Η Ιστορία του Αλφειού και της Αρέθουσας
Μια φορά κι έναν καιρό στην αρχαία Πελοπόννησο, υπήρχε ένας θεός-ποταμός, ο Αλφειός. Ήταν ένας ορμητικός ποταμός που διέσχιζε τα βουνά και τις πεδιάδες της Ολυμπίας. Μια μέρα, είδε μια πανέμορφη νύμφη, την Αρέθουσα, η οποία ήταν ακόλουθος της θεάς Αρτέμιδος και λάτρευε το κυνήγι και την ελευθερία.
Ο Αλφειός την ερωτεύτηκε παράφορα, αλλά η Αρέθουσα δεν ήθελε να παντρευτεί κανέναν. Όταν ο Αλφειός άρχισε να την κυνηγά μέσα στα δάση, εκείνη φοβήθηκε και ζήτησε βοήθεια από τη θεά Άρτεμη. Για να τη σώσει, η Άρτεμη την τύλιξε με ένα πυκνό σύννεφο και τη μεταμόρφωσε σε μια δροσερή πηγή καθαρού νερού. Αλλά ο Αλφειός δεν πτοήθηκε. Η επιθυμία του ήταν τόσο μεγάλη που μεταμορφώθηκε και ο ίδιος σε ποτάμι, προσπαθώντας να ενώσει τα νερά του με τα δικά της. Η Αρέθουσα, για να ξεφύγει, βούτηξε βαθιά μέσα στη γη. Διέσχισε ολόκληρο το βυθό της θάλασσας, περνώντας κάτω από το Ιόνιο Πέλαγος, και βγήκε στην επιφάνεια στην άλλη μεριά, στο νησάκι Ορτυγία των Συρακουσών στη Σικελία.Ο μύθος λέει πως ο Αλφειός, από τη μεγάλη του αγάπη, κατάφερε να περάσει κι αυτός κάτω από τη θάλασσα χωρίς το γλυκό του νερό να αναμειχθεί με το αλμυρό. Έφτασε μέχρι τη Σικελία και εκεί τελικά ενώθηκαν οι δύο πηγές τους.
Ποιο είναι το συμπέρασμα του μύθου?
Το νερό εδώ συμβολίζει την ασταμάτητη δύναμη της αγάπης και της θέλησης που δεν σταματά μπροστά σε κανένα εμπόδιο, ούτε καν μπροστά στην απεραντοσύνη της θάλασσας.
Μωυσιάδη Ιωάννα Α2
COMMENTS
Click 'X' to report any negative comments. Thanks!