BRİANT -ZÜMRÜD

Merhaba ben Briant. Arkadaşlarımla mahsur kaldığımız adadan kurtulalı 15 yıl oldu. O maceradan sonra arkadaşlarımla sık sık görüşüyoruz. Adadan döndükten sonra liseyi bitirdim ve üniversiteye gittim. Çocuklarla çok iyi anlaştığım için öğretmen oldum ve göreve başladığım sene eşim ile karşılaştım ve onunla evlendim, ikiz çocumuz oldu birinin ismini Edrin diğerinin ismini ise  Merinet koyduk. Onlara çocukluğumda yaşadığım macera dolu tatili anlattım. O adada yaşadığım hem güzel 

hem de kötü anılarımızı anlattım. Gemimizi adaya götüren 

fırtınayı, ormanda oynadığımız oyunları,

BRİANT -ZÜMRÜD

balık tutarken nasıl eğlendiğimizi anlattım. Bunları duyunca çok şaşırdılar ve tatildeki birlikte olduğum arkadaşlarım ile tanışmak istediler. Arkadaşlarımı arayıp akşam yemeği için evimize davet ettim. Akşam oldu arkadaşlarım da aileleriyle birlikte evimize geldi ve onlarla güzel bir gün geçirdik. Macera dolu iki yılımızı onlara da anlattık. O günleri hatırlamak bize de çok iyi geldi. Çocuklarımız çok iyi anlaştığı için daha sonra tekrar görüşmeye karar verdik. Böylece aramızdaki bağ hiç kopmadı.

GORDON-SİRAC

Merhaba ben Gordon. Adadan kurtulalı tam 10 yıl oldu. Lisenin ardından Amerikada Harward Üniversitesi Hukuk Fakültesinden mezun oldum,Washingtonda icra hakimi olarak görev yapıyorum.Çok sevdiğim bir eşim ve bir çocuğum var.Hayatım çok güzel giderken 3 yıl önce bir uçak kazası geçirdim.Bindiğim uçak Kuzey Amerikadan Güney Amerikaya uçuyordu ve bilinmeyen bir nedenle Amazon ormanına düştü,benden başka herkes hayatını kaybetti.

GORDON-SİRAC

Bir ay boyunca burada yaşamak zorunda kaldım ve bu bir ay boyunca başıma bir çok olay geldi...

Ama adada kaldığım 2 yıl bana birçok tecrübe katmıştı,o zamanları hatırlayarak çok kolay kurtuldum ama tek bir sorun vardı... Arkadaşlarım yanımda değildi.Yoğun ormanları ve uzun nehirleri gördükten sonra Amazonda olduğumu anladım.

GORDON-SİRAC

İlk 2 gün kendime bir sığınak yaptım çünkü burada mağara bulmak imkansızdı.Önümüzdeki günlerde kış geleceği için  ağaçlardan bol-bol meyve topladım. Neyse ki buradan bir ay sonra kurtarıldım.Ne tür bir tehlikeyle karşılaşacağımı bilmiyordum ,bu yüzden hemen kendime oklar,yaylar mızraklar ve çeşitli silahlar yaptım.

10 günümü buradan çıkmanın bir yolunu bulmak için harcadım ve aklıma bir fikir geldi.

GORDON-SİRAC

Uçağın içini dikkatlice inceledim ve bir işaret fişeği buldum.Ancak bu yoğun ormanda fişeği atmak riskliydi.Bu yüzden bir merdiven inşa ettim , büyük bir ağaca tırmandım ve ateş ettim. Ve bu büyük ormanda , uçağı arayan Breziliyalı ve Amerikalı araştırmacılar havai fişeği gördüler ve yakınları aradılar. Ve bu 11 günde beni buldular...

Bu olaylardan sonra çok zor zamanlar geçirdim ama ailem ve arkadaşlarım sayesinde hepsini geride bıraktım , sevdiklerimle birlikte çok güçlüyüm.

DONİPHAN-ZEYNEB

Donifan adaya veda etdiyinde yaralar iyileşiyordu ve sadece acılar vardı. Ama Zenland'a ulaştığında tamamen sağlıklıydı. Eve döndüğünde çok mutlu ve heyecanlıydı. Adayı terk edeli tam 10 yıl olmuştu. Artik 22 yaşındaydı. Eğitildi ve istediği mesleğe sahipti. Amerika'ya kendi inisiyatifiyle gitti. Bir gemideydi. Kabinde dinlenirken eski arkadaşlarının çocukluğunu hatırladı. Derin bir iç çekti ve onlarla tanışmak istedi. Temelde Briant'la, onu ne kadar incittiğine ve onu dinlemediyine, ama Briant her şeyi onun lehine söyledi. Her şeye rağmen vicdanı rahattı.

DONİPHAN-ZEYNEB

Çünkü adanın son günlerinde Briant'ın niyetini biliyordu ve kendisine borçlu olduğu hayatı geri almıştı. Briant onları takip etmemişse veya onları kurtarmak istememişse veya terk etmemiş olsaydı, belki de Donifan'ın ölmüş ya da yoldaşı ile birlikte yaralanmış olsaydı nasıl bilinebilirdi? Cesur arkadaşı hayatını kurtardı. Ahh, şimdiki zihni o zamandı. Geçmişe dair anıları vardı ve arkadaşlarını en az bir kez görmek istiyordu. Amerika'ya ulaşmak üzereydi. Yolun çoğu kapatıldı. Donifan biraz temiz hava almak için kabinden çıktı. Bu sırada gözlerine inanamadı. Önünde Çocukluğun Kurtarıcısı vardı. Önce bilinci yerine geldi ve gemi zabitine sormaya başladı:

"Merhaba efendim, yanılmıyorsam, adınız Briant mı?"

