Μια φορά και ένα καιρό κάπου στο 1900 είχε αναδυθεί από τη θάλασσα ένα νησί. 

Το νησί αυτό ήταν το πρώτο στην περιοχή του.

Σιγά σιγά  άρχισαν να έρχονται εξερευνητές από μακριά έτσι το νησί άρχισε να αποκτά τους πρώτους του κατοίκους. 

Αυτοί οι πρώτοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν εκεί μόνιμα πλέον και ζούσαν χαρούμενοι και ειρηνικά για πολλά χρόνια. Έδωσαν και όνομα στο νησί, το έλεγαν Άλφα και ήταν πολύ περίφανοι.

Οι Αλφέοι δηλαδή οι κάτοικοι του νησιού Άλφα, μεγαλώνωντας φύλαγαν σένα ειδικό κουτί στο κέντρο του νησιού όλα τα σημαντικά τους έγγραφα για να τα βρούν οι επόμενες γενιές.

Το  κουτί αυτό ήταν ο θησαυρός των Αλφέων γιατί μέσα έβαζαν σημαντικά για αυτους έγγραφα. Τις φωτογραφίες τους, τις ζωγραφιές τους, τα βιβλία τους. Έβαζαν μέχρι και καταλόγους με όλους τους κατοίκους του νησιού με τα επαγγέλματα τους και που έχτιζε ο καθένας το σπίτι του.

Στα νησιά υπήρχε ένας νόμος ότι έπρεπε να λογοδοτούν στο μεγάλο νησί του ωκεανού. Το μεγάλο αυτό νησί το έλαγαν Μέγαρο και τον αρχηγό του τον έλεγαν Μέγα Άρον. Ο Μέγα Άρον λοιπόν αποφάσισε να εκμεταλλευτεί το νησί Άλφα, το νησί της ιστορίας μας δηλαδή, προς όφελος του. Ήθελε να το δώσει σε ένα άλλο νησί που θα το χρησιμοποιούσε σαν εργοστάσιο και θα έδιωχναν τους Αλφέους.