Μια φορά ήταν μια κοπέλα, η Ξανθούλα.  Ζούσε στη σκλαβωμένη Μακεδονία με τους γονείς της.

Ο μπαμπάς της πήγε να πολεμήσει με τον Εμμανουήλ Παπά. Εκείνη έμεινε με τη μαμά και τα αδέλφια της σπίτι.

Οι Τούρκοι μπήκαν μέσα στο σπίτι της για να δουν αν μένουν άνθρωποι για να τους σκοτώσουν. Έμαθαν ότι τους πολεμούσε ο μπαμπάς της.

Τους σκότωσαν όλους εκτός από την Ξανθούλα.

Η Ξανθούλα το έσκασε και έτρεξε για να μην την πιάσουν.

Οι Τούρκοι δεν βρήκαν την Ξανθούλα και έφυγαν. Είχε κρυφτεί πάνω σε ένα δέντρο.

Πάνω στα δέντρα είδε και άλλους φίλους της που είχαν κρυφτεί για να μην τους σκοτώσουν.

Οι φίλοι της της είπαν: "Φύγε γιατί ή θα σε σκοτώσουν ή θα σε κλέψουν για γυναίκα τους."

Η Ξανθούλα είπε ότι έχει θείους σε μια άλλη πόλη. Οι φίλοι της την πήγαν από το ποτάμι στο λιμάνι για να φύγει.

Στο ταξίδι αποφάσισε να πάει προς τα κάτω στην Ελλάδα για να βρει τον μπαμπά της που πολεμούσε. Είχε και εκεί συγγενείς.

Η πρώτη πόλη που συνάντησε ήταν η Αθήνα και πήγε να βρει ένα σπίτι να μείνει. Εκεί ζούσε η αδελφή του μπαμπά της. Ταχτοποιήθηκε στο σπίτι της θείας της.

Μετά πήγε να φάει παγωτό. Εκεί, όταν πήρε το παγωτό, συνάντησε τον μπαμπά της.

Μετά ήρθε ένας τούρκος με μαχαίρι, που τους ήξερε και φοβήθηκαν. Πήγαν και κρύφτηκαν σε ένα πανηγύρι.

Αποφάσισαν τελικά να γυρίσουν πίσω στο σπίτι τους.

Πήραν το καράβι και γύρισαν πίσω στη Μακεδονία.

Έφτιαξαν το σπίτι τους που είχε καταστραφεί και έμειναν εκεί.