 Briant şaşırmıştı:

- Evet efendim, nereden bildiniz?

- Briant, ben Donifan.

Önce geminin kaptanı Briant durdu, düşündü ve birden gözleri parladı. Donifa'yı tanıyor gibiydi. Ve

- Sen Donifan'sın, gözlerime inanamıyorum. Ne kadar değiştin? Kate hala senin için çalışıyor 

- Evet, bende senin kadar şaşırdım ve mutluyum, çünkü uzun zamandır sizlerden birini görmek

  devam eden bir rüyaydı ve bugün ruyam gercek oldu. Her şey yolunda, evet, Kate bizim için çalışıyor. Nasılsın, ne yapıyorsun, hiçbir şeye ihtiyacın var mi?

- Çok teşekkür ederim, her şey yolunda, düşündüğümden bile daha iyi. Zaten kendi gemim var.

- Ahh, keşke başka çocuklarla da tanışabilseydik, birkaç hafta önce Web ve Vilgags ile tanıştım.

- Amerika'ya gelirseniz, sizi Jack ile evimize davet edeceğiz, zaten orada yaşıyoruz.

- Ne kadar güzel, tabii ki seni ziyarete geleceğim.

"Eğer istersen, Jacka Gordon'la tanışmanı ayarlayacaktır."

- Mükemmel, sizi Zenland'da bekliyoruz, kuzenimle sık sık görüşüyoruz.

Böylece iki arkadaş birbirleriyle yürekten sözlerini paylaştılar ve geçmişi hatırladılar ve bu ikisini de çok iyi etkiledi.

JACQUES-KARAN

Yıllaaar geçti, ben  adada kendime verdiğim sözü tuttum ve üniversitenin çok istediğim gemi mühendisliği bölümünden mezun oldum.. Ailemin de benim de isteğim askeriyede çalışmamdı. Deniz Kuvvetleri Komutanlığı başvurum kabul edilince büyük sevinç yaşadık. 
Savaş gemileri ile ilgili süper bir fikrim vardı, bunu kabul ettirmek için birkaç yıl projeler hazırlayarak komutanlarıma sunumlar yaptım. Tabiki bu fikrimde okyanus ortasında Sloghi'de yaşadığımız günlerin etkisi büyüktü.  Ve projem kabul edildi. Artık daha büyük bir sorumluluğum vardı. Yıllarca deniz üstünde kalan savaş gemilerinde yaşayan askerlerin, kendi sebze ve meyvelerini yetiştirebilecekleri tarımsal alan için gemide bir çalışma yapabilecektim.

JACQUES-KARAN

Her ayrıntıyı, iklim şartlarını, deniz suyunu arıtıp sulama yapabilmeyi, sera oluşturabilmeyi defalarca düşündüm. Sonunda yaptık, sonuç mükemmel oldu.

Gelecek nesillerin  daha da geliştirebileceği bu proje için çok takdir edildim. 
En büyük destekçim kimdi sizce; abim Briant... Sloghi'de ve adada yaşadığımız zamanlarda abimin katkıları ne kadar büyükse bu fikrimde de öyleydi. 

Teşekkürler Sloghi, ada hayatım, arkadaşlarım, abim... Her tecrübe bugüne gelmemde bir ışık oldu.

MOKO-YUSUF HAMZA   

Merhaba ben Moko. Arkadaşlarımla mahsur kaldığımız o adadan kurtulalı tam 15 yıl oldu.  Adadan kurtulduktan sonra önce gemilerde miço olarak çalıştım ve para biriktirdim, sonra kendi gemimi aldım. Okyanusta bir gemi turu sırasında 2 yıl hapis olduğumuz o adanın yanından geçtim,  bir an aklıma orada geçirdiğim yıllar ve arkadaşlarım  geldi. Geri döndüğümde onları aradım, buluştuk ve benim teknemle gezdik, onlara “Adaya gidelim mi?” diye sordum fakat hiçbirinden olumlu cevap alamadım çünkü hepsi yine orada  hapis kalacağız diye korkuyordu . Ama olsun yine de arkadaşlarımı görmek, yıllar sonra onlarla vakit geçirmek çok güzeldi, onları evime davet ettim.  Evimde bir gün konakladılar ve hepsi gün doğduğunda kahvaltı yapıp gideceklerdi yine gelmelerini söyledim onlar da tamam dedi ve gittiler.

MOKO-YUSUF HAMZA   

Aradan bir yıl geçti, yine geldiler, sözlerini tuttular, yine gemiye bindik geziyorduk ama bu sefer arkadaşlarım adaya gitmeyi kabul ettiler ama ne talihsizlik ki adaya yanaşırken kayalıklara çarptık ama bu sefer tekneyi 5 günde tamir ettik. Geri döndüğümüzde gemimi sattım ve kendime bir daha hiç gemiye binmeyeceğime dair söz verdim .Evimde bir gün konakladılar ve hepsi gün doğduğunda kahvaltı yapıp gideceklerdi yine gelmelerini söyledim onlar da tamam dedi ve gittiler. Aradan bir yıl geçti, yine geldiler, sözlerini tuttular, yine gemiye bindik geziyorduk ama bu sefer arkadaşlarım adaya gitmeyi kabul ettiler ama ne talihsizlik ki adaya yanaşırken kayalıklara çarptık ama bu sefer tekneyi 5 günde tamir ettik. Geri döndüğümüzde gemimi sattım ve kendime bir daha hiç gemiye binmeyeceğime dair söz verdim .