelim seninle. Bir şöyle bir böyle… Aldım kızçeyi, topladım heybeyi, götürdüm zıp zıp... Az gittim uz gittim, dere tepe düz gittim. Vardım mutsuzlar diyarına. Saçtım gülücükleri etrafıma. Herkes aldı düşeni payına...

Bir varmış, bir yokmuş,payımıza düşen çokmuş. Masal masal içinde, hayal hayat içinde. Kediler konuşurken, tavşanlar uçarken; mucizeler olurken, çocuklar oynarken. Masal nedir öğrenmiş, yazmış, çizmiş, eğlenmiş… Az gitmiş, uz gitmiş, bir arpa boyu yol gitmiş. Bir kuş gelmiş yanlarına, almış onları kanadına, Götürmüş sevgi diyarına. Mutluluk saçılmış her yana...

        Sevgi diyarında mutluluk çokmuş. Bunu bilmeyen yokmuş. Atlar kanatlanmış, bulutlar ağlamış, dev yatağından düşmüş. Yıldızlar gülmüş, kuşlar okuldan dönmüş, çiçekler mutluluktan açmış; havuç suya düşmüş, tavşan sudan içmiş. Masal Atölyesi ekibi herkese mutluluk saçmış. Bu tekerleme de burada bitmiş..

Nehir

    Sıcak bir yaz sabahı, güneş her zamanki  neşesiyle doğmuş gökyüzüne. Macera Ormanı, yeni bir güne hazırmış. Burası bildiğimiz tüm ormanlardan farklı; neşeli, maceralı, oyunların, gösterilerin düzenlendiği mutluluk saçan bir ormanmış. Bu ormanda renkler çok değişikmiş. Gökyüzü bazen mavi, bazen pembe oluyormuş.

Asya Beren

    Macera Ormanı'nda tüm hayvanlar birbirini tanırmış ve ormanda hep maceralar yaşanırmış. Büyük ve mutlu bir aileymiş onlar. Her biri birbirinden yetenekli ve farklı özellikleriyle meşhur hayvanlarmış.

Begüm

    Macera Ormanı'nın derinliklerinde büyük bir eğlence çadırı kurmuşlar. Burada ip üzerinde yürür, trambolinde zıplar, hokkabazlık gösterileri yaparlarmış. Çadırın içindeki hayvanlar maceradan maceraya koşarlarmış. Orada uçan filler ve dans eden aslanlar varmış.

Bilge

    Uzun Kulak bu ormanın en yardımsever tavşanıymış. Uzun kulaklarıyla nerede yardıma ihtiyacı olan birini duysa hemen ona yetişir, çözümü için yardıma koşar; elinden ne gelse yaparmış. Pamuklar gibi beyaz, sevimli mi sevimli Uzun Kulak, ormandaki bütün hayvanlar tarafından çok sevilir; sözü dinlenirmiş.

Tuana

    Çılgın, bu ormanın en haylaz şempanzesiymiş. Bir ağaçtan diğer ağaca yapraklardan ip gerip üzerinde ustaca yürürmüş. Kanguru Kuri, trambolinde en yükseğe zıplarmış. Öyle yükseğe zıplarmış ki gökyüzündeki yıldızlara dokunurmuş.

Celal Tuğra

"Yeleli” bu ormanın en cesur aslanıymış. Bazen ağzından ateşler çıkartır; bazen kılıç dansları yaparmış.  Onun gösterilerini izleyen hayvanların yüreği ağzına gelirmiş.

Halil İbrahim 

    Ormana birkaç gün önce gelen anne ve yavru fil, Macera Ormanı'na yeni alışmaya başlamışlar. Yavru Fil Bumpi, Macera Ormanı'ndaki eğlencelere katılmaya, arkadaşlarıyla maceralar yaşamaya hevesleniyor ama bir türlü cesaret edemiyormuş.

Elif Nisa

Bu duruma çok üzülen Bumpi ne yapması gerektiğini bilmiyormuş. Çünkü kendini Çılgın kadar yetenekli, Yeleli kadar cesur, Kuri kadar da hünerli hissetmiyormuş. Gövdesi diğer yavru hayvanlar gibi küçük olmadığı için mutsuzmuş.

Hamza

    Bumpi, görüntüsünden memnun olmadığı için kendine güvenmiyormuş. Çılgın gibi ağaçtan ağaca zıplarsa ağaç yıkılabilir; ipte yürürse düşebilir ya da Kuri gibi trambolinde zıplarsa trambolin yırtılabilir diye düşünüyormuş.

Irmak

    Yeleli’nin yaptıklarını ise aklından bile geçiremiyormuş. Çünkü kendisini hiç beğenmediği için cesaretini de toplayamıyormuş. Eğlence çadırını gizliden gizliye, uzaktan uzağa seyrediyormuş. İçeride yapılan gösterilerin bir parçası olduğunu hayal ediyormuş.

Ahmet

    Ormandaki hayvanlar Bumpi gibi düşünmüyormuş. Onu oyunlarına çağırıyor, ikna etmek için ellerinden geleni yapıyorlarmış. Bumpi'nin mutsuzluğu en çok da Uzun Kulağı üzüyormuş. Uzun Kulak, ormandaki tüm canlıların mutlu olması için elinden geleni yapmaya o kadar alışmış ki Bumpi’ye yardım edememek onu üzüyormuş.

Zümra

Günler böyle geçip giderken, Macera Ormanı'nda rüzgarlı bir sabaha uyanmış hayvanlar. Uzun Kulak:

- Bugün hava çok rüzgârlı çadırda gösteri yapmasak daha iyi olabilir demiş. Yeleli cesurca:

- Rüzgâr bize nasıl zarar verebilir ki? Esecek olsa kılıcımla meydan okurum ona demiş.