Mustafa Aykın İlkokulu

        2/A

Ben yardımlaşmayı seven bir çocuktu.Bütün sorunlarını ailesi ya da arkadaşlarıyla çözerdi.Ben'in sevdiği 2 şey vardı.

1 soru sormak

2 merak etmek

Ben bunları çok severdi.

Ama Mark. Mark Ben'in zıttı bir çocuktu. Mark  ve 

Ben aynı binada yaşardı. Üstüne üstlük yan komşulardı. Mark hiçbir şeyi merak etmezdi.Hiç soru da sormazdı.Çünkü Mark hep kendisinin haklı olduğunu düşünürdü.Bir de Mark sorunlarını hep tek başına çözmeye çalışırdı.Hatta bazen kendini tehlikeye atmaktan bile korkmazdı.Bazen de

okulda başka çocuklara zıtlaşırdı.

Bir gün Ben ve Mark okula giderken, yaşlı bir dedenin karşıdan karşıya geçerken zorlandığını gördüler. Ve Ben yaşlı dedeye yardım etti. Ama Mark yoluna devam edip Ben'e ''O dedeyi çok iyi tanırım o geçerdi karşıya, çok komiksin kimin yardıma ihtiyacı olsa hemen yanına gidiyorsun'' dedi. Ben ise Mark'a ''Yardımlaşmak güzel bir şeydir. Zaman kaybı değildir. Birine yardım ettiğinde güzel hissedersin'' dedi ve yollarına devam ettiler.

O gün öğretmenleri Bay Cristoff derste yardımlaşma konusunu işledi.Ve Ben bu konu hakkında bilgiler verdi ve konuyu istekle dinledi.Ama Mark öğretmeninin tek bir kelimesini bile dinlemedi.

Hatta sınıf başkanı Marry'ye kağıttan uçak fırlattı. Ayça Mark'ı öğretmene şikayet etti ve öğretmenleri Mark'a çok sinirlendi. Ama Mark'ın hiç umrunda değildi.

Mark'ın o gün çok fazla sorunu oldu. Önce teneffüste okulun bahçesinde yürürüken 7/D sınıfından Akif tam ona çarpacakken Ben Mark'ı son anda kurtardı. Ama Mark ise şöyle dedi: Zaten Akif'i fark etmiştim Ben, bana yardım etmene gerek yok!

Sonra matematik öğretmenleri ders kitabının 254. sayfasını açmalarını istedi. Ama Mark'ın kitabı ortada yoktu. O sırada Ben hemen Mark'ın kitabı olmadığını fark edip kendi kitabını arkadaşına vermek istedi. Ama Mark kendi kitabımı bulurum seninkine gerek yok dedi. Öğretmeni Mark'ın kitabı olmadığını görünce ona kızdı.

Sonuncu teneffüste Mark karşı sınıftaki bir çocukla duvara çıkıp çıkamayacağı hakkında iddialaşmaya girdi. Ve duvara çıktı. Sonra canı sıkıldı ve aşağı inmek istedi. Ama duvarın yüksekliğini fark etti. Bir yere baktı bir duvarın yüksekliğine. Sonunda yardım edin diye öyle fena bağırdı ki okul çatısınıdaki kuşlar korkup kaçtı.

Ben bunu fark edip arkadaşı Martin ile birlikte yardıma gitti ve Mark'ı kurtardı. Beni kurtardığınız için teşekkür ederim dedi. Arkadaşları Mark'ın teşekkür ettiğine şaşırdılar. Yardımlaşmanın önemini daha iyi anladım dedi Mark. 

Mark eve dönerken karşıdan karşıya geçiyordu ve bir üst katlarındaki Sofie teyze ve köpeği Ponpon'un karşıya geçerken zorlandığını gördü. Sofie teyzenin karşıya geçmesine yardımcı oldu.Teşekkürler Mark dedi Sofie teyze. Mark'ın o sırada içinde sıcak  bir duygu oluştu. Yardımseverliğin güzel duygusu.